14830 resultaten.
HERSTART
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.011 De wind stormt het nieuwe jaar binnen
met kracht 8 op de schaal van Beaufort,
smijt slagregens en hagelstenen royaal
om zich heen, breekt boomtakken af.
Het nieuws wordt kletsnat, reclame
bekogeld, de kerkgang danig gehinderd.
Een hoed kiest het hazenpad. De vaan
is volledig dolgedraaid, de kinderen zijn
uit hun gewone doen.…
MEDITATIE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.248 Wervelend komt de wind klaar
strijkt neer
een musje doodstil
gelaten
neergedrukt
met opgeblazen veren
het kent
waar anderen nog zoeken
zijn plaats
in het heelal
komen en gaan
leven om leven
dood om dood
waarschijnlijkheid
met eigenwaarde
een ritueel.…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
Stil wachten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.868 De tijd staat stil,
De wind stopt met waaien,
Dit is alles wat ik wil,
Ik streel door m’n haren.
Vogels stoppen met fluiten,
Het wordt muisstil,
Bloempjes ontluiken,
Dit is alles wat ik wil.
Kinderen stoppen met lachen,
Speelgoed ligt onbeweegelijk op de grond,
Ik zit hier op jou te wachten,
Kijk wat dromend in het rond.…
uitzicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.617 ik hoorde de wind door de tochtspleten fluiten
hoe motregen miezerde tegen de ruiten
en heel in de verte sirenes paniek
ik zag grijze meeuwen vlak boven de daken
de kat van de buren mijn zak openmaken
ik rook de frituur van de Smiths-chipsfabriek
en voelde terwijl ik zo wat stond te dromen
het bladloze zwiepen van winterse bomen…
WACHT
poëzie
2.9 met 172 stemmen
37.529 ik kan der vuren huiverende wacht
niet langer hoeden
ik ben gans ontkracht
geef mij uw schemering
geef mij uw grijze wind
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten.…
Zullen liefde oogsten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
792 heb weer
de zon genoten
zij en jij halen
het beste in me boven
in warme koestering
bemin ik jou zie de
kleuren groeien uit wat
het groen ons deed beloven
de zachte wind
waait geuren aan
geboren uit ons samenzijn
wij zullen liefde oogsten…
Stilte
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
626 spiegelbeeld kijkt stil
wateroppervlakte toont
zelfs geen rimpeling
de wind is stil gaan liggen
op het zachte waterbed…
Tijdelijk gewichtloos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 Omarmd door de wind
blijven staan terwijl je
om zou moeten vallen
hier is slechts lucht en ruimte
alles lijkt lichter verteerbaar
zwaartekracht blijkt relatief
zwevend als een vogel in de wind
vergeten het gewicht
van onbelangrijke
belangrijkheden
die als een valse loden last
het dagelijks leven beheersen…
windmolens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
688 windmolens wieken
draaien energiek wind om
as naar groene stroom…
sprakeloze woorden van de wind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.085 de zon gloeit na
verstrooit haar licht
onder slapende bomen
geluk van een sterfgezicht
waar ik te dromen sta
daar dwarrel jij noodlottig neer
de maan zal straks weer komen
als wachter van de nacht
ik hoor de bomen ruisen
adem diep je levenszin
sprakeloze woorden van de wind
ik wil nog even bruisen
jouw glimlach lijst ik in…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.
Deze prachtige klanken en vormen
Hangen niet af van macht of bewind……
vluchten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.228 wolkenschaduwen
vluchten over de velden
de wind achterna…
Herfst
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
808 De wind door en over de bomen
hij speelt in de herfst zijn eigen spel
ik moet blijven kijken straks komt wel
nu sta ik even bij die bomen te dromen.
Over een seizoen met kale bomen
want de wind had in de herfst vrij spel.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
Herinnering aan M. Gorky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 In de lucht boven de grijze zee
Verzamelt de wind donkere wolken.
En tussen de zee en de wolken
Een machtige stormvogel zweeft zo trots
Als een dreigende zwarte bliksem……
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 De wind leek te huilen
om wat was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht…
Een steun
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Adem
je nog altijd
warm en bezorgd
Kijk
je nog altijd
vurig en vastberaden
Luister
je nog altijd
begripvol of tegendraads
Ben je
mij nog niet moe
Omdat
ik steeds
onverwacht doe
Ik klamp me vast
Wind,
sleur me nu niet mee...…
De Elementen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.181 Kon ik maar iets veranderen aan de kleuren van de wind
Kon ik de richting maar verplaatsen
Maakte de kracht mij te kleurenblind
om het wilde spel terug te kunnen kaatsen
Kon ik maar zwemmen in de aarde
Dan verdronk ik niet, diep in haar klei
woelde ik zelf in zijn gebluste waarde
De reddende oever steeds dichterbij
Kon ik maar rennen op…
lieve Stilte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.238 wat was het heerlijk om met jou te praten
en dan te wachten op je antwoord
weet je nog hoe we daar zaten
aan het water, stil en ongestoord
ik vertelde je duizend verhalen
waarin ik mijn liefde voor jou beschreef
jij alleen kon mijn verlangen vertalen
voelde hoe ik op jouw golven dreef
toen kwam de wind, stil en onverwacht
zij heeft ons…
Machinist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 zwarte
verkoolde schuppen
sputteren het hijgend haardvuur
nieuwe hagel in
Bombastisch rokende schouw
kringelt nu de roetwalm naar de maan
fluitend ronkende motor
blaast nu het perron
nieuw leven in
Maar de oogkleppen
zagen enkel ongeoorloofde
vertraging en hij gaf
levenslang het volle pond
In zijn volgestouwde geest
verkoos hij
wind…
Luister niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
854 Luister niet naar de wind,
hij brengt onrust en
verdriet, luister niet
naar de stormen die zeeën
doen verwaaien.
Let niet op stemmen
die uit wolken klinken,
Het is niet waar.
Laat de warme windvlaag
je niet omarmen.
Verwaaide gedachten
wervelen om me heen.
Laat gaan, laat gaan.…
KLAGEN
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
980 De wind is een warme bries vandaag en
er is geen reden tot klagen vandaag.
Alleen over andere koude gure natte dagen.
Tjonge, daarover alleen al kan ik
uren aaneen klagen.…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 “We zien elkaar morgen, oké?”
maar waarom niet vandaag?
Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen
zoals de wind die ik hoor zingen
als ik hem wil pakken, lukt dat me niet
toch zingt hij gewoon maar zijn lied
Zo is het ook met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…
Haiku I
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 golven schuimen rood
als de avondzon verdrinkt
een westenwind huilt…
Windekind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
960 kind van de wind
voorgoed verdwenen…
zeg maar samen
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.400 Verder niets te zeggen
Behalve dan,
dat de wind zomaar je wilde haren door mijn gezicht blies…
vanwaar
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.194 somernag
in die kaap,
êrens rus die wind
teen ‘n eikeboom
se blare
waar in die reën
mag ek haar
naam
weer vind?
waar in haar gelaat
sal sy my gesig
weer roep
tot kind?...
êrens
ritsel
die
blare.…
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 soms dwarrelt
zacht de wind
opeens stijgt stof
in zonnestralen
zie hoe het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen…