8021 resultaten.
Johan Cruijff
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
706 Rust zacht allergrootste voetballer.…
De zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Rust die neerdaalt,
het blijft een wonder.
De zee weerspiegelt.
Zonondergang,
elke keer weer
anders.
Foto Cobi Storm…
overal pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Dood, net als in mijn droom
Je bent dood en dat is wat ik voel
De geest die was er ook
Nu, hier bij mij
De geest praat ook, tegen mij
Hij is er en hij is er niet
Dat is wat de dood tegen mij zei
Ook zei de dood;
De geest gaat weg
Slapen, in rust, zonder jou erbij
Toen plots vaagde hij weg
Inderdaad, zonder mij…
Handen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
613 Ze rusten in de dood.…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 in oude lagen
van mijn ziel waar
slechts scherven
slapend rusten
danst de grote
grijze zee een
trage trage wals
in mijn hart de
kleine catacombe
golft een zee in
heldere taal die
op haar moeder
wacht…
Haagse spiegelingen
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.570 In de verte gloort het uitzicht
over een Haagse gracht,
nu gedempt en de idylle voorbij
het getouwtrek
aan wat overeind moest blijven,
bood niet voldoende houvast
aan de rust, ruimte en statigheid
waarmee schoonheid is verbonden,
haar weerschijn doet mij verlangen.…
Deze magie
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
511 spiegelend
danste zij op
maanverlicht
water dat
opkomend golfde
zonder rust
blad fluisterde
tussen de sterren
hun open gesprek
zonder twinkelende
starheid en aan
buren geen gebrek
in geel was de
puzzel nooit
te maken er
waren stukjes
die deze magie
niet smaakten…
een stuk van de werkelijkheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 ik heb een stuk van
de werkelijkheid gepakt
schilder haar blauw
claim haar als mijn werk
waarom zij mij droevig stemt
en jou vrolijk weet ik niet
misschien is blauw
maar een kleur die
op zoek is naar rust?…
Eureka!
snelsonnet
5.0 met 9 stemmen
621 Dan ligt zo’n rondworm eindelijk te pitten,
Genietend van zijn welverdiende rust,
Komt er een prins langs die hem wakker kust,
Zo’n Sickbock die hij toch al nooit zag zitten.
Dan hoort hij wat die wetenschapper quoot:
“Eureka!, er is leven na de dood!!”…
Niet welkom
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
927 De rechter stuurt me één maand naar de cel
Vier weken lang hoef ik dan niet te koken
Ik houd geld over, ik hoef niet te stoken
Een maand totale rust, net een hotel
Helaas blijkt nu, ik ben niet welkom hier
Men heeft een cel voor mij maar geen cipier…
Maanlichte woorden
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
613 Dat dromenvangers de nachtmerries op stal zetten zodat
de rust weder keert.
Stille momenten als gebeden
rustig als bomen
Uw geluk mag herstellen
genegen genezen…
8/9 december 1924
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
660 avondwandeling
een ijskoude noordooster
giert door de straten
en door de kale bomen
schuurt mijn gezichtshuid
kruipt in de vingertoppen
ondanks een tweetal
warmwollen winterwanten
de sterk verlichte huizen
verwijzen voor mij
naar de carnavalsviering
een omgewaaide huurfiets
rust wat in het gras…
Zoektocht naar bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 In de chaos vond ik rust, de stilte werd bedwongen,
Doelvol vooruitkijken, mijn hart bleef onbewogen.
Naar de richting stuur ik bij, een kompas naar gevoel,
Wetend waarheen, maar de paden bewust vermeden.
Ben ik zelfdestructief, of zoek ik slecht een nieuw bestaan?…
Voor dag en dauw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
386 voor dag en dauw
loopt ze
naar het meertje
in het bos
ze staart
in het water
luistert naar het
zachte geklos
nadat de wind
het water
heeft gekust
komen de rimpelingen
zachtjes weer
tot rust
en in de stilte
laat ze langzaam
haar gepieker los…
Verboden Pikanterie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
245 Nomen est omen doet soms
teveel pijn
Al opereert zij op beperkte
schaal
Het thema slaat bij weinig
lezers aan
Laat het met rust Coen,
schuif het van de baan...…
Zonder woorden
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.524 De pluisjes van je oren
Kriebelen aan mijn wang
Je ogen overspoelen mij met rust
En je blik laat me niet los
Mijn hand streelt je kopje
En meteen rek jij je uit
Want ons samen-zijn
Vind je prettig, en ik ook.
Wij zijn meer
Dan mens en dier
En zonder woorden
Troost jij mij.…
Als een belofte (die blijft...!)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.135 Ik zou je willen horen in mijn oren als
een tel rust :
een maat die stil valt,
aankondigt.
Een proeven dat nog om
de mond zweeft een geur
die nog hoogte moet krijgen
zo zou ik je suikerzacht
zou ik je vluchtig...…
Koersbepaling
snelsonnet
3.1 met 18 stemmen
1.910 Ach, na drie gewonnen Tours,"
Zei Armstrong toen hij op de eerste rustdag
Al waterfietsend voor de Franse kust lag
"Laat ik mij niet meer foppen door de koers
De dollarkoers lijkt nu misschien een lage
Ik rust pas als die euro's zijn verslagen!"…
Postuum
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.577 Slapend in vergetelheid
rusten hier mijn botten
en lig ik te vergaan.
Kraaien plukken,
bode van de dood,
tot alle eindjes bloeden.
Zeg me, zwart gezelschap
of er voor dit dode lijf,
tranen vloeiden.…
Domineert patroon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 soms dwarrelt
een blad in eigen ritme
kleurt zich wat apart
daar waar veelheid onze
blik niet meer kan richten
steelt zij toch mijn hart
in het herfsttapijt
vlijt zij zich neer in
een merkwaardig onderscheid
domineert patroon
met haar wil ik verschoond
van kou tot aan de lente rusten…
De verlaten akker
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.483 als de dag
buigt naar de zon
en de aarde
de hemel kust
zoekt de schaduw
traag haar weg
over reeds
gerooid veld
dat verlangt
naar stilte,
een geborgen rust
en vormt de herfstige kilte
in de groeiende duisternis,
langzaam spreidend,
een deken van droefenis…
laatste reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.911 De rust, de kalmte.
Je angst en verdriet.
Wetend dat je reis verdergaat,
met de gedachte aan wat je achterliet.
Je lijkt zoveel op pa,
Als een engel hier beneden.
De aardse wereld om je heen.
Wetend dat je reis verdergaat,
met je ziel in ons hart gebleven.…
Geklier
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.107 wit neemt het rood over
met grillige patronen
weigert zich over te geven
een tegenaanval
is er helaas niet
moeheid strijdt om voorrang
en wint het met gemak van
alle leuke vooruitzichten
rust is de enige optie
zich hierbij neerleggen
ziet ze echter niet zitten
nog niet…
WATERSTROOM...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.097 Laten we
alles
laten rusten
Geen olie
op de golven
gooien
Zelfs...
hartje winter
ontdooien
Herinneren dat
we elkaar
-in 't voorbijgaan-kusten
In de nek
op de lippen
en de vingertoppen
We waren niet te stoppen
als een waterstroom
op weg naar zee.…
de golf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Ik was in rust en kabbelde voort
Voelde me gedreven worden
Naar warme stromen
Ik wilde spelen en bewegen
Klimmen en dalen
Naar grote hoogten
Ik werd omhoog getild
En boog nederig voor de zon
Stortte bruisend naar beneden
Terug in de eigen schoot…
Gestoord
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
905 Hij wiegt zonder te rusten
terwijl zijn vingers draaien
om wat mij niets lijkt
ik ga naast hem zitten
observerend
stil
tot ik de drang om
mee te gaan in zijn beweging
niet meer kan weerstaan
maar wanneer hij zegt
hou op
zo raak ik de draad kwijt
gek
stop ik verward…
kleine zieligheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.050 het is niet omdat
maar juist vanwege
in stilte rusten
zal je nooit
en verder
leven ook wij
slechts schimmen
bij de herinnering
aan al wat wij zoal kunnen
dus nee, toch niet
zwijgen doet er niet toe
meer nog, zwijgen pas
kindermoord, maar dan echt
met voorbedachtheid beraamd
omdat het spreken toch
veel te moeilijk…
vrijen
hartenkreet
2.9 met 29 stemmen
5.245 droog zacht, ruw nat
in uit, stoten trekken
voor achter, buiten binnen
zuchten tieren, fluisteren gillen
pijn genot, plezier fijn
extase komen, opnieuw genomen
rusten knuffelen, lusten tintelen…
Begeerte 2
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
5.828 Als mist rond takken aan de bomen,
zijn de haren rond uw hoofd;
De geuren van uw lichaam, zo innig zoet,
dat het me haast verdoofd;
Ik druk mijn neus,
in de lichte glooiing en zachtheid van uw vlees;
En mogen dan wellicht,
mijn handen op u rusten, zo even zonder vrees.…
Stepping stone
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
1.291 jij bent, mijn kind,
in woelig water
mijn stek om veilig door te gaan
zonder te weten
voor ons niet zozeer doel-bewust
want zonder baat of plan
was jij daar altijd al
op juiste afstand
zo dat ik zelf kon lopen
niet leunen, hooguit rusten
om daarna durf te hebben
voor een nieuwe stap…