3607 resultaten.
Alleen met je gedachten...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
942 gedachten zijn van mij
soms laat ik ze los en zijn ze vrij
Maar meestal moeten ze een plaatsje krijgen
in m'n hoofd, want ze zijn eigen
Soms zou ik ze willen schreeuwen of delen
maar wat kan dat een ander schelen
Daarom zijn mijn gedachten van mij
soms verdrietig, maar ook vaak blij
Met die gedachten ga ik maar slapen
om in bed mezelf…
ALEXANDRE JOLLIEN (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Soms blijf ik middagen in bed
En houd dan op met te bestaan
Ik oefen me dan in vergaan
Beroof mezelf van leed en pret
Bemerk dat ik het redelijk red
Om los te laten lach en traan
Dat ik me er doorheen zal slaan
Wat u Dood ook aan zuurs voorzet
Door u met een been in het graf
De ziel met angsten vastgepind
Doet u de mensheid veel verdriet…
ik ben
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 maar niemand weet dat
soms zit ik op de fiets
op weg naar werk of de winkel
en afvraag mezelf
al dat verkeer om mij heen
gaan jullie ook
dezelfde kant op of
ben ik de enige die
vandaag een boodschap heeft
keer ik terug op schreden,
platgetreden fietspaden
schappen leeggekocht
keukenkasten gevuld
voorraad verraadt
mijn angst tekort…
kapot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
892 ik ben soms zo kapot
ik moet opstaan ik weet het
maar wie weet mijn verdriet
niemand weet dat en hoe erg het is
dat mijn lief zomaar is weggelopen
maar vermoorden kan ik haar niet
dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon
en mezelf erbij en dan hang ik daar
met bloed zweet en tranen of zoiets
ik drink teveel en ik mis mijn vrouw
en…
Het heilig vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een lichtend vuur, zou ik
mezelf dan wel kunnen,
mogen toedichten.…
Het onbezonnen uur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Ik heb mezelf uit mijn slaap ontwaakt
Weet niet wat het was, waken of dromen
Zelfs niet hoe lang ik heb genachtbraakt
Momenten, doorregen met sluiers van demonen
Het niemandsland zwijgt in de langzame nacht
In die stilte zwerft het brein tweeslachtig
Zo kort voor het wisselen van de wacht
Dan de rede, dan de radeloosheid indachtig
Ik heb…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 zacht, wacht en wacht
de dagen wiegen in voorlopig getreuzel
verdoven de pijn van het eenzaam
oorverdovend langzaam ontwaken
uit een zekerheid dat wellicht verlaten
van ooit tedere warmte niet anders kan,
verandering en het haast vaste weten
dat duidelijk in mij weerklinkt
ga beginnen met beminnen
wat ik als landschap heb geschilderd
mezelf…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
Het gevoel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
756 voel me op een zijspoor gezet
ik voel dat het niet helemaal zo is
maar gevoelens hebben betekenis tot en met
Alleen in een vreemde wereld
alleen met een moeilijk verhaal
alleen, wie kan weten wat ik voel
wie verstaat mijn taal
Ik zou zo graag "normaal" willen zijn
zonder pillen, zonder pijn
leven zoals toen, dat alles nog kon
gewoon mezelf…
Zonder jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
933 In het dagelijkse licht
Probeer ik te denken
Aan een stierengevecht
Dan heb ik geen tijd
Om aan jou te denken
‘s Morgens drinkend
Kopje koffie probeer ik
Mezelf in een corrida
Tussen het schreeuwende
Publiek te zien
Dan heb ik geen tijd
Om aan jou te denken
Mijn visjes voerend
Schrijf ik een gedicht
Alleen voor hen
Dan hoef ik…
Bezorgdheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Wat ik zo op de weegschaal leg
daarvoor moet ik mezelf wel behoeden.
Het is soms gelukkig anders dan ik dacht
jij had een geheel andere reden
Soms is meer geduld de grootste kracht
tijdens ons worstelen in het heden…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk om niet te gaan
kwam zo mezelf…
De eerste persoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het woord 'ik' moet een synoniem zijn
voor een kopie van mezelf, een ontleding van samen
een evenbeeld van een kamer, gevuld met schemer
die leegte verdrijft door een kaal aanwezig 'ik'
iets dat begint met nauwelijks en eindigt met definitief
zo onomkeerbaar als een vuurmond uit palagoniet
alsnog breekbaar tijdens het uur van onteigening…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
Lachen mag ook!
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.252 Stik...ik ben niet goed snik,
Ik ben een schrijver alleen van 'blik'
mijn brein is gevormd in -Nieuwe Gein-
het lachen heeft dus gewoon al zo'n sik,
mijn gedachten en mijn denken lopen als een trein
maar ik hou stiekem toch van; de gekheid, geen geslijm
wel van: plagen, stoken, poken, porren en van: "zo leuk"
doch liever geef ik mezelf -…
ongehoorzaam lichaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
569 dat mijn lichaam langzaamaan
wat ongehoorzaam is geworden
zo sta ik vaak voor hindernissen
bewegen sporten minder eten
want voor je 't weet ben je versleten
daar stond ik vroeger nooit bij stil
omdat m'n soepele lijf destijds
gehoorzaam was aan de bevelen
kom daar vandaag nog maar eens om
opgescheept met stramme leden
vraag ik mezelf…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
pont gemist
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 ik moest opeens naar noord
en dacht: ik neem de pont
maar kwam niet meer aan boord
en keek toen even rond
staan wachten leek me niets
dat duurde me te lang
ik zag daar wel een fiets
maar eentje met een stang
toen ben ik maar gaan zwemmen
het was toch lekker weer
ik kon mezelf niet remmen
maar doe dit echt nooit meer
want wat ik daar…
Element
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
488 Als ik heel stil ben zonder verdriet
is dat ogenblik mijn favoriet
toekomst wordt uitgesteld
alleen het moment is wat telt
Een ogenblik niets te hoeven
alleen maar Zijn te proeven
ben ik nu heel even stil
zo bereik ik wat ik wil
Alleen voor mij die zonneschijn
ik ben ontketend , mag mezelf zijn
Als ik beweeg en ontdek…
sleutel van goud
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
658 liever ben ik helemaal alleen
zonder al die drukte om me heen
beklim ik dan de hoogste bomen
om rustig tot mezelf te komen
mijn geest moet vrij kunnen bepalen
hoe kan ik echte waarheid achterhalen
mijn gedachten sterven dan zo lijdzaam
zitten gevangen... in mijn eigen lichaam
jij draagt op je borsten een sleutel van goud
gebruik hem maar…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel mijn nukken
Breken mijn ziel in duizend stukken
Als een spiegel zonder reflectie
En toch kijk ik mezelf…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Je kunt wel van alles willen
en weten, maar het is niets
wanneer je wakker bleef
Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd…
Demonen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Ik wil niet wéér
strijden tegen die demonen
in mijn hoofd
ze zouden mij nooit weer verslaan
ik had het mezelf nog zo beloofd
Ze drukken me
naar beneden
met al hun kracht
terwijl ik naar boven wil
en iedere dag moet vechten
met man en macht
Ik haat ze
zo door en door
ik voel ze marcheren
en ik,
ik kan niet anders
dan ze proberen…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit de oude liefdesbron
en ik zie mezelf…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 ik hou mezelf
stil als een muis
rust doet mij goed
in het grote huis
dat toch de wereld
voor mij steeds is
mij hindert het leven
in een grote menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ik ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Ik kom uit bij de wortel
En verdeel mezelf
Onberekenbaar
Spijt kan nooit vergaan
Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef…
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Met ogen gesloten voel ik mezelf
voor een moment weg zweven.…
Wat Je Ogen Zeggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 onzekerheid ontevredenheid
hulpeloosheid moedeloosheid
bitterheid
genegenheid tederheid
vrolijkheid vriendelijkheid
al die kleinigheidjes
bij elkaar is best wel veel
maar ook de levenslust
die nog lang niet is uitgeblust
wat ik zoal uit je ogen delf
zegt me zoveel over jou
of lees ik onbewust toch weer
de weerspiegeling van mezelf…
Het juiste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 Ik wil geen goed begeren
Geen snoepgoed en geen landgoed
Misschien dan wel een goed land
Geen auping maar een bloemenbed
Geen vette beurs mijn eigen vet
Geen lange tocht maar ademtocht
Een uitzicht maar niet duur gekocht
Niet rood maar op mezelf te staan
Meer op de rit dan oprijlaan
Geen patser maar een poverbak
Een warmer niet…