6020 resultaten.
Polijstte zacht oneffenheden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
732 laag voor laag
de ondergrond
bleef traag
wilde niet witten
schuurde
tot het bot
polijstte zacht
oneffenheden
toch donkert
het verleden
breekt wit door
alle kwetsbaarheden
ik heb je
nerf ontdekt
en schaaf het
oude hout snel weg
je vlamt in weer
geboren worden
jouw kleur zal ieder
nu opnieuw bekoren…
Doodlopend spoor
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.344 Het spoor loopt dood
Mijn leven staat stil
Ik kan geen stap meer verzetten
Het maakt me ijskoud
Het spoor loopt dood
Hier is de laatste halte
Alles houdt op
Ik kan niet verder meer
Het spoor loopt dood
Alles stopt hier
Dit is toch wat ik wilde
Waarom wil ik dan nu weg
Het spoor loopt dood
Er is geen weg meer terug
Ik kan alleen nog…
In pigmenten van hopen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
733 ik heb jouw pigmenten
niet gewonnen uit
de stenen der wijzen
zag jouw kiezels
langs de wegen die
ik had te gaan
raapte met hartstocht
verschillende kleuren
voelde met handen je geuren
brak je en vijzelde fijn
streelde met olie restanten
die je niet wilde zijn
jij bloeide open
in pigmenten van hopen
mag ik je schilderen met pijn…
De borders van altijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
787 jij rivierde
ijsseldiep ketelde
in kampen meerde aan
in veluws open randen
toonde toch je eigenheid
en in alle vergezichten
kom ik je tegen ontmoet je
in de borders van altijd
waar jij
wilde bloemen loopt
bloeit in orchideeën en
uit zonlicht warmte koopt
ik heb je
godvergeten lief
meander en verander
maar zing je eigen…
Terug naar af
netgedicht
4.7 met 58 stemmen
2.596 het begon ermee dat af en toe
de woorden haar niet meer te
binnen wilden schieten
zij vragen moest beantwoorden
met om de lippen een
verontschuldigende lach
totdat zij ook de woorden die
wij tot haar richtten
niet meer bevatten kon
maar soms kon zij ons toch
nog aangenaam verrassen
met haar verhalen over Annie
een zusje waar ze gek…
Wie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Zag je het niet
Wilde je het niet zien
Wanneer overheerst de angst de schaamte
of beter , het geluk
Het lijkt die kant op te lopen
maar of je het lopen voelt
Ik hoop dat ik dat nu wel doe…
Tranen van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.532 Al mijn tranen van geluk
wilde ik ooit met jou delen
maar werkelijk alles ging stuk
en het kan jou niets schelen
En ondanks veel intens verdriet
weet je niet wat je hebt aangericht
je ziet ze gewoonweg niet
al die nachten bij daglicht
Hoewel ik nu elke dag pluk
en van elke zonsopgang geniet
zijn mijn tranen van geluk
vervangen door zeeën…
volwassen zijn..?
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.199 Ik dacht vroeger dat ik al volwassen was,
al was ik toen nog zo klein,
groeide net uit de kleuterklas,
en wilde zo graag zelfstandig zijn.
Men denkt nu dat ik groot geworden ben,
al is dat alleen maar schijn,
't verschil is dat ik mezelf nu ken,
maar ik blijf nog altijd even klein..…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
Greetje
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.653 ach ik zag Greetje zingen
ach ik zag je boezem springen
het spinnewiel met charme draaien
ik wilde in je haren graaien
je ogen bloeiden als het vlas
ik droomde dat ik je minnaar was
je haar zo mooi getooid
als morgen- en als avondrood
ik verga aan je gezang
ik verdrink in hoge tonen
je keel is puur kristal
kon ik in je boezem wonen.…
Afscheid
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.330 Doof voor liefdevolle woorden
dezelfde die jou zo bekoorden
zijn nu zweepslagen in je gezicht
mijn liefdesdicht aan jou gericht
vol afgrijzen jij wilde niet horen
handen bedekken minachtend oren
mis ik de ring van bezegeld geluk
verdoofd weet ik het is stuk
dan vertrekt zij zonder afscheidskus
gooit bevestigend je sleutels door de…
lijkt wel een gevang
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
749 ik zie de mensen weer
van lang geleden
ze groeten me
ik was verbaasd
vroeg ze naar hun heden
maar iedereen had haast
ze maakten me onzeker
ik wilde naar mijn huis
maar niemand wist mijn thuis
ik weet nog dat ik
ben gaan dwalen liep
gewoon door vroegere verhalen
de nachten zijn hier lang
het lijkt wel een gevang
wie zal…
Roomboterzacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.008 Nog even bleef ik aan haar kleven,
loslaten wilde ik nog niet,
dit was zo’n kus,
waar je nog lang van nageniet!…
Warmte trilde zacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
788 we liepen samen
warmte trilde zacht
wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in traagheid van het geven
nemen was van geen belang
in elkaar heel lang beleven…
Weide
gedicht
2.6 met 9 stemmen
8.548 Wilde eindelijk
wel eens weten waar we de hele winter
op hadden gezeten. Het klopte aardig,
alleen nooit zoveel verschillende bijeen.
Dat is nu juist de kunst ervan.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…
ijspegels
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.568 voor jou bevond ik me op een plaats
waar het zo koud was dat het mijn hart deed bevriezen
jij bezat zoveel warmte dat je me hebt kunnen bereiken
je worp mij een blik vol vuur
en deed de ijspegels rond mijn hartsmelten
een hart eens zo koud
nu wild brandend van overtuiging
de kou nooit weer mijn hart toe te laten…
Kerstmis
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
2.854 In het zilveren hart van de winter
hervind je een blij geheim
het klopt aan bevroren ramen
zingt in dennewouden
roept met de stem van wilde zwanen
en warmt zich in je bloed
In het zilveren hart van de winter
bedenk je een nieuw verhaal
je brengt alle woorden samen
vreemde en vertrouwde
nieuwe en oude
zolang je beweegt…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.652 Laten we de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Onvoorwaardelijke liefde...ook dan..?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.507 Neem je me dan mee
...uit die wilde onrustige zee
naar het land van liefdevolle rust
...waarin je mij weer wakker kust?
Wanneer je daartoe in staat bent..
zal jij mijn man zijn...voor eeuwig, ongekend....…
Dagmenu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 een tijger ontploft in mijn hoofd
klauwen grauwen in het denken
katrollen worden aangetrokken
hersenspinsels rafelen uiteen
wilde spinazie wordt geserveerd
met dwarsgebakken frietknispers
het vuur brandt eeuwenlang
in het zwartgeblakerd fornuis
knekels en schedels glanzen
op het vierkante aanrechtkastje
de tijd verpulvert mensenlevens…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 dromend
in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Huizen ademen begrip,
koesteren geheimen en
dragen vrede en rust
of worden wild van verlangen:
woon in me, wees geborgen,
ik draag je, voed je tot morgen.…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
Een enkele lijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 langzaam werden
de gezichten grijs
kleuren zachter in vervagen
een enkele lijn
geboren in het zijn
bleef nog herinneringen dragen
de horizon kon
ik al raken in het
zo tastbare dichtbij
het licht ging uit
zelfs de helderste dromen
wilden niet meer komen
met stok en hond
ga ik op pad
voor mijn andere zintuigen
begint het echte…
OP DE TONGE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Vanuit mist, intense stilte
Duikt het weer op, hunkerend
Is het er nog altijd
Nadat jij dat van jou tot stilstand
Bracht, was daar goddank de dichter
Die het mijne in leven wilde houden
Het bonzen, bonzen liet in lichterlaaie
Zonder hem had het mijn bloed al lang
Niet meer rondgepompt
Daarom, hulde aan hem, mijn bezielde
Defibrillator…
Mijn circus
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
718 ik jongleer
met liefde maar
grijp weleens mis
spuw vuur
met arrogantie
verbrand vaak mijn gezicht
zwaai aan de trapeze
over de grenzen van leven
door het net word ik gered
tem wilde leeuwen
als ik kom te vallen is er
de zweep die nog kan knallen
ben in mijn circus ook de clown
die hoef ik niet te spelen
uw traan en lach komen…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Géén wilde bewogenheid,
Géén hand zich welvend boven de ogen,
Of stem die opgetogen
Om nieuwe morgens schreit;
Maar slechts een dromend turen
Naar heengevloden uren.
Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch, hier kom je vandaan
hier scheen je licht
hier wilde…