4465 resultaten.
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 het was je oogopslag
die mij deed zweven
ik vocht om niet te beven
toen jij me eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Bestuiving
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
924 er ligt stilte in een enkel woord
leven
als de wind
door pollen
stuift
omringt
door lelies
zingt een trillende schemering
nieuwe bloesem
schrijft de maan
omgekeerd
je naam
hoop ik te zien
het hart
als liefde
door te gaan…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 't Was buiten stoffig, warm en druk
Door 't hete zonneschijnen,
Maar ik zat neer in stil geluk
Achter de dichte gordijnen,
In 't rustig, gedempte licht
Dacht ik alleen aan mijn doel en mijn plicht.
Maar toen zij de kamer binnentrad,
Waar ik stil te werken zat,
Over mijn boeken gebogen,
Toen viel een straal van het zonnelicht,
Over mijn…
Aan de overkant van morgen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.432 In vertekend licht
ligt ze als verloren kussen
naar de overkant
te staren
te luisteren
naar waterwillend wit
wachten we
de branding af
er is nog tijd
om taal te kiezen
te spreken over leven
morgen mag je dromen
mag je zweven.…
Lokroep achter tralies
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 Als een vogel, gevangen
in wrede onderdrukking,
snak ik naar de zon,
de wind en de wolken,
mijn vleugels zijn verlamd
van niet-begrijpen,
mijn geest gebiedt te vluchten:
sla je vleugels uit en
snik je doodskreet langs
de vredig-blauwe lucht,
opdat de zon haar voedt
tot storm en de wind
haar uitstort over
de slapend in
niet-willen-weten…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Probeer een keer
Om me te laten
En niet om me heen
Om niets te lopen blaten
Probeer een keer
Me te respecteren
Een weg te vinden
Mijn eigen dingen te leren
Probeer een keer
Niet meteen door te slaan
Mij accepteren
En me me eigen weg te laten gaan
Probeer een keer
Te kijken hoe ik dingen doe
Ook al heb je geen zin…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
Het verlangen
gedicht
3.0 met 29 stemmen
20.916 Sobibor
het zou de naam
van een cocktail kunnen zijn
of van een computerprogramma
van een nieuw medicijn
of van een steen
in de branding
die wacht op de zee
of de naam van de man die
de steen in zijn hand houdt
en streelt
en wacht
op
het water
het brood
het bevel
het schot
die wacht
op de vrouw
de vrede
de dood
of gewoon op de branding…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 ik zag je trekken ronden
van hard naar breekbaar zacht
je mond heb ik gevonden
in een kus zo lang verwacht
armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 Ik las je in Aztekenassen
wandelde over besneeuwde
passen in het Andesberggebied
jij was mijn griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven…
Twee rozenblaadjes
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.045 Zie, hoe de beek langs enge boorden schiet,
En 't rozenblaadje met zich mede-draagt,
Dat vrolijk langs de harde oever vliet,
En draait en wendt, naar 't aan zijn hart behaagt.
Dat andre zoekt de grauwe rots, waar niet
Die domme beek zijn vrije wil belaagt;
En toen 't uit vrije keus te bersten stiet,
Had het zich toch tot volgen niet verlaagd…
Troebel tij
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.116 mist is mijn angst
in dit troebel tij
gedreven ben ik
maar nog niet
vrij
in dit donker water
is geen plaats
meer om te zijn
en verander
mijn gedachtenstroom
in zoete wijn…
Zwijgzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
926 Mijn mening vond ik nooit
belangrijk voor gebruik
het was mijn zwijgzaamheid
ook tegen elk advies
Ik werd heel mysterieus
voordat ik nieuw begon
en leg nu spotters
met gemak
het zwijgen op…
station lammenschans
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.350 kees zag bij nacht wel honderd fakkels gaan
maar ’s morgens viel die zondag alles stil
in stad en lande hing de nevel kil
en holgehongerd hield hij schutters aan
als glipper naar de schans te lamme gaan
voor zes florijnen dat is wat ik wil
de honger maakt dat ik zo vreeslijk tril
misschien is de spanjool daar weg te slaan
zijn ogen…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Onverbloemd
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.592 Wil ze drijven
in haar eigen bloemenbed
het groene haar
de rooskleurige sprekende ogen
wil ze drinken
onder dauw van meidoorn
licht als lucht
wolkendromen verzinnen
wil ze liefde zingen
in haar eindeloze land
windzinderend aanschouwen
de heldere blauwe lach
eenvoudig als ze
aangereikt
gewoon leven
in een uitgestrekte hand…
ultra violet
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
910 een kind
deinend op de golven van
haar wereld
klein
en schijn?
het voelen
en weten
is omstreden
het neppe is echt?
de regenboog / zonneboog?
de druppels
de zon?
het wikken
en wegen
van haar wereld
versus realiteit
overschrijdt
de grenzen van het heelal
anders gezegd: de tijd…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Ontdaan van grijs macabere dans
verdrongen strepend licht
dat wankel schrijvend dicht
de hemel van zijn verloren glans.
Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.
In dromen kan ze nog enkel zweven
maar dichterbij begint het leven
in sterren schijnt…
Vlinders
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.137 als een draaikolk
van gedachten
vliegen vlinders
door mijn kamer
en terwijl ik
hen zie dansen
zie ik wat
geluk betekent
en de vlinders
blijven draaien
en ik laat hen
lekker vliegen
in mijn draaikolk
van gedachten
voel ik
vrolijkheid en rust…
Leugen verzint Waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.201 Waarheid is een woord tegenovergesteld aan leugen
Voor 't spreken van de waarheid moet je deugen
Waarheid bemint, terwijl leugen bedriegt
Leugen verzint een waarheid die liegt
Wit is (g)een kleur tegenovergesteld aan zwart
Gemengd kan het zijn dat 'ie verwart
Beide zijn goed zoals ze zijn
Toch vindt helaas niet iedereen dat fijn
Mohammed…
Aan die van Havere toen zij vergaten dat ook Vlaanderen in België lag
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.761 Wij houden van trukken noch tirelantijnen,
heren van Havere, weet het goed!
Wij zijn Germanen, geen Latijnen,
open harten, zuiver bloed!
Heb ik geen recht, ik heb geen land;
heb ik geen brood, ik heb geen schand;
Vlaanderen, Vlaanderen, met hand en tand
sta ik recht voor u,
vecht voor u!
Geen bondgenoot, geen band in 't Zuiden
Havere, Havere…
Alles is anders
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.242 er was eens een frank en vrij woord
dat samen met het blad voor de mond
demonstratief de wacht hield voor
de poort van het fraaie vredeshuis
de hoofdingang was afgesloten met
een balk in het oog de streep door
de rekening voor het wachtende duo
met het spandoek hoog: ‘Alles anders!’
korte mettenmaker kwam het toneel
op viel over een kink…
Onder de helm
poëzie
3.7 met 24 stemmen
3.005 Heten de beulen broeders,
wordt er een zwaard betrouwd,
eer nog de tranen der moeders,
eer nog de lijken koud?
Geen vriendschap, geen vriendschap,
geen vriendschap onder de helm!
Wie met hen hand in hand kan staan
Is in het hart een schelm.
Hoed u voor lange vingeren,
hoed u voor grof geschut.
Waar ze de brandel slingeren
blijve noch kerk…
Vragenvuur
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.194 Zoeken, Leren, Projecteren
een levenslang spel
Ben ik omsingeld door vriendschap
of verlangt mijn lichaam weer naar kippenvel?
Verdovend en teder
dualistisch ontrouw
Maak ik mijn eigen vuur aan
of blijf ik me warmen aan dat van jou.…
Een kind van de herfst
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.263 De eerste vruchtbare herfst ooit gekend
Met kleurrijke regenbuien kletterend op de keien
Een kind van de herfst, dat is wat jij bent
Jij zal dwarrelende blaadjes zijn op de kale Heide
In lang slepende jurken over ouderwetse straten
De wind vrolijk spelend met de roodbruine haren
Langs stilvallende menigtes die eerlijk zouden praten
En het water…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Gemiste kans
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.258 Als geluk voor ‘t grijpen ligt
neemt het hoofd ineens het zicht
geketend aan een voorstelling een dwaling
neemt zekerheid ons logisch in de maling
We zien geen waarheid, maar gesluierde schoonheid
als het ware, en aanbidden slechts fictieve tijd
we dansen vaak op valse klanken als muziek
en doen ook nog aan twijfelbare gymnastiek
We noemen…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…