inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 40405):

Wortels

Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.

Een poging om zich
uit te spreken in een
zon beladen droom,
wordt het begraven ,
in de zoom van het
getij, waar het z’n
voeten heeft geplant,
proeft het van de
natte klei, waarop
de groene zoden
waken, gevormd door
de wortels van de
tijd, die het zoeken
naar de doden
heeft gestaakt.


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: pama, 5 jun. 2011


Geplaatst in de categorie: filosofie

2,3 met 6 stemmen 186



Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:Ingrid
Datum:10 jun. 2011
Bericht:Heel mooi diepzinnig, boeiend om te lezen.

Naam:Hans
Datum: 8 jun. 2011
Bericht:De wortels steken diep en geven houvast in een
wederkerende dromen. Subliem gedicht.

Naam:Anna
Datum: 7 jun. 2011
Bericht:Mooi sober zonder opsmuk, je bent wie je bent.

Naam:Leo
Datum: 7 jun. 2011
Bericht:Om door te groeien, moeten vaak wat snoeien.
En soms snijdt dat ( te) diep. Heel mooi dichter.

Naam:Harry
Datum: 6 jun. 2011
Bericht:Verstikt in eigen wortels in het labyrint van de tijd. Heel mooi.

Naam:Job
Datum: 6 jun. 2011
Emailadres:J.mensinkhetnet.nl
Bericht:Mooi gedicht Paul, het geeft je gevoelsstemming goed weer.

Naam:Ilse
Datum: 6 jun. 2011
Emailadres:Geduldpleskhome.nl
Bericht:Wat sombere insteek maar de zoektocht naar "het verlossende " blijft. Mooi geschreven.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)