Alle inzendingen over koud

5005 resultaten.

Sorteren op:

Schreeuw

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 695
De pijn viel als een natte deken zwaar en koud de ogen waren gesloten de roze bril werd zwart Tussen de lakens van het verdriet denderde de gedachte: een groot stuk van mij zal ik vaak moeten missen een schreeuw ontsnapt van binnen…

herfstweefsels

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
verschenen lichte huizen; vol van zon een overvloed aan witte draden spon hun sprookje in de bomen hoe dood toch schoonheid weeft in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn om wat verloren lijkt als dan herfst in volle kleuren prijkt verliest die glans de euforie van immer jong en levend zijn: de evenknie van lente sluimert in dat koude…
switi lobi4 november 2010Lees meer >

ZOMER & HERFST

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
De onstuimmige herfst erft iets of minder van de zonnige zomer maar vertrouwt vooral de koude winter blind op haar lieve lente ogen die de komende zomer weer zal doen stralen tot de daarop volgende herfst Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…

weggevlogen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
ik had je op mijn hand gelegd probeerde toch die warmte even maar jouw kleine leven– kwam er niet voor terug ik weet nog hoe je wandelde je vleugels strekte en heel zacht die ruisgeluidjes maakte langs de vezels van de mat in vierkant licht uit koude deuren liep je enigszins verdwaasd en bracht wat lente in mijn hart maar nu je zomaar…
switi lobi4 februari 2011Lees meer >

Liefde op een hoger plan

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
heb de aarde keer op keer de helling opgedragen met blote handen uit het dal gehaald en om de wortels heen gevlijd jouw koude regen gaf het hechten in de bodem veel te weinig tijd jij plaatste liefde op een hoger plan maar op de stenen kam wilde niets groeien sta nu met lege handen de zon zal onze wortels een voor een verbranden…
wil melker24 februari 2011Lees meer >

Belofte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Hemel beluister de doodskreet van je kinderen hoor de geboortelach en voel het gefluister goedemorgen dood goeiemorgen leven huis vol lege kamers en ruimte pijnlijk vol gedroomd op melodie van de eeuwigheid kinderen neuriën aan open graven adios mijn leven adios mijn dood en warmen verlangend hun koude lichamen aan het eeuwig wachten…
Hein Pierik10 september 2011Lees meer >

Voorbode

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
een Poolse vrieslucht waait binnen de tijd vertraagt wanneer een kale boom driehoog mij oud aankijkt zijn takken zijn dofgrijs en zwart aan de randen alsof hij treurt en me wil waarschuwen voor wat komen zal ik ril om reeds gevallen schaduwen en knik hem toe hij heeft het koud in zijn marmeren huid vol huiver ik ween…

Komen om te gaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
het is niet warm koel of koud maar verschroeiend heet zoals jij liefde geeft in je ogen smeult het vuur van hartstocht als wij brandend elkaar raken hoger loeien vlammen als wij langzaam zonder te ontspannen komen om te gaan in het uitgeblust en nat zijn lijkt de brand weer meester maar je ogen vragen vochtig om een nieuw refrein…
wil melker18 augustus 2012Lees meer >

in het huis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
dat ik je gaf is geworden tot overbodigheid en nu ik mezelf kleed met gedempte wind, de uren van herfst overhoop haal verliest elk geluid een naam mijn naam die als een afgewezen groet tussen houten lippen hangt verzwakt door de duizend splinters van huiverige gezichten ik val, onzichtbaar, uit dit geheel mijn handen te koud…

BIJ EEN WINKELPUI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Ogen in kassen Waarvoor het licht te fel Pupillen, speldenknoppen Op het punt te verdwijnen In dik matglas, lichtblauw Geen spoor van glans Doffe doodsheid en nee Vooral geen ellende van Anderen Hij bespaart haar zijn verhaal Ternauwernood, omarmt haar Magerte en daarmee weer de dood Hij is koud uit het graf verrezen Met zo vers…

Tóch...

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Dit jaargetij doet ons kond dat nieuwe vreugd is opgestaan vanuit koude dode grond treedt nu weer leven aan. De aarde opent het kille graf van alles wat gestorven leek maar in zaad bewaard, achteraf in moederschoot toch levend bleek.…

treuzelend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen als oude vrouwen ,met lege zakken weerspiegelend in blinde tijden wordt ze door de huiskamer omarmt mouwen rijmen op muren als koude littekens op het behang maar nu zijn wij groene bladeren waarin wij ontwaken in een verre lente de kou houdt niet meer stand in een schaars verheven licht wordt…
klaes22 april 2013Lees meer >

Jouw kouwe kant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
In het begin kwam je nogal koud over moest er wel aan wennen maar langzamerhand werd je wat lieflijker natuurlijk ben jij de laatste tijd het onderwerp van gesprek omdat bijna niemand je zo kent begrijp heus wel dat iedereen kan veranderen niet dat jij nou expliciet de oorzaak bent van je eigen wispelturigheid maar neem wel aan dat…

Nog is er niets verloren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
ik was weer even thuis hoorde het subtiele kraken dat mijn gang naar boven maakte rook de geuren die in kamers woonden zag gezichten van passanten in hun vroeger gaan en komen raakte aan herinneringen in het stof op zolder werd bedolven door mysteries uit mijn jeugd angst en vreugde kwamen terug in koude rilling op de rug nog…

OPGEWARMDE (K)OUDE KOFFIE!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Alhoewel ik moeder niet meer mis, het was mooi en genoeg geweest, zou ik wel en graag juist nu met wijlen mijn moeder een kopje opgewarmde (k)oude koffie willen drinken Een van haar rijke levens-crisis-toepassingen; ik doe het nog dagelijks met een knipoog naar haar: oude koude koffie nog effe opwarmen Ze zou ongetwijfeld meer overlevingstips…

de zwaarte van het licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de dood van mijn dochter is een rode draad zijn laffe daad -toen hij haar nam kwam onverwacht; mijn gram voor altijd durend na zoveel dagen nog haar geest in duizend meisjes zien blond en lang geschouderd bovendien verwaait door mijn verlaten zien tot goud ik voel me oud als ik haar jeugd in stilstand weet het glas is koud, maar…
switi lobi30 november 2013Lees meer >

Tussenwereld

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 671
Door de stille straten van het kleine stadje waren wezens rond vinden slechts koude en gesloten deuren op zoek naar warmte Gevangen tussen dag en laatste uren nacht figurerend dominerend in een vale schouwburg tussen schijn en zijn De schijn van schimmen zonder verse schaduw verdwijnt pas uit zicht als de zon verschijnt aan de grijze…

Hoedje

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
Een hoed draag je meestal, tijdens een koud en nat seizoen. Maar net als de drager, gaat hij eens met pensioen. Die hoed heb ik niet zomaar, die hoorde op iemands hoofd. Dat hoedje van mijn vader, van wie het licht is gedoofd. Ik heb thuis een hoedje, een hoedje op de kast. Ik denk dat hij blij is, dat er iemand op past.…
Betty Veerman12 februari 2015Lees meer >

Alleen verder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Mijn gedachten onrustig vragend niet levenslustig Mijn gevoel verdrietig waarom alles zo nietig Mijn doen en laten afwezig en stil waardoor het is koud en kil Want jij moet nu zonder je lief, je maatje hij was bijzonder Alleen blij om wat er is geweest alleen verdriet om hem het meest Je moet verder maar hoe de tijd…
Leidy27 februari 2015Lees meer >

De tiran is dood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
in zijn luie stoel waant hij zich de god van zijn koninkrijk zich verjagen laat hij niet want in zijn lange leven is zijn wil de wet de dood sluipt naderbij hij voelt diens koude adem als hij ‘s nachts in bed ligt angstaanjagend klinkt zijn schreeuw als zijn uur gekomen is vechtend tot zijn laatste snik na de praal van de begrafenis…

Wonder witte winterwereld

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Nog niet betrouwbaar genoeg voor een Friese elfstedentocht, doch de doorloper weet dat een strenge vorst nog nimmer een koude leugen verkocht.…

Je ademt goud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
je vliegt en fladdert dartelt dansend rond rust kleurrijk in de vroege morgenstond die rozerood jouw koude vleugels streept zijn warmte geeft tot zacht ontplooien je ademt goud schrijft lente in het hemels blauw met jouw pigmenten in speels aanwezig zijn benader jij de rust die als je neergestreken bent lieflijk het volmaakte kust…

Dolgedraaid systeem

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
als een orkaan giert de koude wind verwoestend een dolgedraaid systeem de teloorgang van een cultuur dat het naakte leven van mensen uitschakelt ik zag zwanen afgetekend tegen de blauwe hemel in de aardse woonsteden opgetild boven het grauwe water met warm kloppend hart vechtend tegen dat wrede ik zal zwijgen over dit thema…

Respect

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Enkel vage redereringen, vaak hebzuchtig, koud en kil. Veel meer redenen, om die narigheid achter ons te laten, En op zoek te gaan naar respect, een inhoudelijk woord, iets om over te praten.…
Justin John9 augustus 2017Lees meer >

roodborstje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
rood rondborstig wulps blikkend tikt zij het raam als ware zij vragend om aandacht een meisje van plezier niets verhullend zingt zij temend ach kom nou laat mij erin zo zonder jou is het eenzaam hier guur ook en koud vliegen vangend vlug de schoot schuilend kruimelt zij nootjes tot natuurlijke drift in het hoogste lied haar ontladen…

verdwenen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
soms groet ik 's nachts de mensen die in het niets verdwenen vermist noch doodverklaard wie zoekt de verlorene de naamloze mens op bodems van vele zeeën bedolven onder aarde koud en zwart mijn doorwaakte ik denkt aan de vergetenen het kind de vrouw de man de ontelbaren ze keren niet weer hoezeer ik groet denk…
J.Bakx20 december 2017Lees meer >

Zong bevroren tranen

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik draag blauw een kind van wind water en ijs uit conceptie van een koude vorst en de warme moederborst wij lijnden niet in diepgaande affectie contrasteerden levensgroot de verschillen die wij maakten overbrugden onze generatiekloof nooit heb ik echt warm gezorgd wist haar kille levenslied zij zong bevroren tranen in het…
wil melker24 januari 2018Lees meer >