15015 resultaten.
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
kunstreizigers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 in de nacht is alle kunst verheven
tot een status die alles gruwelijk
overdrijft met schepen die zelf brandend
het vuur in mij tracht te doven
onthand zoals ik twijfel of
mijn huis de ware woning is waarin
mijn dood speelser is dan het boek
waar ik geen waarde aan hecht
zoals men leest blijven de
kunstreizigers uit het zicht en klamp
ik…
zonnekind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 o ja, zij liep over het ruwe
zij proefde het bittere kruid
de aarde sprak geen woord
van welkom
een relatie was een branden
niet van verlangen maar
dat van het vuur der ontrouw
de aarde sprak geen woord
zonnekind, je zoekt op plaatsen
waar geen liefde is, geen paleis
jouw noden zijn van kristal
pure liefde, het hogere al
richt je liefdespijlen…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
Einstein, vertel eens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 Vertel me eens wat je weet
Zodat alles wat ik verduur
domheid en onwetendheid
verzengd wordt door een laaiend vuur.
Vertel me eens wat je weet
Of doe het niet, en stuur
me met een kluitje in het riet
van het kastje naar de muur.…
Waterdicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Met een kreet van verlossing
dooft het vuur van het gevecht.
De laatste stuiptrekking is door
het kalmerende nat geslecht.…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik ben het lied dat de vogel zingt
ik ben de maan die het getij bedwingt
ik ben het groen dat deze aarde verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp…
Nieuwe kansen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Toch is daar een sprankje vuur
in de ogen dat leeft van moment
tot moment.
De straten vol met verlaten zielen
waar lust een taal is die ieder kent.
En waar leed nog verder moet rijpen
tot ook dat went.
Op zoek naar nieuwe kansen met de wil
als luisterend oor en de tijdgeest als
steunpilaar gaat men met brandend
verlangen weer door.…
Terugkeer in het paradijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 De lucht is zo licht vanochtend
witte wolken drijven doelloos
zo licht te drijven
en het fictieve gezicht verliezen
en te verdwijnen
in de werveldans
van Stille Diepte
en de anderen
andersloos omhelzen
met een hart van tranen
Masker van gedachten
van smachten
in het vuur van inzicht verbranden
Inzien dat je bent
wat niet verschijnt…
Worldpoet 546
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 Mijn hart deelt uit al,
haar goedheid en vuur,
aan al die andere harten!
Mijn ziel zal vele levende en dode,
afgestompte zielen weer doen bezielen!
Omdat ik leerde lezen, leerde schrijven
zal ik evenwel door: voorlezen van mijn pennenvruchten
de mooie, zuivere boodschap doen blijven.…
Bevroren zijn de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
730 de feesten zijn verwaaid
nog zwerft er
hier en daar een kale boom
ontdaan van kerst en droom
knallen opgeschoten jongelui
de laatste rotjes weg
met opgespaarde angst
zij bewaarden ze te lang
het nieuw elan is bang
koud en bevroren zijn de dagen
die om de veranderingen vragen
zoals beloofd om twaalf uur
het vuur was snel gedoofd…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Stormachtige furie
Met veel venijn in
Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je…
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Maar als we ouder worden
laait het vuur weer op.
We spreken weer de Nederlandse taal
en verlangen naar het Vaderland
voor onze laatste rustplaats.…
hartstocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 waar hart en oog en streling samenkomen
vergrijpen vurige tongen zich
aan smeulend vuur
de tweekamp tussen hunkering en waan
stuwt hartstocht op tot vruchtbaar samenspel,
de rede groet
de geest kan niet weerstaan het fel begeren,
uitzinnig kraait de rode haan
in driftig bloed
het willig vlees als brandend braambos,
wie buigt er voor…
Onverslaanbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 Ik zal onverslaanbaar zijn
De regen zal mij niet spoelen
Niet deze waanzin wegboenen
En de maan kan niet voorkomen
dat ik de zwaartekracht weersta
Zelfs het vuur zal mij niet branden
Ook al brandt mijn passie hard
De wind zal mij niet vervoeren
Ik houd standvastig vast
Aan deze verrukkelijke race
Naar de finish van het begin
Van tijden waarvan…
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Elementen wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik wens je de schoonheid van de stilte,
de glorie van het daglicht,
het mysterie van de duisternis,
de magie van het vuur,
de zuiverheid van het water,
de zachtheid van de lucht,
de kalme kracht van de aarde,
de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
Werkvloer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het is gelukt
Om je weg te krijgen
Netjes volgens de regels
Je had een te eigen visie
Voegde je niet naar hun macht
Speelde niet met veren
Wel met vuur
Je hebt niet meer goed opgelet
En teveel op het spel gezet
Ineens, was daar die opening
Genoeg bewijs
Macht
Kan ingezet worden
Om te breken
Alles dat zich niet voegt
Naar wie de meeste…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Een leven te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
472 wij wisten van het vuur
dat ongerechtigheden
weg zou branden
maar ons verlangen
was zo puur
begrepen dat
loutering ooit tot
transparantie zou leiden
genoten daarom intens
van ieder gestolen uur
de hitte van de hel
was geen bevrijding
mede door kastijding
maar eiste meer
dan wij konden geven
wij zijn niet gebroken
maar hebben met…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Je was vol moed en enthousiasme,
vervuld van hoop en ging zo door;
Al wist je dat je zou verliezen,
je bleef vol vuur en ging ervoor.
Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Bij het raam ontdekken
dat de verte groter is
de hemel je eigen kathedraal is
de luchten je kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
Rekenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 Het valt niet mee
Om 50 jaar te zijn
Omdat ik die 50
Niet kan voelen
Ik ben het wel
Een halve eeuw
Maar o zo fris
Nog vol met vuur
En leuke nieuwe doelen
50 jaar
Het klinkt zo oud
Voor velen het moment
Om na te denken
Wat ze nog willen
Wat nog kan
Ik wil er zelf
Geen tijd aan schenken
Ik voel me jong
Nog redelijk sterk
Sta midden…
Van wezel.....ezel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
683 de kinderbenen
hangen
over de rand
Bij brand
kon je water
eruit
putten
De emmers gingen
dan van hand
naar hand
om het vuur
te blussen
maar ondertussen
gingen m'n ogen
naar die kinderbenen
Ik hoefde
m'n stem
niet aan die kinderen
te lenen
Ze riepen:
'de Burgemeester
van Wezel'
De echo:
'de burgemeester is…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…