5636 resultaten.
zonnetje
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.415 als ik onze woorden
uit kon vouwen naar een lichaam
hij de ene die jou was dan zag je
misschien jouw huis weer met hem samen
of deze vrouw buiten in de tuin
voor man spelen
wolken zouden je omringen maar jij blijft zee
luister toch naar de wind zeg je
zo huilen wij op de wereld samen
-------------
Voor Marije…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
Wederleven.
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
879 Op een wolk?
Alleen de geest?
Weer een stempel?…
Nimmer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
626 nimmer was ik dichter
dichter bij jou
zoals zonnestralen dansten
op de golven van de zee
voelde ik me almaar lichter
lichter dan ik wou
zoals de wolken met me sjansten
wilde ik eigenlijk met je mee
nimmer was ik dichter
dichter bij jou
ben ik dankbaar voor 't even samen
maar blijf voorlopig nog benee…
Kastanje gebruind haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 het waren niet alleen
je hand en ogen die me wenkten
ook die wolk kastanje gebruind haar
dat ongeordend krulde
in de late avondzon
van een eindeloos lange zomerdag
je lach had nog dat
zinderende van de middaghitte
in een trillend zwoel geluid
jij pakte volledig uit
na jouw weergaloze presentatie
koesterde ik vol liefde je warmrode…
De bladgouden rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 ik heb jouw tijd genomen
je nachten bevolkt met dromen
dagen gevuld met bloemengeur
donkere kanten
van wolken bekroond met
de bladgouden rand van de zon
ben de melodie
voor jouw woorden die
in liefde tot lied zijn geboren
jouw plotseling verschijnen
geeft mijn leven verlangens
die nooit meer zullen verdwijnen…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
het maakt niet uit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 het maakt niet uit
dat de zon achter de wolken schijnt,
want sinds je me hebt verlaten
zullen mijn tranen niet meer drogen!…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Zondag
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.103 de muziek stond zacht aan
het bankstel stond stil te staan
in de koninklijke kamer
ik weet niet hoe het kon gebeuren
dat plotseling het bankstel alleen was
terwijl de muziek zich voegde
bij mijn blik
zo durfde ik wel
uit het raam te kijken
naar een wolk die trilde
als was hij net aangeraakt
door een geheime hand.
------------------…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 toen de meidoorns zich hulden in een groene waas
en je naar woorden tastte
voor het onderliggend verdriet
zag je toen de stukgereten wolken?
of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn
die je de adem benam?…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 Als ze een landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad…
Ondersteboven
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.425 de bomen bezemden, wild geworden,
met hun wintertakken
de wolken weg
en even leek het of
de hemel keukenzeil geworden was
of een ijsvloer:
de wereld stond op zijn kop
hier voelde ik me
om de een
of andere reden
nu eens buitengewoon prettig bij
---------------------------------------
uit: 'De bril van Chabot', 2008.…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
Einde crisis
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
840 Laat juichen heel het volk
Klap drie maal in de handjes, blij, blij, blij
Want zeven jaren crisis zijn voorbij
Wat toeft het lekker op de roze wolk
Een kleine groep dankt God zelfs in de kerk
Maar hoe kom ik in godsnaam weer aan werk?…
Bittergarnituur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 wolken dalen neer in helder water
plengen rimpels over vlakte
schurken aan tegen randen
aan verte, nauwelijks zichtbaar
regen versteent, stuit op
blindheid van muren. Ik vroeg
het raam om vergezichten
tussen lamento en bittergaar
er is geen ontwaken
geen opstaan, geen vlucht
uit de dodengalerij op
de rug van roemloze slaap…
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
dan het nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 wolken drijven
vechtend, om hun kleur
vanuit de grijsheid
op te tillen
hier op deze aarde
bloeit nog wel een bloem
de bomen schatten
waarde in
en rusten in de grond
de volksmond noemt
de herfst
het hart
voelt koude winters
in de splinters
van wat oude tijd
en spijt verwoordt
wat ooit tot nooit
gezegend is…
Langs het pad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 ik heb bloempjes
voor je gepakt zij bloeiden
gewoon langs het pad
de eerste stralen
zon heb ik geregen
tot rozerode kralen
uit het blauw
van de lucht streepte ik
wit kant van de wolken
heb alles verpakt
in het bies van de mand
die rondde onder mijn hand
zo groet ik jou op dit
vroege uur waar lente nog
schemert naar het zomervuur…
Hemel en aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 vanaf de hoogste top,
kraait de gouden haan,
bejubeld door gegoten klokken,
de boodschap van de Heer,
het kunstwerk aldaar
vertelt zijn verhaal in
alle stilte en eenvoud,
daar kan men schuilen,
en praten, zonder meer
lichte wolken
als witte vlokken
verbinden beiden
ieder geeft op zijn wijze
beschutting weer…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de donkere wolken,
van onze teleurstellingen,
wachten ons troost en hoop.
Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
De zonnekus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
440 ik zag
dat jij de
schaduwen
liet gaan
de winden
achterna
die wolken
verder dreven
de donkere
vlekken op
het land in
jachtig bewegen
zelfs op
je hand was
het een duidelijk
zichtbaar contrast
een warme
vlucht die
ijlde door de
zomerse lucht
de zonnekus
voor een intiem
moment dat je
even samen bent…