Alle inzendingen over wolken

5636 resultaten.

Sorteren op:

zonnetje

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.415
als ik onze woorden uit kon vouwen naar een lichaam hij de ene die jou was dan zag je misschien jouw huis weer met hem samen of deze vrouw buiten in de tuin voor man spelen wolken zouden je omringen maar jij blijft zee luister toch naar de wind zeg je zo huilen wij op de wereld samen ------------- Voor Marije…

Hou-me-Vast

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
schrijf me in de wolken lees mij in het zand ruik mij in het helmgras wandelend hand in hand proef me op jouw lippen geniet van het zilte zout vind me in de westenwind waar je ongelooflijk van houdt streel me in het zonlicht nimmer meer apart ben ik allang voor jou gezwicht daar jij me veroverde met jouw hart…
LadyLove18 februari 2012Lees meer >

Nimmer

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
nimmer was ik dichter dichter bij jou zoals zonnestralen dansten op de golven van de zee voelde ik me almaar lichter lichter dan ik wou zoals de wolken met me sjansten wilde ik eigenlijk met je mee nimmer was ik dichter dichter bij jou ben ik dankbaar voor 't even samen maar blijf voorlopig nog benee…
LadyLove16 april 2012Lees meer >

Kastanje gebruind haar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
het waren niet alleen je hand en ogen die me wenkten ook die wolk kastanje gebruind haar dat ongeordend krulde in de late avondzon van een eindeloos lange zomerdag je lach had nog dat zinderende van de middaghitte in een trillend zwoel geluid jij pakte volledig uit na jouw weergaloze presentatie koesterde ik vol liefde je warmrode…
wil melker5 september 2012Lees meer >

De bladgouden rand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
ik heb jouw tijd genomen je nachten bevolkt met dromen dagen gevuld met bloemengeur donkere kanten van wolken bekroond met de bladgouden rand van de zon ben de melodie voor jouw woorden die in liefde tot lied zijn geboren jouw plotseling verschijnen geeft mijn leven verlangens die nooit meer zullen verdwijnen…
wil melker31 oktober 2012Lees meer >

Portretteren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik tel de sterren aan de hemel schilder zonlicht op jouw gezicht doe wolken achter slot en grendel streel zacht de contouren in dit licht Ik zet de mondhoeken nog wat aan boetseer jouw handen een diepere tint dicht de regen menig vijver toe zo bevleugel ik jou in morgenwind…
LadyLove21 februari 2013Lees meer >

De oude kerk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
De oude Ierse kerk op de oever langs de rivier onder een donkere wolken hemel is in het verstrijken van de uren vervallen tot spinrag en stof van het mediteren van de monniken resten nog verbleekte gebeden Eeuwen geleden gesproken gebeden om het verdeelde leven dat aldoor één is te helen Een zonnestraal golft door het raam…

het maakt niet uit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
het maakt niet uit dat de zon achter de wolken schijnt, want sinds je me hebt verlaten zullen mijn tranen niet meer drogen!…

oeverloos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
als dan de brug geen voortgang biedt en slechts het water kan beschutten… er drijft een simpel blad zijn sterven kleurt naar dode huizen ieder raam weerstaat de glans van hemelsluizen daar blinkt nog de dans van duizend kleine bloemen als ik ze wil noemen zwevend, boven buigend gras zie ik de wolken kruisen…
switi lobi11 september 2013Lees meer >

Voor het voetlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Donkere wolken Vol dreiging in Het westen Met een paar Laatste sliertjes Licht van de Voortijdig ondergaande Zon - de dag die Zich vermoeid al Vast te rusten legt Voor ze voorbij is En dan onverwacht Een geweldige kegel Van licht die schuin Over het toneel van Deze wereld strijkt En U die ons zo maar Voor het voetlicht…

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

liefdessneeuw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Het sneeuwt zo stil dat wij niks horen Het is zo koud dat wij het warm beginnen te krijgen De nacht is zo wit dat lantaarnen hun lichten dimmen De sfeer is en blijft voelbaar aanwezig De winter maakt het buiten zo eenzaam dat wij ons thuis gaan voelen De wolken besprenkelen ons deze nacht met liefdessneeuw…

Zijn lichtend gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
heb de wolken zien kleuren tot een buiig geheel de frontale wind zette hen het mes op de keel de zomer school achter sluiers met regen frivool doken nog vogels de omslag hield ze niet tegen het zwart is verwaaid tot het rafelige wit zij geven oplossend de zon weer zijn lichtend gezicht…

achter de schermen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
verkleur je zicht naar vrije wolken… door dit glas lijkt het niet veel jouw ademnood verrast je keel als razzia’s de straat bestieren veiligheid voelt zo beperkt het werkt niet, als een ander onderduikt – en stikt- het riempje strikt nog rond het hoofd maar toch je hebt er altijd in geloofd dat ooit de lucht jouw adem sterkt…

Zondag

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.103
de muziek stond zacht aan het bankstel stond stil te staan in de koninklijke kamer ik weet niet hoe het kon gebeuren dat plotseling het bankstel alleen was terwijl de muziek zich voegde bij mijn blik zo durfde ik wel uit het raam te kijken naar een wolk die trilde als was hij net aangeraakt door een geheime hand. ------------------…

toen (voor S.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
toen de meidoorns zich hulden in een groene waas en je naar woorden tastte voor het onderliggend verdriet zag je toen de stukgereten wolken? of voelde je de druk in het vroege blauwe licht de woekerende onpeilbare pijn die je de adem benam?…
J.Bakx10 december 2014Lees meer >

Als

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.043
Als ze een landschap was ze zou bewegen in de wind stilte opzoeken in het gegil van krekels ze zou de zon om water vragen wolken om genade bladeren om een voetstap de aarde om een vore en een vlieg ze zou het licht verschuiven donker omschudden vogels zouden stilstaan als penselen in de lucht En achter haar uitgestrekt zou de stad…

Ondersteboven

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.425
de bomen bezemden, wild geworden, met hun wintertakken de wolken weg en even leek het of de hemel keukenzeil geworden was of een ijsvloer: de wereld stond op zijn kop hier voelde ik me om de een of andere reden nu eens buitengewoon prettig bij --------------------------------------- uit: 'De bril van Chabot', 2008.…

ademnood

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 824
in een landschap bevroren tussen mens en huis legt hij woorden zijn gebaren van verdriet gisteren zag hij haar lopen de dag werd groter en de rivier met haar rug naar de wolken rilde even het was ook daar dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld uit een andere tijd waar hij bedden had samengevoegd tot een echtpaar de straat is…

Einde crisis

snelsonnet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 840
Laat juichen heel het volk Klap drie maal in de handjes, blij, blij, blij Want zeven jaren crisis zijn voorbij Wat toeft het lekker op de roze wolk Een kleine groep dankt God zelfs in de kerk Maar hoe kom ik in godsnaam weer aan werk?…

Bittergarnituur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
wolken dalen neer in helder water plengen rimpels over vlakte schurken aan tegen randen aan verte, nauwelijks zichtbaar regen versteent, stuit op blindheid van muren. Ik vroeg het raam om vergezichten tussen lamento en bittergaar er is geen ontwaken geen opstaan, geen vlucht uit de dodengalerij op de rug van roemloze slaap…
Iniduo21 juli 2015Lees meer >

depressie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Je zegt dat iemand een 'depressie' heeft denk je aan grijs landschap Mont Ventoux in de mist,flarden maar twijfel gerust daar aan het is eerder iets wat je vernietigt iets wat uit de diepte opduikt en je verslindt, 'hersenetende amoeba' bijna niets mooier dan door half zichtbare landschappen te fietsen in de wolken en achter je…

meervoudig sterven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

Zie het bijzondere in het gewone

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Geniet van de stilte en van kleine dingen die je tot nadenken dwingen kijk naar de blauwe lucht waarin witte wolken zweven en naar de vogels in hun vlucht zie de schoonheid van alles om je heen al ben je alleen en heb je verdriet rijs als een feniks want een ander doet het niet ga mee met de stroom van het leven zie het bijzondere in het…
marijke27 december 2015Lees meer >

dan het nu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
wolken drijven vechtend, om hun kleur vanuit de grijsheid op te tillen hier op deze aarde bloeit nog wel een bloem de bomen schatten waarde in en rusten in de grond de volksmond noemt de herfst het hart voelt koude winters in de splinters van wat oude tijd en spijt verwoordt wat ooit tot nooit gezegend is…
switi lobi23 oktober 2016Lees meer >

Langs het pad

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
ik heb bloempjes voor je gepakt zij bloeiden gewoon langs het pad de eerste stralen zon heb ik geregen tot rozerode kralen uit het blauw van de lucht streepte ik wit kant van de wolken heb alles verpakt in het bies van de mand die rondde onder mijn hand zo groet ik jou op dit vroege uur waar lente nog schemert naar het zomervuur…

Hemel en aarde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
vanaf de hoogste top, kraait de gouden haan, bejubeld door gegoten klokken, de boodschap van de Heer, het kunstwerk aldaar vertelt zijn verhaal in alle stilte en eenvoud, daar kan men schuilen, en praten, zonder meer lichte wolken als witte vlokken verbinden beiden ieder geeft op zijn wijze beschutting weer…

Geen einde, geen begin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Onder de donkere wolken, van onze teleurstellingen, wachten ons troost en hoop. Onder de golven, van ons alledaagse leven, stroomt onze liefde. Onder de spiegelingen, van onze illusies, wacht ons het wonder, van de werkelijkheid. Wacht ons ons trouwe leven, dat geen einde kent, geen begin.…

De zonnekus

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 440
ik zag dat jij de schaduwen liet gaan de winden achterna die wolken verder dreven de donkere vlekken op het land in jachtig bewegen zelfs op je hand was het een duidelijk zichtbaar contrast een warme vlucht die ijlde door de zomerse lucht de zonnekus voor een intiem moment dat je even samen bent…
wil melker25 augustus 2020Lees meer >