7765 resultaten.
Cotsa Brava
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
981 Misselijkmakende penetrante zonneoliëen
Zand tussen tenen en bilnaad
Bejaarde doet misselijkmakend yoga in spagaat
Vlieger stort neder boven op mijn kruis
Handdoeken op klutje mutje, was ik maar thuis
Buikliggend gluur ik verhit mee
naar de bevrijdende lichtblauwe zee
Het terras is evenzo nog erger
Kijken of ze kijken en als ze kijken…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 -
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Lotta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
602 Alles ging snel
toen ik je hoorde
zingen
Een zondag in
Amsterdam
Liedjes later
leerde jij me
staan en
zingen tot
ik vertrok naar
deze stad aan
zee waar
jij weer
zingt…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 haar nimmermeer
uit “De Zee en Ommelanden”…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm
schreeuwt de wereld mij van wijs
kijk ik afgunstig naar een boot
vredig dobberend aan de wal
omdat jouw schip op volle zee…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 en als we vannacht de ogen sluiten
laat bodem voetvast zijn, liefste
hard het zand
uit "Amor en de Zee"…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels om mij heen
ondergronds misgunt voorgoed
een nutteloos anker
de terugkeer in ooit mijn element
uit "De Zee…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 zal de natuur opnieuw herstellen
wat haar allemaal werd aangedaan
maar vandaag is er nog stilte
ik wandel een eindje weg
met mezelf en de zee…
Ik reikte onmacht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
956 Ik vond je
onder sijpelende rotsen
naakt in weerloosheid
stilte schreeuwde wind
tot huiverende golven
en ik reikte
verder
dichter
tevergeefs
je dreef als tanend schuim
traag over zee…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Tierra de Fuego
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
961 Aan de kaap
verliezen woorden hun betekenis
aan de rand van alles
heerst een donkere wind
op de klippen
breken oceanen in woeste regelmaat
en er danst wrakhout
op het zand…
Passagieren
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
926 We zagen de maan
we zagen het scheepswrak
we proefden het zoute schuim van de zee.…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 we zijn met
volle zon vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 het schip rolt
van schots naar scheef
de destabilisator geplaagd
door een virus, legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten…
Windvogel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
693 zweeft
ijl in de lucht
scheert
boven water
volgt
alle winden
tot waar wolken
smelten in zee
onzichtbaar
voor het land…
Voetstappen op het strand
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.276 Voetstappen op het strand
kabbelende golven
hand in hand
lopen met jou
we kussen, lachen, babbelen
kijken naar de ondergaande zon
de gloed ervan
weerkaatsend
in jouw ogen
de wereld is
van ons
en zo de zee…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 De wind blies hem van koers verloren
naar volle eenzaamheid op de Zuidzee
waar doodsangst strijdt met waanidee
en de schreeuwen zich in stilte boren
Het dorsten drijft in knagende nood
de wijdte knelt als claustrofobie
en golven beuken hun tirannie
tegen de kleine ranke vissersboot
De jonge man huilt en bidt zacht:
och mijn Goden…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…