5060 resultaten.
Martien
hartenkreet
3.0 met 23 stemmen
4.035 Dank U voor dit kleine mensje,
voor wat U schonk, wat ik U vroeg.
Dank U Heer , want voor dit wonder,
dank ik eigenlijk nooit genoeg.…
Veelpleger
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.077 Het klinken van de glazen vullen de leegte
de nacht brengt de kwetsuur
-met witte lijnen bezegeld-
in de vroege ochtend aan het licht
Hartgebroken op een nuchtere maag
je moet operatief verwijderd worden
hij neemt alleen mijn temperatuur op
Koortsig stoot hij jou voor me af
Een naam en nummer op het blaadje
Meer ben ik niet voor mijn kwakzalver…
het gram dat ik ooit nam
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.224 ik heb gegeven
tot de onzen
minder wogen
dan het gram
dat ik ooit nam
het was gedogen
te mogen lopen
op de lijnen die jij
in gedachten had
ik balanceerde wat
nee nu geen hand
ik breek de blikken
in je ogen want
je woorden zeggen koud
ik heb je nooit gemogen
geen samenspel
jij redt je wel uit onze
vroege eenzaamheid
er was iets…
derde dag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Kat en Muis
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.094 muis vroeg eens aan de kat
zeg, waarom haten wij elkaar
kat sloeg een poot om hem heen,
voorwaar toch een amicaal gebaar
ik zou het warempel niet weten
muis, je bent echt om op te vreten!
en met een "Man en Muis overboord!"
voegde kat de daad bij het woord
wat een sukkel! dacht ie nog
zeker teveel tekenfilms gekeken…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
Een hoofd vol woorden
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.158 Een vroege merel,
een lentezoen,
wat dansende kinderen
en jong en fris groen.
Een hoofd wol woorden,
een hart dat ziet,
een ziel die kan juichen
en dankbaar geniet.…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
ik schrei zachtjes
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
922 onaanvaard blijf ik vreemd,
blind hunkerend naar geloven
om een enkel mens
soms wacht ik, zoals dag op nacht
en sla wekkers stuk tegen het hoorspel
van mijn dromen
ik veeg ogen op het vroege raam,
de wereld zo vreemd in het vergeten licht
jij kijkt naar mij
in andere handen
en ik schrei bij iedere stap
glazen bloemen op je naam…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 Ik zag je zo gaan
op het Noordwijkerstrand
jij zocht daar naar schelpen
en ik naar jouw hand
Ik stamelde woorden
die ik jou zeggen wou
maar de wind dreef ze weg
terug in de kou
Zo liepen we verder
turend naar niets
totdat je me vroeg
-zei je me iets ?-
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Wiegt licht verschrikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 je rankt in groen
je mooiste lentekleur
wiegt licht verschrikt
op zomers warme winden
bloeit te snel
omdat in het
verstoorde evenwicht
je geen balans kon vinden
je stuifmeel
is verkleefd
omdat de stamper
niet mocht groeien
de bijen zijn
niet langs geweest
er was geen koningin
op het uitvliegfeest
de darren zijn te vroeg
dit…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te vroeg…
primeur met voyeur
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.044 het eerst met Nieuwjaar
kwam van Vroege Vogels
een foto bericht
van twee minnende kikkers
die het gewoon met elkaar deden
zonder duidelijke reden
zowat in mijn gezicht
later in de week
benauwde mij het gevoel
dat iemand met zeker doel
schaamteloos meekeek
en ja hoor
na veel turen
op de rug
van het mannetje
zag ik me daar een mug…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
Waarom maar één gedichtendag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
732 de muze laat zich zelden dwingen
inspiratie komt en gaat
wispelturig als verliefdheid
het overkomt je vroeg of laat
ga je het ietwat forceren
dan zit je dikwijls fout
verzen moeten je verwarmen
het verplichte laat ons koud
daarom mogen alle dagen
van mij gedichtendagen zijn
en wil het vrije vers niet vlotten
dan dicht ik gewoon in rijm…
eindwandeling
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
2.527 jij wist
het dromen nabij
wuifde woorden toe
in de schaduw van
een kerk
ik vroeg niet
of jouw stappen, zoveel gedaan,
schaterden
om de stilstand
of om het spiegelbeeldlicht
dat in een echo
verzonk
langs smalle steegjes die
samenstroomden als stadsvrienden
in een volgend najaar
hoe kon jij weten
dat de kerk voor ons…
Ik leef in een droom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.584 Ik wil je raken maar je verdwijnt in het niet
Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet
Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op
Ik wil hier weg
Ik wil dat het stopt
Ik wil je bij me hebben
Ik wil dat je me nooit verlaat
Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat
Ik hou van je ook al weet je het niet
Ik wil je in mijn armen sluiten
Ik wil…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
Hij noemde haar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.150 Rosa
zo noemde hij haar
toen hij haar ogen kuste
haar tegen zich aan drukte
vlak voor hij haar verliet
Ze voelde zijn hartenklop
liet hem een dappere glimlach zien
niet de tranen
die haar hart verschroeiden
omdat ze het wist
Er zou geen weerzien komen
haar bevende lippen
kusten hem in een fluister
haar door tranen omfloerste ogen
vroegen…
Oud kind
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.479 zon straalde zijn ogen
hij wrijft eens met twee knuistjes
voelt de warmte op zijn bol
maar bevroren gedachten
kunnen woorden niet smelten
Nog hoorde hij de stemmen
traplopend naar zijn kamer
boze klanken klonken hol
het voorgelezen sprookje
werd wéér geen werkelijkheid
Slechts het dons van zijn kussen
werkt nog troostend in deze
vroege…
Mist
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.465 Vorst aan de grond kleurt
het landschap grijsgroen
in het vroegste licht
hervat ik het leven
ben op weg en ontmoet
groet vroege vogels
nog diep in hun kraag
vorst aan de grond hangt
koud boven het land
kleurt het leven tot waas
ik ontmoet snelheid
als een schim uit de mist
groet geschrokken
wijs op mijn voorhoofd
en raak onzichtbaar…
onverwacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
925 Het kwam veel te vroeg
kwam zo onverwacht
zonder het te merken
zomaar, midden in de nacht
Zo plots is het einde
er komt geen nieuw begin
het leven bevat veel
en ook de dood is helaas all-in
als je van te voren weet
wat de toekomst je brengen zal
dan komt de dood niet aan
als een enorme knal
maar alles weten
maakt niet gelukkig
veel…
Stunten
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.484 De nieuwste rage heet schampen,
't woord zegt al genoeg,
in dit geval is schamper met
je leven omgaan,
niet waar je naaste je om vroeg.
Zij moeten verder met in hun
hoofd waaróm?
Valt dit nu nog onder de noemer
DOM?
Of is 't gewoon roekeloos en
ondoordacht,
geef de ouders en nabestaanden
kracht, dit zinloze verlies
te dragen!…
Lekker wijf
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.794 Ik vroeg hem zichzelf af te vragen
of je het juiste type aantrekt met zo'n wagen.
Want met vrouwen en auto's is hetzelfde aan de hand
het gaat om meer dan alleen de buitenkant.…
Echt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.170 Hij vroeg ons wie zes miljard
graven groef. Ik wees een dichter
en won
een paarse porsche mattel 1:43
op een draaiplateau. Geen- wrak
van de weg of -fratsen maar
echt bekend van televisie.…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 Het is ochtend en veel te vroeg om op te staan
maar toch duw ik langzaam de dekens van me af.
doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.…
Oortjespad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.225 Dit is het meer
waar zwanen klokslag landen,
waar vroege steigers
dampen in de zon.
Een meerkoetpaar
trekt in het kroos hun sporen
en met een sierlijk halsje
duikt een fuut.
Een vissenschool
verschijnt in helder water,
dat keert als spiegel
kijkers weer omhoog.…
Een vismaat
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.882 Hij was een visser en leuk metgezel
Overal naar welke stek ik ook ging
Vroeg of laat kwam hij of was er wel
Een aardappel als neus en zijn visueel gebrek
Met zijn grijze baard en enorme kale kop
Was het keer op keer als ik beet had haalde hij op
De jaren verstreken gelijdelijk aan werd ik bang
Om hem ooit te zullen moeten missen
Een moordmaat…