7023 resultaten.
Lege Schermer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Auto op dijk in grote leegte
van de polder
van mij, van ons
van binnen
van buiten
kijkt me aan met haar glazige blik
leeg
Gisteren zat jij daar
Ik naast je
Je genoot sturend
Eergisteren zat ik daar sturend
Jij naast me
Je vulde mijn leven
mijn tijd
Ik koesterde me aan je warmte
Je lichaam tegen me aan
Ik vervulde je verlangen naar…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 achter nutteloosheid van weinig geluid
en onbestemde herinneringen, die onze aandacht
achter een horizon lokten, zonder besef
voor de ondergang, die ons trefzeker bleef
behagen met zijn weemoedigheid
en toen we vertrokken, bleef een van ons achter
terwijl de ander stoute schoenen had aangetrokken
en de aarde betrad met een nat en droevig afscheid…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt. Ik ga gebukt…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
weerwil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
867 wat indruk maakt
is vaak zo alleen
in de strijd om het bestaan
sterft in het moment
dat je het verlaat
in weerwil van liefde
de band die knapt
het ei dat breekt
de zon die ondergaat…
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
Verlossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
947 jouw kleuren vervagen
naarmate de dag groeit
de reden van het bestaan
hangt nog
aan een zijden draadje
in vurig overleg worden
scenario's
besproken doch zijn
ze het snel eens
openen de kooi
en laten hem vrij
voor altijd
~ Voor Fred, rust zacht ~…
Zeekust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
989 donk're wolken pakken samen
witte regen lijkt voorspeld
tot we op de kruising kwamen
hadden 't heel anders voorgesteld
dat onze wegen hier zouden scheiden
had geen van beiden bedacht
bleek dat laatste niet te vermijden
'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht
sedertdien is het gaan waaien
in mijn hart en in mijn hoofd
bij de zee zal…
DE LAATSTE TOOST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 wat een mooie dag
voor de dood
laten we gewetens toosten
oogwit strikken voor
aderlatende wijn
net iets te euforisch zijn
laag verlangen zingen
in grenzeloos mineur
tonen lezen
uit weggedragen handen
en laat ons dan
nagelaten
adem twijnen
ineengestrengeld zwijgen
de laatste gedachte
een afdruk
in zinderend heet zand…
JIJ EN IK
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 Naakt in al je duisternis
sneed ik je open
met haaientanden van verdriet.
Wijdbeens in al je schoonheid
mocht ik je betreden
in de ochtend,
dronken van geilheid,
als een waaier passie
na een etmaal rust.
Ik heb je bemind,
bezongen en gehaat.
We hebben gezwegen,
gevrijd en gepraat.
Trots als een koning,
gekroond door jouw liefde,…
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
693 Op de grens van weten en vergeten
woont ze bij ons maar is er dikwijls niet.
Ze kijkt me aan, maar weet niet wie ze ziet,
of hoe haar andere huisgenoten heten.
Als ze het merkt, gromt ze wat verbeten
dat ze ‘t geheugen heeft van een vergiet.
Maar vaker kleuren haar ogen van verdriet,
als wij haar moeten helpen met het eten.
De wereld schrompelt…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt
Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?
Ja en nu ineens leiden ze je de weg…
Schaduw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
827 verdwijnend in vergeten
zal ik de schaduw
van wie jij bent
niet meer volgen
de stukjes ego
die je haalde
ter opwaardering
van je eigenwaarde
zijn verworden
tot bellen van zeep
net als onze geschiedenis
heeft de toekomst
na deze laatste omhelzing
geen recht meer van bestaan…
magazijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 je laat zoveel achter
als een storm gaat verstillen
het meeste
omdat je dat wilt
maar
ook veel
dat je hart doet verkillen
en
je neemt zoveel pijn
met je mee
het is pas echt voorbij
als je voelsprietjes
zich hebben teruggeveerd
in een nieuw gevormde rij
de rust daarna van binnen
is als een magazijn
waar de herinneringen
gesorteerd…
Afgesloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.088 het ga je goed, dat las ze:
identiek dat het zo veel beter is
kiest hij toch voor het wilde water
verduisteren ligt niet in haar aard
ingrijpen en opendoen
was geen optie meer na dat hij vertrok
niet later, schoon schip als grote wens
eindelijk hangt ze haar zwaarte
als pluche gordijnen in de embrasse…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 foto van een lege plek in de directiekamer
daar waar wij samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen…
Het laatste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.045 Een boom in het gras
door jou gekozen
om het laatste wat was gebleven
van wie je lief was
aan het universum terug te geven
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.
Vandaag jij - dezelfde
boom - hetzelfde gras
het laatste van wat je was
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.…
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 Na zijn ziekbed van dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich…
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
In de mist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
798 de dood heeft huisgehouden
heeft dichters naar huis gehaald
kinderen hun moeders ontnomen
onverzien op de loer gelegen
totdat het juiste moment
daar was, om toe te slaan
vele harten laat hij gebroken
achter, 't gemis te groot
tot zij langzaam op zal gaan…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Ik moest aan jou denken lief
toen de trein allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister…
Tot ooit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.064 zomaar van mij heen gegleden
mijn geliefde zus
heb je niet te lang geleden
wat 'n geluk dat ik je nog sprak
samen met Femke kwam ik je opzoeken
niet wetend dat het de laatste keer zou zijn
kwam je mij onlangs bezoeken
naast me zitten op je dooie gemak
uit het zelfde nest geboren
doch schelen wij dag en nacht
konden verhalen uit '…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
907 ook al zijn haar keuzes
niet de mijne, kleuren ze
mijn dag niet minder grijs
de hemel regent mijn tranen
daar machteloosheid mij
ten deel valt
uit liefde kwamen jullie
in ons leven, met een gebroken
hart zal ik jullie moeten laten gaan…
In alle rust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
884 zet ik mijn hoed af zo ook mijn bril
de zinnen die ik zoeven nog zei
mag ik nu langzaam vergeten
kijkend in de spiegel wrijf ik de rol
voor de allerlaatste keer
van mijn gezicht
ik ben uitgespeeld…
Duizend kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 duizend kleuren schilderen
op papier
geef ik mezelf
meditatie met verf in
ontelbare tinten
vrijgekomen in het
zwarte gat dat jij achterliet
glasraam in de Franse zon
intens lapis lazuli
fleurt mijn ziel op
ik sta niet meer
aan mijn zieke kant
mijn onvoorspelbaar lot
nu zielevreugde
op hemels niveau
Ik ga niet meer met je mee.
ik…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Dag zonder woord ( 19 mei 2013 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.344 Jouw verjaardag: veertig jaren, tussen hemel en aarde.
Onze band is eens gestrand.
We werden vreemden voor elkaar.
Jij was meer dan ik; zo zag ik het, toen.
Nu zijn we, ergens, gelijken.
Wat gebeurde, gebeurt zonder zich werkelijk
te voltrekken. Ik wist zonder het al te weten.
Wie was jij die zich verschool in de mist?
Wie was ik, blijvend…
Vaarwel mijn liefste!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.077 Het was aan het eind van een dood spoor
waar ik jou uiteindelijk verloor.
Ik verzocht alle treinen die zouden komen
harteloos, te laten razen over al onze dromen.
Ik liet ze denderen, dwars over alles heen.
Hoe jij ging en ik, uiteindelijk,
geheel alleen....
uit jouw leven verdween.
Opgebrand, opnieuw
op beide benen, in het aardse beland,…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 Ik wek je tot leven
met dit gedicht
je krijgt weer een gezicht
al is het maar voor even
ik zie je weer voor me staan
wat krom, meer gebogen
ik bekijk je met lede ogen
want je gaat toch zoals je altijd bent gegaan
je kunt niet tegen dat geluid
van al die mensen om je heen
je verdraagt het gewoonweg niet
wat je wenste kwam uit
je bent…