3808 resultaten.
Mensenstemmen in de straat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.354 Zoveel dat ik nu nog niet zie,
maar dat gaat groeien en gaat leven;
is ergens nog de droom gebleven
van nieuwe hemel, nieuwe tijd,
van nieuwe kansen, echt bevrijd
de velen die naar vrede vragen...
wanneer zal toch die tijd gaan dagen?
Ik weet het niet, maar wil vertrouwen
dat we hier samen toch aan bouwen.…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
de tuinvrouw
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.068 Tevreden kijkt ze naar haar bloemen
Kent elk plantje bij naam
De ene klein en rank
De ander met stevige wortel in de grond
Elke dag is ze in haar tuin
Met levenswater worden ze begoten
Liefdevolle woorden voor elk apart
Ze groeien voor haar tot een prachtig sieraad
Seizoenen gaan voorbij
Gisteren was haar vaarweldag
Met de idolen naast…
Tot zoet geluk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
664 ik zocht de liefde
steeds in het rose/zachte violet
verstrengeld dicht
vlak naast mij in stil verbond
zeer bemint
zoals een dromerig kind
blijft hartstocht groeien
tot zoet geluk
in hoopvol verlangen
wat zegent
zocht je troostende lippen
die liefde dragen blij begroetend
wat mijn hart verlangt
‘k heb je lief
liever dan mijzelf…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
764 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
Zo perfect
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
608 iedere dag
zie ik ochtend dauwdruppels
ademt water in meervoud
uit eigen kracht
is van onschatbare waarde
waarlangs nieuw leven blijft groeien
om geboren te worden
voor het voortbestaan
zo perfect zo volmaakt
maakt het onmogelijke mogelijk
zonder een mensenhand
het blijft een miraculeus wonder
dit wonderproces
zal zich eindeloos…
Bolletje...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
877 Als z'n vrouwtje er een rozenstruik laat groeien,
is Roos (ons vriendinnetje) toch een beetje bij hem.
Rust zacht lief katertje!…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 De woorden worden plots gedragen
door tederheid van wenkend licht,
terwijl de koude winterdagen
de lente houden uit het zicht,
maar onweerstaanbaar zal toch komen,
het voorjaar met het nieuw bericht
dat blaadjes aan de zwarte bomen
gaan groeien als de winter zwicht.…
Vee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
453 De stal uit, in de wei het gras zien groeien
Wij gaan voortaan ons éigen deuntje loeien.'
Twee PVV kamerleden zijn uit de fractie gestapt en gaven een onthullende persconferentie over hun ervaringen binnen de partij.…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Een pijnlijk raken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 zacht wiegen
de boompjes dicht
naast jouw stam
jij hebt ze
jarenlang
luwte gegeven
jonge spruiten
markeren de liefde
van samen leven
toch schuurt
af en toe nog hun bast
in een pijnlijk raken
is het licht
even zoek dat hen
gelukkig moet maken
hopelijk kan jouw steun
hun lente doen groeien
naar een warm zomers bloeien…
De slimme stad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
496 Zij hebben er voor
Doorgeleerd, diploma's
Behaald op het allerhoogste
Plan - zij weten als geen ander
Hoe een stad groeien moet,
Zich op moet werken in de
Vaart der volkeren -
Big cities, en vooral:
Smart cities - een voorbeeld
Voor alles en allen,
Maar waar blijft de mens
Die erin wonen moet, zijn
Plek moet kunnen vinden…
Op zoek naar riet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
477 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe wijk verkoopbaar…
Het podium der stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik ben een der spelers
op het grote wereldtoneel
kijk naar mijn buren
ook zij spelen mee
ieder draagt bloemen
gerangschikt naar smaak
we delen lachen en groeien
in woordloze samenspraak
het voelt als eigen
in een decor zonder end
we raken en begrijpen
omdat ieder elkaar kent
in een massa zonder geluid
spreekt op het podium der stilte…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 Blijf maar binnen, zeg ik,
blijf maar in jezelf, dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op…
Reikten hemel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 je hebt met
vormen gespeeld
bent opgemaakt
in tal van kleuren
wiegend op
de wind testte
jij in alle rust
speciale geuren
licht heeft
jou doen groeien
in warme zon
ben jij gaan bloeien
ik zag je
in de verte staan
volmaakt in een
pril groene oase
jouw ogen
lachten liefde
reikten hemel
in totale overgave…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.…
Hert
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.634 Voel mijn benen zich verdunnen en draaien
onmiddellijk volgen mijn armen het groeien van hoefjes
ik stap uit mijn jurk en mijn hemd inmiddels te groot en
voel mijn vacht in de wind
mijn oren richten zich zetten uit en ik
luister naar het kletteren van borden ver in de keuken
het waaien van gras
ik hoef inmiddels niets meer.…
dierendromen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
471 maar door tijd en evolutie
werden dierendromen stil vermoord
wilde dieren moeten wijken
want hun habitat werd afgenomen
mede door de slimmen en de rijken
die hun bossen kolossaal onthoofdden
ik kan hier enkel maar wat hopen
dat industrie en bondgenoten
éérst wat denken alvorens zwaar te knoeien
opdat bomen opnieuw kans krijgen te groeien…
Reuzen op de daken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoog in de bergen
slapen de reuzen op de daken
niemand die hen ziet
we dromen hen
wanneer we jong zijn
en opgevouwen in onszelf
grote plannen maken
voor de wereld die we kennen
we zijn al onderweg
hier alleen maar even
geland om te groeien
op ons hemelbed
tot we wakker worden
als helden die recht zetten
wat scheef gemaakt is
door…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te dalen
naar de bloemen en de bijen
het ploeteren van de mensen
hun onmacht en betere weten
en de raven overal…
Vleugel gevrij
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
371 ik heb
de bloemen
in je voetsporen
zien groeien
zij markeerden
in bloeien
het pad van wij
nog vaagjes
naastgelegen
wat wilde
vegen verwaaid
en ongebaand
in een naamloos
tegenstreven
waren ooit
een stel uit
chaos en obstakels
verbinding was
er wel maar nooit
iets van een door ons
gedragen perspectief
wij waren vrij
de wereld…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij ziet alsof ik genas,
daar groei…
Rondedans
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
814 langs woelige golven gekomen
zijn de dromen van het bestaan
dat zijn vruchten laat groeien
in het hart van de verbeelding
de geschiedenis wankelt
terwijl jij en ik willen geloven
in een beleving van beloften
bij onze liefde en beider hoop
gedragen aan zelfde ringen
doen ze wat wij niet weten
een rondedans om te bepalen
de bron op afstand…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 groei gebeurt en stopt niet bij een woord.
er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is altijd beter als antwoord)
bespreekbaar, vòòr ze afgelopen is.…
Superlatieven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
285 dankbaar genietend van je diep menselijke warmte en tederste gebaren, lichaamstaal
schoon wijs man gesierd door je eenvoud en onvoorwaardelijke trouw
grijze massa afgekruid en ook doorspekt met gevatte humor; delicatesse
geborgenheid verschaffend tot ver reikend na de dood
emotionele, schone ziel die bloedt
dat deze perfecte aanvulling nog groeien…
Herinnering aan mijn jeugd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.306 Ik was twaalf
En nog zo jong
Toen de
narigheid begon
De werkelijkheid
Zo bikkelhard
Sloeg in mijn jeugd
Een diep zwart gat
Waarin ik toen
verdween
Niet meer wist
waarheen
Hoe donker ook
de dagen
Hoe groter ook
de angst
Welke weg
ik moest gaan
Welke duurde
het langst
De richting
die ik heb gekozen
Was kiezen
voor…