9786 resultaten.
het eiland drijft
netgedicht
3.5 met 44 stemmen
852 het eiland drijft
door mijn venster
wiegt de zee
koperen lijven
geuren bloemen
hoog
de stad
in oude steen
leven doorgloeit
de straten
haar adem gonst
verlangen drijft
door mijn venster
wiegt de zee…
zachte sprong
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
832 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
badplaats
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
875 de zee kust het land
niet meer
waar achter boulevards
de kermis heerst
ik vlucht
naar dat kleine land
geheel
omringd door water
waar in 't uitzicht
naar alle kanten
mijn ziel
weerspiegeld wordt
uit "De Zee en Ommelanden"…
Vervuild
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
728 De ruwheid van de zee
Nam de letters mee
In het zand geschreven,
Vergeef me
De dagen versleten
Woorden zijn vergeten
En de golven begraven
Ons verleden
We hebben gepraat
En we hebben gehuild
Maar de zee heeft onze
Liefde vervuild…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
Weet je nog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 de zee
had een zee van tijd.
met haar golfgewijs verlangen
naar het eeuwige strand
liet zij
meeuwen schreeuwen
als in een oud cliché.
het grijze water
verzoende zich
met laatste straaltjes horizon
en jij
mijn lief
werd liefde,
een liefde voor het leven.
toch?…
Samenzee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
775 Wiegend in de zee,
tussen twee stromingen in.
Elke golf zekerder van wat
om ons heen gebeurt.
Jouw hand, mijn hand,
lichamen samen. Wanneer we
drijven, op ons gevoel,
neemt de zee ons mee.…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
Bij foto 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Ik hecht aan:
de kleuren van 't hout
en van het strand
en van de zee
en van de hemel,
de ribbels op het zand,
de lijnen aan het strand
en in de zee
en in het hout.
Zoals 't zachte wier
en een gewemel van pokken
hecht op 't zoute hout…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 verdriet
En ik zal hier blijven staan mijn lief, als baken steeds gebleven
Want ik weet mijn lief, de zee die neemt, maar zal je ook weer geven
Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 ,
ruigte van het toegedane, schoon ontluiken
in hoofs genegenzijn, o vroom beschuitje,
boterschaapje, vlam van dromerig verpozen en
de roze handen, roomsoezige blankte schuilend
onder inkarnate korenschoof van ’t grootste
bruidje, en ik gouden man heb lief dit alleen
aan de dood te verliezene, glorende duifje.…
Sprookje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
703 Dumbo is een heel lief klein olifantje
met hele grote roze oren
die daardoor eerst een buitenbeentje is
en eenzaam haar eigen weg zoekt
maar uiteindelijk een grote ster wordt
als zij eenmaal ontdekt heeft
dat zij vliegen kan.…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Hoe zal dan ’t hart van even tedere schade
Genezen, nu om u de rozen vielen,
Nu uwe handen stil zijn, diep in ’t gras.…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 Een Waddenzee wil wel eens rust
Is zo’n golf eenmaal geland
Dan trekt de zee zich snel terug
Kijkt even om en denkt dan vlug
Dat water hoort niet op het strand
Stroom snel terug,
de zee die wacht
Ik mis je schuim,
het voelt zo zacht…
Nacht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.002 Vannacht neemt de zee me mee op de golven
Naar het eiland hier ver vandaan, in het schijnsel van de maan
Brengen ze me naar jou om even, heel even
Jou te kunnen kussen en te strelen
Vannacht laat de zee me bij jou zijn
Het zout op mijn lichaam, likkend zoek jij je weg
Van mijn borsten tot aan mij yoni
Jouw tong voelt als fluweel op mijn tepels…
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit…
Als schelpen op het strand....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Half onder het zand bedolven
Wacht ik angstig op de vloed
En dan komen de woeste golven
Hoop dat ik niet alleen de zee in moet
Laat ons samen de zee in spoelen
Samen verder drijven in het leven
Samen de warme stroming voelen
Ik droom dat het ons is gegeven…
Zoals lang geleden - deel 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 En toen de piggelmee's niet langer woonden
in een bloempot, maar in een huisje aan
de zee, bleef de man om andere zaken vragen
aan dat wezen in de zee.
(deel 2.; wordt vervolgd)
Gebaseerd op een sprookje…
Haiku
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
900 Het donkert vroeg
maar bij de zee is altijd
toegift van het licht…
De wind mindert
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
646 De wind mindert
maar de zee is nog vol
woede…
Brandaris
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
604 [Haiku]
hier wentelt het licht
van de zee naar de haven
om en om en om…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 De zee weerspiegelt
een kleur van herinnering
met zonsondergang.…
Reddingsbrigade.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 In een storm op zee
is een reddingsploeg bezig
iemand te redden.…
vastgehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 hij is een eiland
vastgehouden door zijn zee
in het grijze licht…
[ Het museum heet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het museum heet
Ministerie van de Zee --
Er is geen kust meer.…
Voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
734 voorbij
mensen lopen gewoon voorbij
maar wij, wij staan stil bij hen
die het leven lieten, gezinnen uit elkaar
gerukt, banden voorgoed verbroken
achterblijvers wachten angstvallig
op nieuws, dat nimmer komen zal
de zee zwijgt in alle talen…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
Zeeland 1953
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.740 De zee heeft genomen
veel mensen hun leven
Zeeland in nood
heeft veel moeten geven.
De stormen zwollen aan
de zee doorbrak de dijken,
mensen spoelden aan
van levenden tot lijken.
Families uiteen gerukt
door natuurgeweld,
de zee ontnam hen alles,
goederen, leven en geld.…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 jij was mijn prins van mijn zandkasteel
maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is…