3346 resultaten.
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
van die hemel heb je niet geweten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.108 ik zag je
in het vlammendansen
je ogen glansden
zo dichtbij
je bent een zon
die ik heb aangestoken
licht en warmte
ook voor mij
ik voelde zachte weerstand
je keek me donker aan
ontspande met een glimlach
liet me opener verder gaan
ik vrijde je voorbij de grenzen
die jij in hete passie overnam
ik zocht je in het kreunen
streelde…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
Waar kom je vandaan ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Dan komt de grote dag,
het wonderlijke moment
dat je zin krijgt
in het leren kennen
van de buitenwereld,
en met hulp van de geweldige liefde
die ook het begin van je zijn was
kruip je richting licht en lucht
en met een glimlach
en de kracht van het leven
begint je unieke reis
door onze wereld....…
je bent geen bijgeluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
923 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid, de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte, maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 De diepe angst van homo
sapiens
is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Logica die je jarenlang had
door ochtendregen verdwenen
afgeschud jouw donkere jas
jouw plastic glimlach
weg met die stropdas
en die aktetas
je loopt op blote voeten over rivieroevers
om wilde paarden te zien met eigen ogen
dwaalgeest ben je geworden
door leugens en bedrog.…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Maar soms,
heel even,
valt alles stil-
de zon door de ramen,
een glimlach, een wil.
Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het uitzicht
de gaarde die ik al vroeg had verkend
waar zij ontplooide tot haar volle bloei
een wonder werd toen werkelijk verricht
haar zachte glimlach…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Sta stil bij het licht dat valt
door ramen van je dagelijks leven,
bij de stille glimlach van een vriend,
bij de warmte van een kop thee in handen.
Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 tovert op papa's gezicht
Die glimlach, dat vergezicht wil ik delen, die glimlach moet ik delen
vooral met derden!…
creativiteit
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.272 Dan...innerlijke rust,
Een glimlach diep in mij.
Ik voel me gelukkig, voel me vrij.…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht
Voor elkaar klaar
Je glimlach…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
Tevergeefs
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
1.633 Ik wacht , kijk , kom dan naast je staan
Al ben ik mezelf niet
Ik denk, bezwijk , verloren door je glimlach
Geboren, getogen in m’n gedachtengebied
Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie
Wie heeft het recht mij jou te verbieden
Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht
Jouw wil zal en moet geschieden
Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan…
Liedje van verlangen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
2.002 Ik zie je heus wel naar me kijken
je blik op mijn borst en mond
Ik zie heus wel dat je me wat vindt
je glimlach als je mij ontdekt
Hoe je mijn billen waardeert
als ik soepel van je wegsnel
Hoe je verlangt naar de witheid
van mijn tanden tegen je tong
naar het strelen van mijn hand
Je ziet me heus wel naar je kijken
en wegdromen…
De wind waait zacht...
hartenkreet
3.0 met 39 stemmen
3.458 verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind
Door het open raam
Verhult zich nog een keer
Om onze slapende lichamen
Totdat de zon op komt
Glimlachend…
Voor het slapen gaan
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.714 Ze leest de woorden
uit haar hoofd
als een groot boek
met grote spanning
die mijn kinderjaren
weer doet blozen
Ik pak ze op
en verdwaal weer
- met zichtbaar genoegen –
in een magische wereld
gecreëerd door verhalen
uit een wijze mond
Een stem klinkt ver
… ik zweef nog net
tussen hemel en aarde
glimlach naar de stilte
die me met…
Handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.727 Ik vind mijn glimlach
in de warmte
van jouw ogen.
Ze schrijven teder
mijn tranen in het zand.
Ik verberg mij veilig
in de warmte
van jouw schoot
en verzegel jouw woorden,
geboren uit hoop,
in de warmte van mijn handen.…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 wind door mijn kop
vlagen doen het knallen
de blauwe lucht geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach…
Levensdichter
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.394 letters krullen
en de zinnen geef je glans
van die laatste mooie woorden
maak je een ware levensdans
Het kost je moeite zo te schrijven
maar jij omklemt de pen met kracht
je wilt zo graag wat langer blijven
maar helaas het wordt straks nacht
Hoewel de zon daarna komt stralen
de morgen is niet meer voor jou
toch zal je rusten met een glimlach…
Licht
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.207 horizon
Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon
Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou
Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw
Voor mij is het licht een herkenningsteken
Een betrouwbare haven in verlaten streken
Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd
Een oase wanneer je de hitte niet meer verdraagt
Een glimlach…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied
in de wind
waar je een zucht
van woorden
en mijn glimlach…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd
Dat gevoel, dat doet me iets
Liefst zou ik naast je rijden
Samen, dicht bij elkaar
De zon die je haren goud doet lijken
Je glimlach…
Dagdromen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
994 Ik sla mijn dag in verlangen open
Een lieve, kleine vogel vliegt net voorbij
De ochtend opent haar zachte dromen
Het zwerven verstilt ergens diep in mij
Ik bevrijd mijn vleugels in gedachten
Woorden zingen lichtjes in mijn keel
Dauwdruppels kleuren de koude nachten
De wind schildert warm met een penseel
Ik vind mijn glimlach in de morgen…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
Aan Kurt
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.203 Buiten jezelf heb je niemand verlaten
Bij mij leef je gewoon voort
Ik zal je nog steeds horen praten
en glimlachen bij elk woord
Bij mij is je stem niet gestorven
Niet je ogen, niet je lach
Ik zal nog steeds de zon in je haren zien
Zelfs op de koudste winterdag
Ik zal je groeten iedere morgen
Steeds blij zijn dat je er opnieuw bent
Dat…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Even... en hun open zwijgen,
Aan hun glimlach nauw verwant,
Vloeit tezamen; vluchtig hijgen
warme lippen langs een hand.
En als zij de dans ontstijgen,
Staat hun wezen laai in brand.
------------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…