6466 resultaten.
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 in haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar…
Op de versiertoer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
711 Een schoonheid is 't.
Hij wenst contact en als versiertoerist
benadert hij de stoot met stoute schoenen.
Vol zelfvertrouwen voelt de man zich vrij.
Hij zet zich op de naast 'r staande kruk
en haar profiel ziend denkt-ie: 'Wat een stuk!'
Hij zegt: 'Dag schat' en streelt terloops d'r dij.
Hij voelt triomf. Z'n blauwe ogen blinken.…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
Het Elegante Meisje
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.125 Ze neemt zich immer voor,
dat lieve lied te zingen,
in de zon, daarboven,
van eeuw’ge schoonheid en geluk.
Ze kan maar niet geloven:
De vlam is hier en dol
op de mooiste vlinders.
Hij wil vooral de lol.
Vlinders, zijn er voor de vinders
Dus, mooi meisje zacht,
kom hier, bij je vlam die wacht…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
748 Toch zie ik aan de horizon
op een zandweg
witte paarden naderen
ze zijn te vroeg om
echt te zijn
meer schoonheid kan de dag
nu niet omsluiten.…
De Parel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.203 Daar kon ik aan
schoonheid winnen.
Op wegen van
verdriet en smart.
Vond ik de parel
diep in mijn hart.
Ik draag die grote schat
nu mee.
Geluk is er:
zo groot als de zee.…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Als donk're watertorren
liggen de duwbakken
stil te dreigen
in geslagen zilver
voor het eiland
bij de witte brug.
Uit de waas van hoogbouw
vloeit een schitt'rende kronkel;
sleepbootje schuift eindeloos
traag door het perspectief.
Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Haar lokken dansten een glans van kastanje.
Haar sproeten sprongen in 't oog. Het mensdom zag een jonge ree.
Jaren later staat er een dichteres voor de deur. Gejaagd troont ze
Amos mee.
Zwarte wind
wervelend op de kim -
het licht is van huis
Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert. Haar vel is van
fluweel en heuvelend als Umbrië haar…
Ouderlijk gezag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
657 In schoonheid stak Monique met kop en schouders
bij Hendrik van de Hoef's vriendinnen uit.
Ze werd z'n vlam. Hij zag 'r al als bruid
en belde aan. Ze woonde bij d'r ouders.
Toen hij wou stappen zei ze: 'Maar ik mag
niet uitgaan van m'n moeder en m'n vader.'
Toch werd de kennismaking almaar nader:
de man bezocht Monique haast elke dag.…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 Heb meelijen met de bomen, laat
hun schoonheid ongeschonden,
die schoonder is, onaangeroerd,
onvast en ongebonden,
zo God ze liet gewassen zijn,
gewonnen en gebaard,
als al hetgene gij, o mens,
verzint en hebt vergaard.
Kortrijk, 1/11 1897…
Harde modder, guur kristal
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.208 Ziekste en schoonste; - neen: zelfs niet
de armoe van te weten
dat u niemand lijden ziet,
en de schoonheid u verliet
waar gij roerloos in uw Niet
waart gezeten.…
Ode aan zomaar een pluisje..
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
581 Een pluisje tederheid
wiegend in de wind
vol verlangen
te wachten
op het moment.
Rust eerst nog wat
op jouw kleine slaapbol
en droom je dromen.
Jij bent wondermooi
Uniek zoals je daar nu staat
te stralen in de avondzon
balancerend op jouw gedachten.
Velen gingen je al voor
maar jouw weg is de jouwe
nu nog even verborgen.
Maar…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 Een schoonheid deed stug, toen de schilder
haar aansprak op 't feest, want hij wilde 'r
vereeuwigen, maar
ze vond naakt een bezwaar.
Door het loon dat-ie bood werd ze milder.
Toen zij bij hem stond te poseren,
zei hij tegen haar: 'Doe je kleren
nu toch maar weer aan
en je hoeft niet te staan.
Neem die stoel. Ik zal jou portretteren.'…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Stilte vult de avondgloed.
Eind van de dag door zon gevoed.
Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij…
De griespardot
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
825 Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt met stinkend smik:
een -grroem- boeket voor griespardat,
die houdt van schoonheid... net als ik! “
(De gezongen versies van mijn gorgelrijmen zijn te beluisteren op mijn weblog. De tekeningen werden gemaakt door de kinderen uit de lagere scholen van Maarkedal.)…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in een schelp
en geniet, kijk, kijk en droom efkens weg
het mag van mijn polder, zij verwacht u
in al haar schoonheid…
Vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Vrolijk kom je aangevlogen.
Kleurrijk is je kleed.
Glimmend, je kralende ogen.
Niets, dat je vrijheid ontdeed.
Schone parel uit de hemel.
Heerser in ’t azuren blauw.
Verheven boven aards gewemel.
Heel de horizon van jou.
Je leven, één melodie.
Een warreling van klanken.
Samengevat in schone poëzie.
Nooit genoeg kan ik je danken.
Stimulator…
Neda
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
531 die jonge vrouw, dat meisje
dat levenloos in het water ligt,
met zeewier om haar heen,
zo schoon en ook zo sereen
alles kan zo overweldigend zijn
soms, dat je wel kunt huilen
van machteloosheid, en de
wreedheid van deze wereld
maar, moet ik ook toegeven,
de schoonheid van dit beeld.…
Kleur en geur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 Voor schoonheid is niet meer vereist.
Zó moet het bij de Schepping zijn geweest,
Vol rust, vol kleur en vrede,
Een wonder, een dans, een feest,
Wat niet meer is. Wat is de rede?
Als de zon ter kimme gaat dalen,
De laatste geluiden sterven weg,
De nevel rood kleurt in haar laatste stralen,
Blijft schoonheid van woud, bomen en heg.…
Lilium
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
542 recht vaart zijn schip
landtongen vermijdend
waar wijsheid niet
voor anker ligt
zegenrijk is hij die de zee
der verlokking trotseert
voorbij wacht hem de bloem
van ‘t schone leven
zie, hoe senang en zuiver
de lelie open bloeit
een minnezang zwelt aan
hemelwind draagt verder dan…
Aysha, zon en wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
559 je haren zijn van pure schoonheid
laat ze strelen door
zon en wind
verberg ze niet onder die doek
je hoeft ze niet te beschermen
voor hongerige blikken
want elke vrouw bezit
die schoonheid
er zal geen God zijn
die dat verbiedt
het is een wet
verzonnen door de mannen
jezelf alleen tonen aan hem
dat kun je met je hart doen
vanuit liefde…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 mollen moeten opgetild, in elke rechter, als u links bent linker handpalm
past er één, zo heeft het beschikt, overtuig uw kind, maar blijf ook zelf proberen
tot u de uwe vindt, ze zijn zo licht, zo licht dat men wel zegt dat zij het zijn
geweest die alle wolken ondertunnelden tot ze implodeerden, hecht maar
geen geloof aan die bewering, ze groeven…
Leven zonder zo 'n ding aan het oor
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
602 Nee, de schoonheid had er geen.
Ze voelden met elkaar meteen een band.
Bij toverslag was hij niet meer alleen!
- En hij bezwoer: 'Ik vind je adorabel.'
De liefde die ontstond, bleek vruchtbaar, want
ze schonk 'm Kaïn en wat later Abel.…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.
Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.
Ja, je flirt elke dag weer
daar hoog in de hemel
met jouw prachtige woning
met zijn overvloed aan groen.…
Trends en idealen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
693 je ogen
waren warm gekleurd
ze straalden als je keek
de modetrend was blauw
en groen het donkerbruine
maakte je wat bleek
je lippen spits
gekruld door humor
en een volle lach
ook hier viel jij
weer uit de boot men
zag ze liever vol en rood
parmantig stap jij
door het leven je lengte
door jouw genen aangegeven
het schoonheidsideaal…
leven in die zin
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
521 als alles dood lijkt is er weer leven
waar de dood voor wijkt
als voedingsbodem naar nieuw leven reikt
mijn vriend dat nieuw leven dient
hier ben ik groei bloei
in de bodem van die zin
is de kern levenszin
wortelt daar in een schijnbaar
zinloos ding die zinnen
waard zijn in tegenstelling
met de pijn
die schoonheid is overweldigend…