Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Opstandige golven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
ik spiegel me in water met nog een kleine rimpeling het egaal geluk kwam pas veel later was in het diepe gedoken kwam proestend boven met schrik en de kou op mijn huid leerde na jaren rustig laveren tussen opstandige golven die mij met hun massa’s bijna bedolven tot jij verscheen met ogen en lach het water bedaarde mij de spiegel…
wil melker27 november 2015Lees meer >

Déconfiture

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
nog nooit behield het huis zijn witheid van muren het glas zijn geveinsde ruiten noch de eenheid van scherven er hangt een lucht van toekomende leegstand met het breken van de huid kraken de cellen hun wanden langs de draden van schimmel krimpt de resterende adem die met vertraging verdrinkt in oliedampende klei in het aardegrijze…
Iniduo28 februari 2016Lees meer >

Tweeling?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ontwaken in een omarming die vast is, losser wil, dan nog inniger wil zijn, een kronkeling op zachte huid ons wetend in het juiste nest, -terwijl alles raadselachtig- en bij 't ontknopen ontrolt je grommende geluid.…

Stil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Er klinkt geen hamerslag er klinken geen machines Er heerst geen bedrijvigheid elke dag valt stil De werf ligt er verlaten bij kranen werkeloos laten hun kop hangen onderhuids het verlangen weer aan de slag te gaan de hamerslag op de huid van dure schepen de maten aanleiding de werf te sluiten Nu ligt het werk stil…

Heelal

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
grote toverbal daar waar het stof van de geest in de sterren overgaat daar waar het onbekende deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat daar waar het begin en en einde van het leven ontstaat in de kosmos vanuit het diepe begin de zin is het gezoek en het gevecht erin het lijden is de schaduw die als een donkere jas over je huid…
ebba13 oktober 2016Lees meer >

Afzien in de Afrikaanse hitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
slechts een gekleurd dundoek verhult haar lange slanke lijf zonnestralen dringen door tot op haar huid blote voeten laten sporen na op het hete zand een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan haar linkerhand op haar hoofd balanceert een waterkruik ze valt me op door haar fraaie ranke figuur donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan…
leonardo10 december 2016Lees meer >

Duinpan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Er was een duinpan en wij waren er er was wind geluid van golven wapperend helm, zand overal was er ontstaan uit schelpen, steentjes, korrels mineralen, miljarden, biljoenen, er waren wolkjes en natuurlijk waren er vogels we dronken zuurstof er viel zonlicht op onze huid warmte was er waardoor we naakt wij de enige mensen.…

boswachters

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Toen hij dan eindelijk kwam, september had de zomer net geblust, werd hij brutaal de aarde op gesmeten en was hij karig uitgerust men was zijn tweede huid vergeten.…

Laat het een opluchting zijn ( Voor N )

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
toen ik mijn lief jouw licht nog was jouw houvast in donkere dagen droeg ik niet meer dan roze huid en liet de liefde zorgen dragen zo vaak als wij de maan bedekten en duisternis ons lijf verborg verstrengeld tussen wit katoen was jij alleen mijn grootste zorg maar nu heb jij een nieuwe muur waarachter jij verschuilt en klaagt er is een…
Dianah21 maart 2017Lees meer >

Alerte

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
wel JA prik voor de zoveelste keer in de zwaar vermagerde huid voorts een pijnlijk toeristen ritje op zijn/haar getergde rug vreselijk roepen wij dierenvrienden luid met de prachtige slurf onder hevige dwang spelletjes verrichten zogenaamd fotogeniek olifantenliefhebbers steun de desbetreffende bekende stichting bekijk beelden…

verwondering

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
licht wist het donker van mijn wimpers verzacht de plooien in mijn huid geeft kracht en inhoud aan de klinkers in de woorden die ik uit licht doet op verwondering hopen hoewel geen klok daarvoor nog luidt roept speels, warm kleurend mijn ogen open ik antwoord soezig, 'ik kom eruit' een blik in de spiegel is voldoende voordat ik onder de…
jan zwennes13 september 2017Lees meer >

Compassie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Op de huid gezeten. Het brein werd verweten: Dat liefde niet bloeide. Ons hart niet samen groeide. De wig was de tong, die ver vooruit sprong. Als wapen ingezet, liet de spraak niet onverlet.…

Hun zwepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
ik open deuren maar wind breekt uit jaagt schaduwen na door het gebarsten licht wankelend scherft realiteit uit eigen spiegelbeeld het is weer mooi geweest in vervlakking eist de top beloning hun zwepen hebben lang genoeg geslagen striemen tekenen de huid als aanklacht in de kleine letters van het leven zij zijn volledig uitgebuit…
wil melker1 februari 2018Lees meer >

wat ik niet denken kan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
op een lome middag bundel ik mijn trage gedachten alledaagse impressies wachtend op het witte doek buiten belijning zonder boodschap in immer wisselend licht achter de kleuren de lege plekken voor wat ik niet denken kan het huis mijn tweede huid dat verdwijnt zodra ik ontwaken zal jij mijn betere ik onvindbaar in een niet…

op zich

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ik zoek iets meer dan die gemoedelijkheid langs mijn huid van kruin tot kuit strijkt ook verwachting tussentijds scherpe tongen, met een vlammend commentaar maken slechts onzekerheid waar ik buig en laat mijn haar in sluiers naar beneden vallen gelijk als het gestorven blad van stille herfstbomen en het lallen van een dronken tong…
switi lobi27 januari 2019Lees meer >

Vogelvrij?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Beken tintelen bronstige poriën op de huid, dorstig naar de wortels. Lente opent zich, droomgebied ligt stroomopwaarts, maakt naakt en verlegen. Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, taal vervangt het evenwicht Door gemorst bloed, rivieren uit hun bedding treden bloeit op in een woestijn.…
Pama4 februari 2019Lees meer >

Levensecht genot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 356
Vertraagd trek ik gekke gezichten tezamen zien ze er normaal uit Ik spoel mijzelf verder en weer terug, vergroot me en bekijk me dicht op de huid: ik zie er levensecht uit wat voor hoed ik ook draag wat mijn wensen daaronder ook zijn In het duister tast ik in mij naar wie ik ben, luisterend naar mijn lichaam dat slecht te verstaan…
Zywa10 februari 2019Lees meer >

Mijn lief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Ik zie het wel in het isolatieglas mensen dragen zichzelf op hun rug hun hemden zitten strakker dan hun huid kalkoenkerels steken hun waaier trotser dan heer pauw .....met gebonden handen .....paraderen ze in de lucht .....van hun droogwindige darm- .....bacteriën en ze laten daklozen leven .....van de natte muntjes .....uit…
Zywa13 februari 2019Lees meer >

De reistas

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Je huid is nog vuil van het land en de lucht en het slepen en sjouwen en zweten zoveel stickers en labels van onder tot boven hebben jou tot een globe gemaakt drie van de vijf of zes werelddelen heb je samen met mij versleten daar sta je, ik was niet van plan weg te gaan, ik wilde alleen de verleiding weerstaan voor waar aan…
Olean28 juli 2019Lees meer >

Gegoten in brons

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Gegoten in dons vingertoppen vertraagd zichtbaar bewegende contouren associaties in het wezen van de huid in rillingen zonder koorts diagonalen over de tong die schrijden over de treden van de ruggengraat hoop leidt ons over de levenstrap, in de lichtheid van de bron, een geconditioneerde odyssee door de hersenen van mildheid,…
Pama25 augustus 2019Lees meer >

1,5m aarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 398
elkaar zonder elkaar aan te raken dat doen we ondergronds in het luchtige wormenbed ver van de kwetterende eksters op onze armen, de pijlen van de piepende parkieten met het nieuws van de dag en de schreeuwende meeuwen We doen het in het donker likken aan elkaars sappen en verstrengelen ons Mieren dulden we niet nergens op onze huid…
Zywa2 juli 2020Lees meer >

verboden toegang

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 523
in het onderhuis stapelt hij het onuitsprekelijke onder een stekelige prikkelbare huid gepantserd achter het bureau vullen lange rijen fantomen zijn hermetisch gesloten hoofd het kind barst van verlangen papa!…
J.Bakx4 januari 2021Lees meer >

kleine dingen groot verlangen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
en in het vroege voorjaar 't reikhalzend uitzien naar het allergroenste groen samen de voorjaarszon voelen op de nog zo blanke huid... zo zou het eigenlijk moeten blijven het gemis voorgoed daargelaten dat alles blijft zoals het is zodat alleen het groot verlangen kan worden uitgewist…

Gewone mensen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 421
het was niet de eerste blik die overweldigend was het vonkte meteen waar geladen deeltjes mij raakten en hun energie een miraculeus zachte landing maakten mijn huid veranderde in een eindeloos verlangen naar meer waarbij de intensiteit warmte kleurde naar rood wij zij gaan lopen op blote voeten in het gras waarbij wind…

Neuro elektrisch

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 388
ik heb mij er altijd over verbaasd dat als wij samen lagen in vredig huidcontact wij er altijd later plekjes zagen alsof er iemand zich daar had gebrand bij toeval kwamen wij daarover te praat lieten elkaar zien hoe dat soms gaat waar huid altijd in balans is met externe variabelen blijken neuro elektrische contacten een patroon…

Zichtbaar

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
melden als vermist na mijn vlucht vandaag of morgen kom ik getooid in vreemde kleren terug met brede glimlach zo mag je me strelen alsof ik een ander ben laat dan je handen rusten op de hoogst bonte kleuren zodat ik weet: je bent een goed mens van missen en liefde spreken we later als mijn ogen en mijn lippen zonder jouw hemelse huid…
guy aarts4 januari 2023Lees meer >

Mijn hart op jouw tong

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Hoe ruik jij, hoe zacht veert jouw huid, kust jouw mond mijn hart op jouw tong? Is er nog vaste grond waarop ik veilig ben, anders dan onder jouw voeten?…
Zywa25 september 2023Lees meer >

Herfstsonate

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik zou liefst aan jouw voeten zijn even streelbaar als je handen balsemduin en alsemstranden wingerd van een roosmarijn Je blik heeft mij getranscendeerd bedwelmd raak ik en in de ban van huid en haar word ik als man gehypnometamorfoseerd Een herfstsonate in de zon is jouw geliefde melodie veelkleurig geurig, tu m'écris je bent de…
Maxim3 december 2023Lees meer >

WEDEROPSTANDING

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Wederom met Christus opgestaan Hebben onbeschrijfelijk geleden Smekend tot Dezelfde nog gebeden Mochten daarna onze wegen gaan Konden onze werelden weer aan Nieuwe plannen in het heden smeden Wederom met Christus opgestaan Hebben onbeschrijfelijk geleden Werkelijk geblaft tegen de maan Ons van het verleden losgesneden Langzaam uit een oude huid…

Verfijnen in contrast

netgedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 397
zacht warm en roze is de huid van je gezicht die zich voegt naar de vingers van mijn hand altijd al een vruchtbaar deel van de speciale verzorging van de vrouw het zijn de lessen die zij erven van hun moeders tekenen met licht en schaduw aanzetten met kleur en verfijnen in contrast dus zoeken naar karakter dat in schoonheid…