5498 resultaten.
vriendschap
netgedicht
3.2 met 2215 stemmen
183.361 Er kwamen vele benen.
Een paste er, god zij dank.
Die mocht ik gelukkig lenen.
Nu loop ik alleen nog mank.
Het werd me steeds aangeboden,
als ik niet meer goed kon staan.
Maar na een periode,
zal alles beter gaan.
Ik wil het been nog voorstellen.
Echte vriendschap is de naam.
Die kunnen we altijd bellen.…
vlindersonnet
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
10.889 gulzig draait razendsnel
een klein harmonicaatje
rondom een frisgroen blaadje
als een dolgedraaide carrousel
vreet zich wel 5x uit zijn vel
telkens een groter maatje
dan weeft het zich met een draadje
tot een pop: dag rups, vaarwel
plots knapt wat het omspon
en kruipt met natte lapjes
als een verregende bloem
uit zijn beschermend cocon…
moeder aarde
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.182 De overweldigende natuur
zo mooi en zo puur
die ons altijd weer raakt
maar ook
door velen kapot
wordt gemaakt
zoals het doden
van zeehonden,
walvissen
en niet te vergeten de
ontbossingen
die de habitat van
dieren verstoort
om ook maar te zwijgen
van zinloze oorlogen
waarin onschuldige mensen
worden vermoord
en rassenhaat
wie is daar…
Eer vol leven
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.387 Eer waar is het gebleven
Veel hebben geen eer
Het is niet zo als vroeger meer
Weinig voelen er nog eer
De waarheid waar is die gebleven
Velen leven in een leugen
Is het zo leven beter
Durft men niet in de waarheid te leven
Gaat men liever oneervol door het leven
Terwijl eer je kracht zal geven
De waarheid geeft je een eerlijk leven…
Met de ogen dicht.
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.980 M’n liefje, m’n liefje
Godallemachtig,
je vel is zo zacht
en je kussen zijn
krachtig
Ik voel je en ik zie je
wat ben je toch prachtig
Jij bent zo Hemels
’t is niet te beschrijven
O, was dit nou maar eeuwig,
kon het maar altijd zo
blijven
deze Hemelse versmelting
van onze verliefde lijven.…
Ken je dat?
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.081 je kent ze vast wel, die momenten
dat het vel je even niet meer past
dat je weg wilt lopen bij jezelf maar
zelfs geen weg vindt op de tast
van die dagen dat de regen zich
van zijn natste kant laat voelen
jou onder je huid nog raakt en je
het liefste weg zou spoelen
dan druip ik af zonder een woord
droog mijn draad met de intentie
wat…
klaprozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 catacombe di san callisto a roma
als ik als een tere bloem
ophoud te bestaan
in een wiegend veld
van pure schoonheid
zullen velen me
nooit missen
maar jij bloeide naast me
ik hoorde jouw muziek
en zag je zuiverheid
vergeet me niet
we deelden de zon
zagen de sterren
lachten naar het leven
dat altijd weer zal
opbloeien in hen…
ik had een roos
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.099 ik wist je
in de trein
je hart op het perron
je zou om elf uur komen
de grote hal hing
vol met warme dromen
ik had een roos
zoals er vele bloeiden
in handen die naar een
ontmoeten groeiden
jouw lach ontspande
alles wat ik had
de trein te laat
mobiel op half zeven
die was thuis gebleven
maar in de mensenbrij klopte
je hart en…
van binnen
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.547 lach, de gein de constante grap
de ilussie kweken oh oh wat gaat ie goed
Niet wetend dat wanneer ik naar buiten stap
voor al die vrolijkheid boet
als een zwarte sluier omringd door eenzaamheid
met de donkerte in ziel en hart
gedachten die nergens worden heengeleid
alleen maar dat negatieve wat de rest verstart
Alleen is maar alleen ook met velen…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
Dag lieve schat
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.399 Het jaar is voorbij gegaan
met vele wolken van smart.
Toch zal het leven verder gaan
al voel ik mij nog zo verward.
Er was veel leegte en verdriet
ook was er ruimte voor een lach.
Vaak dacht ik: het mag niet
maar dan toch weer: het mag.
In het leven is elke dag tijd
voor een lach en een traan.…
kerststal
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.215 Een winterkoning
donker vel
weggestuurd op hoog bevel
geen ster of eerbewijzen
noch zoeken hem de wijzen.
zijn moeder wordt zijn huilen moe
en dekt hem met wat lappen toe
slechts daar vindt hij erbarmen
in moeders warme armen
Een sterrenregen onverwacht
is alles wat de kerst hen bracht
wat zullen zij zich wensen?…
Verzopen orgel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.018 na de laatste kegel
is daar het laatste hotel
op de weg naar zijn einde
ontmenselijkt met een steek
onder zijn ontsloten gordel
zijn waardigheid zwerft ergens
rond in zijn verleden
toen hij nog mens placht te zijn
in plaats van het wrak
op intensieve bezorgdheid
ook het vel dat hem omspant
vlekt zijn leven weg uit
reeds lang verstarde…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Gekreukeld oud
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
679 Krom en ongebruikt
loopt de laatste letter
over het gekreukte vel
de lijntjes zijn er uit
zelfs de punt pakt
geen ezelsoor meer
het hoofd gericht op
een schone lei
geeft kwetsbaar oud
een kleine kans
op ongeschonden nieuw
taal laat niet na
het juiste woord
te plaatsen in herinnering
en al leest men letters
zonder hoofd
oud…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.
Morgen blijft
zonder tegenspraak
wanneer mijn mond zich
gehoorzaam sluit
ongewijzigd door het zout
alsof het nergens bijbehoren
me achterlaat
onder invloed van wandelaars
en het huilen.…
Onderzoek
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.753 De koker ingeschoven
ontdaan van alle trots
ontkleed tot op het vel.
Mijn hersenen in kaart gebracht
het lillend hart
mijn weke buik
de knoken van 't skelet.
De onrust
vlug gesust:
het gave staal
een veilig graf
de gladde wand
een koele schoot.
Al snel stoot hij mij uit.…
Dertig
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
14.687 Ik ondervind 't aan mijn vel
De rimpels aan mijn ogen,
kijk maar...
Ik heb het niet gelogen.
Cellilutes aan mijn billen
niet aan denken
Want dan ga ik gillen
mijn lelijke neus....
Ach ik heb geen andere keus.
Mijn borsten gaan iets hangen.
Er zijn nu goede bh's
om die op te vangen.
Voor de spiegel staan...…
Erfenis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.108 Al vele kasten opgeschoond
en weldra zal nu blijken
of al het kuisen wordt beloond
met opgespoorde lijken
Ze vallen krakend uit het hout
en tuimelen op de planken
al is ‘t gebeente eeuwenoud
ze staan op om te bedanken
Want ook een lijkje in een kast
- ‘t is nauwelijks te verstaan –
wil eindelijk weer herleven
heeft genoeg van de verleden…
Ademende woorden
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
5.072 ‘k Wens je vele woorden toe,
die jouw dromen kunnen
bewaren in gedichten,
zodat lieflijke klanken
jouw gevoelens kunnen verlichten.
In behoedzame dagen
zullen ze je troosten
en openende harten
zullen je teder liefkozen.…
Verloren vrienden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.274 Als je vele vrienden hebt verloren
en jijzelf het niet meer ziet
weet dan dat er iemand is
die is begaan met jou verdriet.
Mensen kunnen elkaar helpen
neem die uitgestoken hand,
vertel ze jou verdriet en zorgen
steek je kop niet in het zand.…
filosax
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
884 Zijn handen bevatten
naar velen geloven
de kern of het leven
ons laten
ons doen
wat ons geschiedt
gebeurd
overkomt
zijn naam
veel geprezen
aanbeden
bestreden
omschreven
gelezen
bezongen
vervloekt
ontcijferd
zijn boek
van boven
gelezen
alles
komt
goed
komt voort
uit zijn woord
door ons
nooit gehoord
slechts te lezen…
Mijn Liefste
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.726 ik leef van je liefde en je lach,
ik kijk je aan en pluk de dag
mijn gedachten brengen mij in andere oorden
Ik ben in de ban van je hele persoon,
nog velen malen meer dan ik had verwacht
Innerlijk en uiterlijk, wat een pracht!
Voor mij ben je zo buitengewoon.
Ik weet niet hoe en wat jij voelt.…
kus ze tot parels vannacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
705 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Mensenstemmen in de straat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.354 Zoveel dat ik nu nog niet zie,
maar dat gaat groeien en gaat leven;
is ergens nog de droom gebleven
van nieuwe hemel, nieuwe tijd,
van nieuwe kansen, echt bevrijd
de velen die naar vrede vragen...
wanneer zal toch die tijd gaan dagen?
Ik weet het niet, maar wil vertrouwen
dat we hier samen toch aan bouwen.…
luisterleiding bij de hand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.195 hoort men in juli
vele krassen
op een plaatje
zonder stoppen
in het riet
men beluistert
eerste rang
het gezang
van levende karekiet
daarentegen in april
dan een ander plaatje
hoger toerental
zonder twijfel
de gewone rietzanger
de karekiet
wacht langer
voor de nestel
in de vlecht
uit vers riet
in januari
blijf zoeken
desnoods…
de naald
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.249 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
een naald
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
965 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
Verdraaide muze
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
976 tussen de regels
dan raad ik zelf wel
wat je wellicht bedoelt
schilder slechts wat kleur
in mijn nachtblinde hoofd
zodat ik de zinnebeelden
kan nuanceren
fluister enkel wolkjes
cryptisch in mijn oor
in raadselen zal ik
aan je lippen hangen
en houd me wakker
als ik wil gaan slapen
net zolang
tot ik jou toevertrouw
aan mijn blanke vel…