inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69138):

Eiland

Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet

Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan

Hier besta je tussen eb en vloed, als eiland vol met leven
Hoor je zee en verder niets, laat jij jouw woorden ongeschreven
Maar ik zie je -en ik hoor je, voel de wind die jou verliet
Voel je adem langs de kustlijn, voel je weggewaaid verdriet
En ik zal hier blijven staan mijn lief, als baken steeds gebleven
Want ik weet mijn lief, de zee die neemt, maar zal je ook weer geven

Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan


Zie ook: http://www.stromangedichten.blogspot.com

Schrijver: Jan Haak, 20 May. 2019


Geplaatst in de categorie: liefde

4.0 met 5 stemmen 436



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Emiel Warswater
Datum:24 May. 2019
Bericht:Wederom heel mooi met je zingende verzen Jan!

Naam:Hilly Nicolay
Datum:24 May. 2019
Bericht:Jan, wat ben je een woordkunstenaar, prachtig!

Naam:Nemo
Datum:21 May. 2019
Bericht:Een vuurtoren als baken.
Prachtig muzikaal gedicht, dr. Hook!

Naam:Marcel
Datum:20 May. 2019
Bericht:Weer een prachtig gedicht van jou!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)