2736 resultaten.
Valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 ik ben gek op dit
festijn waar toeters en
bellen in hoge tonen
schellen mag ik even mijn
kunsten komen verkopen
maar het leukst vind ik
het romantisch rode
de geheimen en rozen
die op valentijn blozen door
vaak onbekenden gekozen
het verlangen om
liefde gestalte te geven
eindelijk kunnen openbaren
wat verliefdheid in jou en
misschien…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 je
meegegaan
samen op de
dromerige blik
in je ogen ineens
weggevlogen
zag je
vertrekken heb
je hand gepakt
ben ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk…
Als hij had gekund.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
538 De dichters gunnen
elkaar het laatste woord
eindelijk een toekomst,
zetten hun toon achter
de dictionaire om,
behaagt de inktmop
die bestemd was voor
een originele opening
als hij werd gemorst
Met de kruimels brood
verdiende hij de korst, tot
het duister weer lichter werd, zijn
papegaaien hebben zich tegen hem
gekeerd in de…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog wat licht door
gordijnen die men
liever gesloten had
gelaten om eindelijk…
Wereld zonder sondes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 als laatste
lens nog leven kent
specialisten zijn de
gamers uit dit spel van
aanval en verdediging
met een triggend plot
er is geen modus
updates razen snel
waar slagveld was woeden
nu inferno’s uit de hel
iedere body heeft
een eigen keerklus
wanneer pus de grote
circulatie gaat hinderen
maar ooit na zoveel
rondes is er eindelijk…
Rafels en pluizen
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
429 bevallig wapperden
flarden sierlijk
tegen de lucht
eindelijk bevrijd
en losgelaten uit
hun dagelijkse rust
jij hebt ooit
de wol gesponnen
garens gekleurd en
geweven en met
kromme naald het
patroon erin gedreven
die combinatie
van technieken
baarde het tapijt
waarop generaties
hun voeten uitgebreid
hebben gespreid
het kleed…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 nog hoor ik
klokken luiden
terwijl hun gebeier
steeds vrijer wordt
tot ook stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt…
Als ik naar de klok staar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Wanneer is het streven naar geluk nou toch eens eindelijk klaar?
En hoe lang moet ik deze ongelijke strijd en oneerlijke ellende nog verdragen?…
Lachte lieve stemmen
netgedicht
1.6 met 148 stemmen
478 met een
warm en liefdevol
timbre van binnen
pas later
spraken je ogen
met het licht
van de zon waarbij
vanzelfsprekend
stralende liefde
in alle kleuren
schitterde en blonk
het is geen
show die jij
in lichaamstaal
laat zien juist in
puur leven kun jij
iedereen dat geven
waar zij in eigen
taal om vragen
verstaan en
eindelijk…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen
en goud weerkaatste
over de graftuin
en de witte bloesems
van de olijfbomen
gingen glanzen
van een ongekende pracht
en alles deed denken
dat het nieuwe leven
eindelijk…
Arme hagedis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Jij glunderde van top tot teen,
van kop tot sierlijk zwiepende staart,
er was geen vluchtroute op het steen,
je bent zo kleurrijk en fijnbesnaard,
je snelt door hoeken en gaten
en eindelijk mocht je pronken,
jij, hartverwarmend sprookjesdier,
de zegetocht leek beklonken,
jouw hart jubelde van plezier
vol vertrouwen werd je achtergelaten…
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
toevallig voorbij
loopt of naast je zit
een mooi wonder zou
het zijn om een glimp
op te vangen van
elkaar en dan te
huilen en te lachen
en te zien dat je
niet alleen bent op
die onmetelijke
aardkloot als we dat
nu eens gingen doen
eindelijk…
Het gestolen universum
netgedicht
5.0 met 34 stemmen
464 raken was al
een pittige blow
in thuiskomen
bij je zelf na nooit
meer te zijn
weggeweest in
het gestolen
universum naar
een godvergeten feest
gegroeid in licht
van sterren showde jij
als leader dirigeerde
eindeloze armen in hun
vlucht naar lucht rond
de hemel op energie
van aarde die de mens
nieuwe krachten
baarde in de eindelijk…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 planten, wolken
langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet van overbodig textiel
nu je bent uitgekozen als haar favoriete model
voor de nachtsessie, eindelijk…
Beelden uit het verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
682 er werd gerouwd
Een leven trekt voorbij
Je herbeleeft het allemaal
De ingrediënten zijn aanwezig
Voor een prachtig, ontroerend verhaal
Dan komt het moment
Dat je alles niet goed meer weet
Het moment waar je bang voor bent
Omdat je opeens zoveel vergeet
Je ziet de beelden niet meer
Ze zijn opgesloten in het verleden
Dan kom je er eindelijk…
Verloren muziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
541 papa die het nieuwe
leven organiseert
ooit zal de verloren
muziek uit de coronatijd
zijn plaats weer
rechtens innemen
op tal van hitlijsten en
stromen evenementen
vol met zingende
en dansende uitgelaten
tieners om te laten zien
wat zij zo node gemist
hebben en wat er in
schermtijd werd gewist
dan zullen de generaties
elkaar eindelijk…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord en echo's
die hun angsten
in de onbekende
eindeloze ruimte
oplossend
laten verdwijnen
toch licht het venster
af en toe op tijdens
het voorlezen van
van onjuist gestuurde
brieven zij gaan met
kou en angst retour als
wanhoopsflits bevestigen
zo mijn bestaan en
kan ik eindelijk…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil dat ‘s nachts de zon schijnt
En overdag de maan
Ik wil dat water paars kleurt
En stenen veertjes zijn
Dat alles een keer anders is
Gewoon maar voor één dag
Dat iedereen dan wakker wordt
Van de chaos om ons heen
Misschien dat dan alles
Voorgoed verandert
Alles en iedereen
Eindelijk…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Zal ze een voor een betoveren,
zodat je eindelijk opnieuw in jouw hart kunt worden geraakt.
Dat jij s’ avonds ziet dat de sterren ook voor jou weer schijnen,
met op de voorgrond een fel gekleurde maan.
Je aandacht in de morgen aan zingende vogels mag wijden,
of zomaar in pyjama lekker in de regen durven staan.…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 Ik drink de koude koffie in één teug,
brand mijn tong, voel eindelijk iets.
Dat is genoeg voor vandaag.…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Het was
in de scherven dat ze mij eindelijk vond.
---------------------------------------------------------
uit: De doodstrompet (De Bezige Bij, 2026)…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 In een vage denkwereld danst een schim
een verward persoon met nare gewoontes
hij is in mijn hoofd komen wonen
met niet veel meer om het lijf
dan gedachten aan schone kleren
eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras…
Bubo Bubo
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
635 Vanavond werd ik dan eindelijk verlicht,
Een videoband van mijn zoon bracht inzicht.
Hoe een mens zich zodanig kan vergissen,
Hij is daar wel heb ik mij laten vergewissen.
Eigenlijk werd die uil vroeger zeer geroemd,
Oeroeboeroe werd hij toen namelijk genoemd.…
speciaal voor liefdesproblemen
hartenkreet
4.3 met 78 stemmen
3.858 het wist was je hart weer pijnvrij
Ach was er maar een soort wegenwacht
Die je gebroken hart met een accu kon laden
Zodat de leegte ter plekke werd opgevuld
En je weer door geluksgevoel werd overladen
Tja bestond er maar zo'n soort wegenwacht
Die al die nare gevoelens kon wissen
Dan was ik nu vast weer die vrolijke meid
En zou ik je eindelijk…
Paradijsvogel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 Wanneer gaan wij ons eindelijk verloven?'…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.
Laat mij veilig door de schaduw
uwer vleugelen gedekt slapen gaan
het moede oog gesloten.
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
Het kleine iets in mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.685 veiligheid hebben we het gedaan
En blijkt toch een kindje te zijn ontstaan
Daar zit je dan met je goede gedrag
Je gedachten bij de geboortedag
Maar je bent pas 14 jaar
Zo'n kindje is voor jou niet betaalbaar
Straks moet je een abortus laten plegen
Zelf ben je daar hevig tegen
Helaas zit er niks anders op
Het kleine iets in jou krijgt uit eindelijk…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag een mooie vrouw
haar hunkering en overgave
ik kon niet anders dan
mijn ziel aan jou opdragen
in jou kan ik gaan leven
jij hebt me eindelijk…
Amour fou
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.244 tiert welig rond tot men per ongeluk
opnieuw op hen stuit en aangeraakt
in stukken aan hun voeten ligt
vaag wetend hoe het vroeger was
de pijn is vreselijk, verscheurd
op zoek naar heel en als men dat
gevonden heeft opnieuw reepjes stof
alleen nog maar geschikt voor pennenlap
het hart zwoegt, hikt geeft verontrustende
signalen af en eindelijk…