3717 resultaten.
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet
de wind is vogelvrij, breekt
takken voor een beter zicht
het bos…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde je leven
maar jij was niet klaar
wilde nog dromen van
zon bos…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
Ishi
gedicht
3.0 met 28 stemmen
20.847 Ishi
de laatste van zijn stam
een roodhuid
wordt gekoesterd
(Hij weet nog alles van zijn stam
het bos, de dieren, de planten)
hij zoekt een spoor
als geen ander
hij is Ishi
de laatste
en leeft in een museum
(hij snijdt pijlpunten, maakt
pijlen en bogen en mag er niet
mee schieten op blanken)
zij koesteren Ishi
de laatste
hij werkt…
Dover
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
5.043 En na het eten,
wil zij van afwassen niets weten,
maar ik ga liever wandelen in het bos,
en als ik moe word, zitten op het mos.
Zij roept, ik heb ook pensioen,
wij moeten het nu samen doen,
daar had ik niet op gerekend,
zij vindt het vanzelfsprekend.
Maar ik heb er nu wat op gevonden,
ik wordt steeds dover, dat is heel bijzonder.…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
gouden kalf.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
814 De geketende leeuw loopt onrustig
heen en weer in z'n stalen kooi, kijkt
boos naar de toeschouwers buiten.
O wat een prachtige film zou je er-
van kunnen maken als je hem vrij-
zou laten.…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Toch ben ik boos.
Ziezo, nu is het hoge woord eruit.
Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?
Ik voel me allerminst besluiteloos:
ik ben nu in de winter van m'n leven.…
Muggen krassen in lucht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
957 Aan de sukkels jaloers en boos
zielig en broos
jij die de verkeerde uitkoos.
Jullie die zich aangesproken voelen
die geen hart kunnen voelen
een mug blijft door gaan met zoemen.…
Ach, blijf met Uw genade
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.267 Neem Gij ons in Uw hoede,
onoverwonnen Held;
beteugel satans woede
en 's werelds boos geweld!…
mislukt
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
872 Voel me zo kansloos
Gefaald, wel 1000 keer
Angstig en boos
Ik weet het niet meer.
Probeer het zo vaak
Het wil gewoon niet
Een machteloze zaak
Als je geen uitweg meer ziet.
Ik weet precies hoe het moet
Maar angst houdt me tegen
Het komt zo niet goed
Een doelloos leven.…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 De mooiste boeketten worden
aan zijn oog onttrokken,
stuurt hij bloemen het bos
in zonder één woord.
Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Je bewoont waarin je het
beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
drijven met wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
in de essentie van je domein,
de kern verbleekt in een
tegengesteld contrast.…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Stofjas
in de stroom
danst met vonken
voor hij vlam vat
en het zwijn
dat daar de ham at,
naast de stronken
in dat oude grijze bos,
kan vanuit zijn kikkerperspectief
maan noch zonnestralen zien.
De halfgod lacht.…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Of zal de golfslag het me overdragen
Of Carmen Sylva met wat goede wil
Het zomert in november en ik tril
Met helmgras mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden
Piet Mondriaan schilderend duin en bos…
DE DAG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Frisse morgenzon
brengt door het bos lichtvlekken
vol zacht gesprankel,
die als een smidsvuur wekken:
nieuwe daagse bezigheid!
Late meimiddag
hangt loom lichtgrauw om huizen
dichtbij de bosrand:
stille gemoedelijkheid,
die heel de wereld verzacht.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw bloemen nog te dragen
het kolkend water
heeft je meegesleurd
woest vliedend door het bos…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Soms is een grens jouw eigen gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 16-6-2014
Ieder mens heeft wel wat te wensen
Maar
Waar stel jij je grenzen
Ik ben soms dwars
Ik ben soms brutaal
Noem het boos
Noem het dom
Ik vind dat niet krom
Ik ben dan gewoon ik
Precies dat getik
Op de tafel van mijn eigen leven
Soms is een grens ook jouw eigen gegeven
Ik kan hiermee leven
Ik kan hier zelfs over dichten
Want ik…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 alles gaat weer
op de schop
geen scheiding meer
van lichaam ziel en geest
beleving wordt
dus het ultieme feest
in delen
ook met velen
worden wij een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar…