Alle inzendingen over peinzen over het lev

45183 resultaten.

Sorteren op:

het geluid van stilte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Nu de poorten sluiten Moeten wij gaan Er wacht een wereld buiten Zwevend in je baan Volgende ronde Pak het beet Anders is het zo zonde Het zand wordt heet Onder je voeten Daar begint je reis opnieuw Je moet het voelen Zuurstof door je kieuw Heen Zoals dit levende Wezen…

Kerst.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Kerstmisabecedarium . Koningen komen uit het oosten Engelen zingen in de nacht Refreinen nu aaneen geregen Stil het kind dat is gebracht Trotse 0uders, blij, volkomen Mooi klein wonder, reeds bepaald In de heldere nacht gekomen Ster van Bethlehem die straalt. Peterdw. En hoe ik daar stond, met die jongen die daar op de straat lag…
Peterdw.24 december 2013Lees meer >

Tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
De snelle trein die mij door ‘t leven jaagt loopt op een vaste tijd vrij van vertraging met ongekende vaart zonder bevraging of mij die barre snelheid wel behaagt. Ik had het jaren lang niet in de gaten hoe snel de trein me door het leven reed ik was nog jong en had van tijd geen weet bemat het leven met de ruimste maten.…

Ondanks al het mooie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Ondanks al het mooie in het leven wordt alle ellende in de wereld veroorzaakt door onwetendheid onverdraagzaamheid hebzucht macht en liefdeloosheid waar religie, opvoeding omgeving en afkomst aan ten grondslag ligt…
ria8 oktober 2014Lees meer >

Droesem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
in tijd is er geen leegte om te vullen; het ene moment hangt gewoon aan het andere zo simpel kan het zijn en met of zonder mij slingeren de feiten zich door de geschiedenis van nuttig naar nietig zo vertelt mij de bodem van deze fles…

Vertroebeld

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
deze stoel zit aanzienlijk beter en mijn gezicht hoort hier thuis er is rook, maar elk vuur wordt geblust er is niets meer te vinden hier dan de anonimiteit die ik zoek geschonken in slecht gespoelde glazen tussen jou en mij druppelen de woorden…

Thuisgeroest en vastgevoeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
hoor tussen het fluisteren van glazen het scheuren van een ziel onder de ogen van tientallen gedrogeerde toeschouwers slaat een wanhopig hart de tenenkrommende aanblik van dit ene lege glas getuigt van het hopeloos thuiskomen en de conversaties die echoën tussen uren en hoofden zijn pantoffels voor de ego genageld aan het concept…
Bor Forfatter14 november 2014Lees meer >

Goed in grijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
je druppelt binnen met in je ogen een belofte in je haren de jaren die je koestert en in je handen de warmte die ik zoek je voeten dragen je nubiele lijf het wiegt door de ruimte als een bootje op zee ik ben niet meer als vroeger, fluister je ik kus je krullende lippen en zeg je bent precies goed…
Bor Forfatter27 november 2014Lees meer >

Stemming

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
vandaag onder het sterrenblinken dacht ik aan een lied oud en onnozel met niets om het lijf hangend aan een gedachte we zongen en we hoopten op iets beters dan dit niemand ziet meer de kaders van de leegte van de dagen vol dingen en het ontbreken van een ziel onze tijd is loos…

Op ieder potje past een deksel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 783
Een te grote, een te kleine of één die past, het is passen en meten in het leven. Ooit komen we de juiste tegen.…

cadeau

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Het leven is het mooiste cadeau maar velen hebben moeite met uitpakken…
marijke3 april 2015Lees meer >

Dit is wie ik ben

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Dit is wie ik ben, ik ben ik, Ik ben mezelf, Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg Mag je me niet dan heb je pech Niemand heeft gezegd dat je me leuk moet vinden Maar geloof me het kan me helemaal niks schelen Ik maak mijn eigen keuzes in het leven Ik moet met me zelf leven Bevalt het je niet blijf dan uit mijn leven Je kan me niet veranderen…

Klaproos.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Er bloeit een klaproos tussen de keien van de oprit. Dit is een dag om te wachten op wat niet komt : regen van november, het graf dat openrolt, een oude moeder die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog, zien tekeningen in wolken verdwijnen. Dit is levensecht. We dreigen te geloven maar er is wat altijd blijft. Onder de grond kiemt het…

Brief.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Op de tafel ligt een brief met woorden in potlood, half opgegeten. Hij was bijna schoongemaakt : de laatste kruimels op een hoopje geveegd. In het watermerk het punt gegrift van grafiet en schilfers klei. Ze arceerden samen houtskooletsen, veegden met de bal van hun hand zachter vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel nu bruusk…

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk, ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland. Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen om bestwil.…

Schrijn.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken. Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit, verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven. Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten. Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds balsemt…

Water en Bloed

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Leven is als een eeuwige oceaan, waarnaar water altijd terugkeert. Bloed, dat terugkeert naar het hart. Zonder water kan geen vis zwemmen. Zonder bloed kan geen mens bestaan. Als kind genoot ik al van fonteinen. Als oude man besef ik pas waarom.…

Nu

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Mensen we leven Nu Sta daar Maar Eens bij stil Begrijp je dan Nu Ook wat ik wil…

Het bootje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Langzaam deinde een bootje, Deinde een bootje, Langs het riet. Verder en verder, Deinde het bootje, Terwijl het plek na plek verliet. Sneller wanneer de wind opstak, Trager wanneer deze ontbrak, Dan werd het water reeds weer vlak. Maar altijd bleef er die deining, Een deining die nooit verzwakte, Die het bootje deed dansen, En de boeg golf…
Daphne10 augustus 2015Lees meer >

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen, je kunt te laat komen, te vroeg op de verkeerde plek of met je neus in de boter je kunt verbergen, zwijgen schreeuwen prachtig zijn niets meenemen na de dood je kunt je overgeven aan leven…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

Wetenschap

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
De wetenschap dat leven kort is benauwd me, de illusie dat ik onsterfelijk ben is verdwenen. De zekerheid dat ook ik mijn laatste adem uit zal blazen is aan de ene kant angst, aan de andere kant opluchting. Met aan zekerheid grenzende wetenschap heb ik de langste tijd op aarde nu echt wel gehad!…
Johanna4 september 2015Lees meer >

Tijd voor genieten

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Tijd voor genieten Even genoeg van het leed dat ons omringt mijn hersenen worden stiekem gespoeld Wat wel en niet gezegd mag worden Dus ik neem het weer over van mijn brein er is nog meer te beleven, de mooie kant van het leven Ik roep ze allemaal bij elkaar de vriendelijkheid, het plezier, sociaal mag blijven zitten die is nooit weggeweest…
marianne20 september 2015Lees meer >

Samenloop

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
vroeger, achter ons, of later in de verte, een spoor in kalk vingers op beslagen ruiten ergens in de massa, op zeker moment in een eindeloze tijd nog dieper in het binnenste van het blauwste van de zee de monding van de rivier of een wollen streep in kille vlucht grondkleur in onbedekte termen een smalle samenhang waar onze wegen zich…
Iniduo1 november 2015Lees meer >

Leven als God in Frankrijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
Leven als God in Frankrijk gemakkelijk en onbezorgd leven dat is nu wel voorbij velen hebben hun leven gegeven Hun onbezorgde leven is wreed verstoord door een stel gewetenlozen het is werkelijk ongehoord Welk recht heb je om voor een ander te bepalen hun leven te vernietigen voor jouw "idealen" "Idealen" moeten zijn medemenselijkheid…
Leidy16 november 2015Lees meer >

ja waar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
me schaam en al bijna dood ben gaat het leven als een scheermesschelp dwars door ons heen een seconde voelen we waar…

Het verborgen kind

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
soms huilt er 's nachts een kind in mij dat ik tot stilte maan vertel haar van de dingen die ook voorbij weer gaan en over herinneringen die bij haar zullen blijven misschien wel een heel leven en dat zij leren moet om ze een plek te geven…
Dianah2 maart 2016Lees meer >

Onduidig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
hoe verschuivende dromen -vluchtig als zij zijn- neigen naar wankelmoed zonder ooit naam te dragen een levenstocht om te bewonen alles vraagt zonder moeten welke aanvaardt, drijft in armen van water, op wolken van wellicht, druppels in het gezicht, onstervend in het voorbijgaan en daarmee intens geweest…
Iniduo7 april 2016Lees meer >

Het geluk van zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
de wereld was volmaakt toen wij kwamen het kraambed in uitstekende staat dat wij meteen eigenden met namen trokken ons plan zetten alle stempels in een persoonlijk perspectief maar met warmte en liefde de omgeving delen deden we niet het was ons gebied met alles hebben en houden gingen wij een leven opbouwen niemand leerde…

Het altruïstische zijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 464
hoe kon het zo vreselijk misgaan met het altruïstische zijn wij gingen voor hebben nog meer bezitten behouden in angst en pijn dat binnenhalen bleek een groteske vergissing het meerdere was valse schijn allen hadden samen moeten zijn in delen niet ik steeds beter dan jij respect en om elkaar geven zonder macht en geld gewoon…

Alle scepsis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik heb de ramen stevig gesloten wil alleen nog het geluid van boven in mijn ontvankelijke geest alle scepsis over religieuze zaken heb ik overboord gezet het negatief stramien was al vroeg aangelegd hebben is voor mij geen optie meer wij komen zonder iets het levenslange vergaren eindigt zonder het gespaarde besef eindelijk…
wil melker1 augustus 2016Lees meer >