Alle inzendingen over afscheid

7023 resultaten.

Sorteren op:

Verloren liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
De grote zee drijft aan het kleine water waar het leven zich ontbindt en het lijden zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk de dood proeft hier haar vruchten en de mens bepaalt de smaak, doch bitterheid is de wond des duivels waar geen stem de eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten wie draagt mijn hart als het oog verloren het…
elze24 juli 2013Lees meer >

Mijn gouden roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Mijlen terug achter vele zomers golft langs afgelegen weg over stille meersen een zachte melodie In het Huis ten Halve net op de equinox speelt de juke-box wenkend naar de Indian summer "Mijn gouden roos september een laatste zonnezoen-BB" In klatergoud verloren ga ik langzaam de einder tegemoet…

Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 984
Dwalend loop ik rond door deze drukte De zee hoort mij niet meer Het zand voelt mij niet meer Ik ben niet meer Dagelijks kom ik bij je kijken Vraag me af hoe het met je is Stilte is jouw naam F is de mijne Jij zegt ik ken U niet Ik zeg ik ken U goed U bent daar Waar ik zometeen ook zal zijn…
Ferdinand5 oktober 2013Lees meer >

Malgré tout,

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
Het gevecht tussen hoofd en hart zorgt voor smart niet gewild wel noodzakelijk om niet als in een draaikolk mee te worden gezogen naar een niet bedoelde diepte waar liefde verandert in verlies van het zelf…

De laatste wals

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Hier sluit ik dit hoofdstuk af een deel van mijn leven heb ik eraan gewijd dat wordt nu verleden tijd het is als de laatste dans op het feest nog één wals dan is het genoeg geweest.…

Requiem - Ons Landschap

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Lieve, Door dit landschap hebben we ons bewogen van de wortel naar de bloem en weer terug Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden Onze aarde bezaaid en weer doorploegd In dit landschap hebben we je laten leven Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

Tot ooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 957
hoe koud is de leegte de stilte oorverdovend het gemis immens woordloos verbonden maatjes door dik en dun tot de tand des tijds legden wij vele kilometers af verstrengeld op 'n niveau vol onbeschrijfbare liefde tot het moment daar was het pijnlijkste besluit ontelbare tranen rolden, en nog om mijn trouwste maatje te doen overgaan…
LadyLove17 november 2013Lees meer >

Mijn jas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
mijn jas waar ik eens in huisde is mijn jas niet meer is mij vreemd ik gaf 'm aan iemand van alledag waar is nu toch mijn jas het boekje, waar is toch dat boekje waarin ik alles noteer al is de pen verdwenen droogt de inkt langzaam op zo langs de lijn der vergetelheid vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
LadyLove21 november 2013Lees meer >

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Het bericht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Het bericht dat het waar is het bewijs daar is dat er nog 'n hartje klopt het prille begin Die vreugde zal ik nimmer vergeten nu mag de hele wereld 't weten er groeit 'n kindje binnenin Met liefde heb ik jou gedragen ook al had ik duizend en één vragen over hoe het zou zijn een eigen gezin Vol spanning wachtend op jouw…
LadyLove5 januari 2014Lees meer >

Vandaag zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Vandaag zijn de hemelpoorten open om de ziel te ontvangen die mij zo lief is twintig lentes maar en ik overmand door een zee van tranen die ik gaf aan de wind nu schenk ik je aan Moeder Aarde en huis je voor altijd in mijn hart mijn kind…
LadyLove6 januari 2014Lees meer >

- Vaders groene wijze ogen -

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 757
Ik mis hem al, je goede raad nog voordat de reis begonnen is oud ben jij geworden, hoogbejaard vader met fijne witte haren jij hebt vast meer levenservaring interessantere dingen meegemaakt gedachten, ik zie ze voorbij trekken, opnieuw speelt de levensmelodie steeds weer eenzelfde verhaal, blind lijk een boom, telt enkel zijn herinnering…

- Schemering sterft weifelend -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
horizon verdwijnt vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd verkruld en lang overleden druisen 1000 ongestelde vragen dag vraagt vannacht terug wat blijkbaar onomkeerbaar verloren is schemering sterft weifelend, ver beneden hemelse lichtbakens ten afscheid…

Ongeloof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Verstild lag je daar, Omgeven door veel bloemen. Vol ongeloof heb ik je aangestaard, Het was alsof je lachte. Sereen straalde je de rust uit, Die ik onmogelijk kon voelen... Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd; Het was alsof je sliep, Ik kon het niet bevatten. Ik wilde je zo graag nog.... Aanraken..... Maar...jij was het niet, Die daar…
eternity3 februari 2014Lees meer >

reizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
het tomeloze water tilt de jongen op maakt hem los van de grond in de verte ziet hij zijn slaapkamerraam in miniatuur de man kijkt uit over het rusteloze water dat hem eens bevrijdde hij ziet door zijn enige raam naar de wereld een zeilboot zo klein zo ver weg…
J.Bakx6 februari 2014Lees meer >

onbewogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
de tuin lag bezaaid met afgevallen bladeren toen je wegging je glimlach leek op een ver landschap het waaide hard de takken bewogen niet ik wist niet wat ik zag…
J.Bakx10 februari 2014Lees meer >

Verloren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.263
voelde je verlangen zelfs als je er niet was hartstochtelijk Ik las tussen de regels door als de woorden uit bleven hoopvol Ik zag het niet maar voelde het glazen plafond keihard Ik fluisterde tegen de wind in toen de bladeren vielen ongrijpbaar Ik voelde je warmte en negeerde de aankomende kou zaligmakend Ik vermeed het afscheid…
charlie10 maart 2014Lees meer >

Mijn zusje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 956
En toch, mijn twee goede zorgende zussen blijft mij het afscheid zwaar en smeek uw verdriet te blussen. In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar. Tuinen van het heden geuren naar oneindige chorussen één ontmoeten in eeuwige verjaardag met elkaar.…

Waken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 825
Ik wacht op het kaarsje het kaarsje dat brandt bescherm het met al ik ben Even fragiel als het lijntje waar langs wij wandelen koester ik de herinneringen Ik wacht op het kaarsje tot het niet meer flikkeren zal en langzaam overgaat in de nacht…
LadyLove29 april 2014Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Het dorp de rug gekeerd, niet meer omgekeken Lots lot voor ogen Nimmer komt een wending opgeslorpt in groter gebeuren waarbij dode bladeren verzeilen in riolen Het wordt stil in de herfst van leven alleen het hart heeft nog te lijden van dit verlaten stille dorp…

last post

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.428
Wanneer ik op de late avond haar nog eens innig in de armen sluit fluistert ze hees langs mijn wang: doen we het nog even, voor je gaat? Uiteraard blijft dergelijke wens niet onvervuld. Ze leidt me naar de sofa, waar ze liggen gaat. De heupen geheven schort ze haar rok op om me de kans te geven haar kleine slipje uit te doen. Waarbij ik…

mijn liefste jij bent ...

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.324
hoe kan ik nu blijven dichten wanneer jouw hart bevroren mijn stem ontneemt van woorden, woorden die jou liefhebben liefste ik spreek niet in het verleden want onze liefde knarst door tijd en onraad, jij mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel in zwijgen is gehuld hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft nu ik als een verdwaalde…
elze6 juni 2014Lees meer >

Ook Ik heb Mijn gebruiksaanwijzing

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.157
Elke dag bij het verlaten van thuis een ochtendkus Elke dag voor het slapen gaan een welterustenkus Veel liefde en genegenheid als extra ingrediënten Toevoegen naar smaak; karakter en pittigheid Doch; slechts een keer een afscheidskus tot besluit…

Edoch

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Vandaag is niets anders dan morgen, of gisteren edoch toen ademde je nog,... ik mis je…
LadyLove25 augustus 2014Lees meer >

het eikenpad

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is morgen in blauwgroene wateren volgt deze stem die alleen bij de bomen is zo zie je een vrouw waar het zout uit je keel stroomt en jij niet mag lopen met een walvis onder haar buik en in zijn maag de rest van de wereld een kei verwijderd roept een meeuw dan wilgentakje aan…

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren, verlangend naar het einde van hun vlucht. Hun V trekt fier door frisse najaarslucht, het zachte avondrood op witte veren. De aardse strijd kan hen niet langer deren; ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht, hoog boven ieder dorpje, elk gehucht, om in hun verre haven aan te meren. En onverwacht ben ik…

De knipoog

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Nog even hou ik je hand vast het voelt zo klein, zo breekbaar waar het eerst zo grof, zo krachtig was is het leven weggegleden ik zie je ogen niet je houdt ze dichtgeknepen zit daar achter nog macht de controle over het leven je hebt het nog niet helemaal opgegeven dan plots een kleine knipoog een laatste ademstoot ik zie nog even…

blijf

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.031
m'n hoofd is ja wat is het wat is m'n hoofd vergeet steeds meer dichtregels die je nog wel wist november altijd is het nu oktober best lekker weer op het terras terwijl de zon zo laag staat en recht in je ogen schijnt als een soort waarheid die je nog even wilt zien zon blijf ga niet weg omarm mij met je stralen…

Bloemen voor Fairouz

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Zij die zoveel leven bracht op Internet is heengegaan zonder ons te verlaten want wat zij achterlaat is blijvend gedachten, emoties, verbondenheid in de hemelse tuin van mijn onderbewustzijn bloeien de mooiste bloemen eeuwig voor Fairouz.…
Henk van Dijk17 november 2014Lees meer >

Winterwind

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
De wind, de wind, de rozenwind brengt me alle geuren, m’n kind terwijl ik staar naar een verre lucht denkt heel mijn lijf aan jou en zucht De wind, de wind, de tegenwind maakt dat ik je niet meer vind omdat ik steeds meer wegdrijf van je onmisbare warme lijf De wind, de wind, de winterwind als fenomeen niet erg bemind schuurt de warmte…
geeraardt6 december 2014Lees meer >