3249 resultaten.
niet ver van de weg
gedicht
3.2 met 35 stemmen
15.245 uitzicht, maak kunstlicht, verteer
hoe men vroeger zich uitvrat, besta het bederf
onteigen het eten, bezit het vergeten, her
inner geen uitweg, wees binnen, weeg niets
dan het lood dat men nabootst, terwijl men
zijn vleugels openvouwt dichtvouwt terwijl men -
-----------------------------------------------------------------
uit: 'helder…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 Sacha, Oleg en ik
een heldere klaterlach vult vragende glazen
waarin de kaarsvlam versnippert tot dwaallichtjes
zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen
de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel
lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.822 Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover
verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid.
Ik heb mezelf nog van geen ding bevrijd
en er is haast geen tijd meer voor mij over.
Er ruist een hoge ruime wind
door de recht opgerezen bomen;
aan het zwarte water is een hert gekomen,
en door het oevergras schijnt laag de zon...…
Bijna Dertig
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.421 Bijna dertig dacht ik,
wordt mij toch iets te helder. En ik zag
hoe alle parken overbloeiden,
hoe de hitte uit de hemel sloeg,
hoe de horde zon op ander bloed
en zich vergrijpen wilde aan
een nieuwe levensgloed. En ik zag af.
Versliep de revolutie in mijn bed.…
Het leven is als een boek.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.822 Bladzijden als helder licht.
En vele jaren in het vooruitzicht.
Tot op die dag dat ik 1 zwarte zag.
In het derde hoofdstuk.
Op pagina 26 ging mijn leven stuk.
Een ziekte bezocht mijn lichaam.
En liet mij nooit meer gaan.
Ik was maar tot hoofdstuk vier gekomen.
Toen mij het lezen werd ontnomen.
Ik had nog zoveel te lezen.…
Aan zee
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.779 Zachte dromen maken een helderheid
en ene kind-doorlach'ne werklijkheid -
zalig de aarde ware wij op wonen -
en het langsgaande is om ons te lonen -
dromenland is het land der natte zee
waar kindren spelen in rondgaande menigte.…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 pijn kronkelt mijn geschubde lijf,
verschroeit hart, lever en nieren,
mijn bloed stroomt dik en traag
dodelijk gepunte pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd
Zeker als ik genoten van de tinten
De Sure en de Ourthe ; zilveren linten
Oktober heeft daarover flink gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen…
De werkster spreekt
gedicht
3.9 met 29 stemmen
16.868 In een aan kant gemaakt en helder huis
Kan het bestaan altijd opnieuw beginnen.
Mijn broodheer noemt mij - hij is nooit abuis -
'De Mondriaan van haard en tafellinnen.'
Ik had maar weinig schik in zijn fauteuils.
Zijn staande schemerlamp werd neonbuis.
Ik ben tenslotte bezemkunstenaar.…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Engelen in vermomming
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 Maar herwin je vleugels en mantel
om te stralen zoals je nog nooit
gestraald hebt
Strek je vleugels uit en vlieg
vrijelijk door de hemelen
Zie en voel het innerlijk licht
wanneer het je vreugde en
voorspoed brengt
Wees helder en stralend voor
al diegenen die het nodig hebben
Hoor het roepen van onze
alomtegenwoordige vrienden
om deel te…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 Ergens klinken stemmen uit een kelder
onverstaanbaar maar o zo helder
een parapluie van woorden voor weken.…
Hij pakt ons bij de hand
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.076 We gaan nu niet alleen door het leven
God geeft ons ook helder Licht mee
zo loodst Hij ons door moeilijke tijden
Hij heeft ons een schouderklopje gegeven.
Aan het einde van ons aardse leven weten
wij dat God ons nu ook nabij is, want nu
krijgen wij geen schouderklopje, maar pakt
Hij ons bij de hand, ook als wij Hem zijn vergeten.…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Basisgod
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.011 Dus is de eerste kunst die van het scheiden:
kaf van het koren, fictie van het feit
Daardoor verandert lijden zich in leiden
want orde maakt van chaos helderheid
En God?…
schoonmaak
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.000 helder, zuiver, ontdaan van het muffe
kan jij weer aan de muur.
tevreden, moe, voldaan zit ik
tegenover het mooie portret
van jou, de lust voor het oog
die ik reeds voorspelde.…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 vingers van je rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst
de heldere…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 Vanuit de coulissen van de hemel
strooit zij haar stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads…
Deprimande
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.125 Soms in een helder moment
staat er peper naast zout
maar strooit hij veel te veel
en verpest hij het gerecht.
De wereld komt zijn strot uit
ook al gaat er niks meer in.
Het is een levenswalging
die ademend wordt versterkt.
Een misselijkheid van de ziel
tollend cirkelend
draaiend malend
onrust zonder gedrevenheid.…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 vannacht dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder…
antidotum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 de zon zoekt haar zenit
verkeerd vandaag, dit is Vlaanderen
waar een hoogtepunt niet per se
pal boven hoeft te zijn
een beetje meer volstaat hier
de mensen aan het feesten te zetten
het hemelsblauw ziet het aan
laat het monkelend blauw blauw
en giet haar heldere tinten uit
over de menigte die roest
op wel twintig pleintjes
krioelen de kleuren…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 De dag op slot, de klok klinkt helder
als pa je roept om zeven uur
maakt menig kind het leven zuur:
'Ga kolen halen uit de kelder'.
Waar wezens wonen achter kasten
en spoken klauwen naar je voet
als jij niet snel jouw werk doet
voel je de vingers naar je tasten.…
mist
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
2.216 Waar is die omgeving van voordien,
zij was zo helder en puur?
Nu heb je schrik om je dagelijks
traject te verliezen,
maar je kunt niet kiezen.
Rode ogen voor jou,
in die wolken van kou,
laten je hart minder angstig kloppen.
Die rode ogen doen je
wel op tijd stoppen.…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
Langs meander-gang
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
634 gedachten doorkruisen
bijna kozend flamboyant
de heldere feeërieke maannacht
in een milde licht-gele straling
die je adem vervoert
rijp en volwassen
schrijf ik cirkels door gelenigd licht
zonder woorden
langs meander-gang jouw schoot
rondom de kelk van zoetheid
zacht waaiig roei jij in mijn ether
zweef ik over beelden
die tot bloei…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose ruiken
of in wit zijn gebouwd op luchtige stromende stralen
die drijven over heldere…