5005 resultaten.
The morning after
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 ik ben wakker en weer terug op aarde
jouw koude rug
zegt alles…
Schreeuw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
695 De pijn viel als een
natte deken
zwaar en koud
de ogen waren gesloten
de roze bril werd zwart
Tussen de lakens van
het verdriet
denderde de gedachte:
een groot stuk van mij
zal ik vaak moeten missen
een schreeuw ontsnapt
van binnen…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert
in dat koude…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
weggevlogen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 ik had je op mijn hand gelegd
probeerde toch die warmte even
maar jouw kleine leven–
kwam er niet voor terug
ik weet nog hoe je wandelde
je vleugels strekte en heel zacht die
ruisgeluidjes maakte
langs de vezels van de mat
in vierkant licht uit koude deuren
liep je enigszins verdwaasd en bracht
wat lente in mijn hart
maar nu je zomaar…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Voorbode
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
703 een Poolse vrieslucht
waait binnen
de tijd vertraagt
wanneer een kale boom
driehoog
mij oud aankijkt
zijn takken zijn dofgrijs
en zwart
aan de randen
alsof hij treurt
en me wil waarschuwen
voor wat komen zal
ik ril
om reeds gevallen schaduwen
en knik hem toe
hij heeft het koud
in zijn marmeren huid
vol huiver
ik ween…
Komen om te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het is niet warm
koel of koud
maar verschroeiend heet
zoals jij liefde geeft
in je ogen
smeult het vuur
van hartstocht als wij
brandend elkaar raken
hoger loeien vlammen
als wij langzaam
zonder te ontspannen
komen om te gaan
in het uitgeblust en nat zijn
lijkt de brand weer meester
maar je ogen vragen vochtig
om een nieuw refrein…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel
mijn handen te koud…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 Dit jaargetij doet ons kond
dat nieuwe vreugd is opgestaan
vanuit koude dode grond
treedt nu weer leven aan.
De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Jouw kouwe kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 In het begin
kwam je nogal koud over
moest er wel aan wennen
maar langzamerhand
werd je wat lieflijker
natuurlijk ben jij de laatste tijd
het onderwerp van gesprek
omdat bijna niemand je zo kent
begrijp heus wel dat iedereen
kan veranderen
niet dat jij nou expliciet
de oorzaak bent van je eigen
wispelturigheid
maar neem wel aan dat…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
OPGEWARMDE (K)OUDE KOFFIE!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
608 Alhoewel ik moeder niet meer mis,
het was mooi en genoeg geweest,
zou ik wel en graag juist nu
met wijlen mijn moeder een kopje
opgewarmde (k)oude koffie willen drinken
Een van haar rijke levens-crisis-toepassingen;
ik doe het nog dagelijks met een knipoog naar haar:
oude koude koffie nog effe opwarmen
Ze zou ongetwijfeld meer overlevingstips…
de zwaarte van het licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 de dood van mijn dochter
is een rode draad
zijn laffe daad -toen hij haar nam
kwam onverwacht; mijn gram
voor altijd durend
na zoveel dagen nog haar geest
in duizend meisjes zien
blond en lang geschouderd bovendien
verwaait door mijn verlaten zien
tot goud
ik voel me oud
als ik haar jeugd in stilstand weet
het glas is koud, maar…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Hoedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 Een hoed draag je meestal,
tijdens een koud en nat seizoen.
Maar net als de drager,
gaat hij eens met pensioen.
Die hoed heb ik niet zomaar,
die hoorde op iemands hoofd.
Dat hoedje van mijn vader,
van wie het licht is gedoofd.
Ik heb thuis een hoedje,
een hoedje op de kast.
Ik denk dat hij blij is,
dat er iemand op past.…
Alleen verder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.000 Mijn gedachten
onrustig
vragend
niet levenslustig
Mijn gevoel
verdrietig
waarom
alles zo nietig
Mijn doen en laten
afwezig en stil
waardoor
het is koud en kil
Want jij
moet nu zonder
je lief, je maatje
hij was bijzonder
Alleen
blij om wat er is geweest
alleen
verdriet om hem het meest
Je moet verder
maar hoe
de tijd…
Monsieur Jacques
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 In zijn huis
heb ik het altijd koud gehad.…
De tiran is dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 in zijn luie stoel
waant hij zich de god
van zijn koninkrijk
zich verjagen laat hij niet
want in zijn lange leven
is zijn wil de wet
de dood sluipt naderbij
hij voelt diens koude adem
als hij ‘s nachts in bed ligt
angstaanjagend klinkt zijn schreeuw
als zijn uur gekomen is
vechtend tot zijn laatste snik
na de praal van de begrafenis…
Wonder witte winterwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Nog niet betrouwbaar
genoeg voor een Friese
elfstedentocht, doch de
doorloper weet dat een
strenge vorst nog nimmer
een koude leugen verkocht.…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Respect
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 Enkel vage redereringen, vaak hebzuchtig, koud en kil.
Veel meer redenen, om die narigheid achter ons te laten,
En op zoek te gaan naar respect, een inhoudelijk woord, iets om over te praten.…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
verdwenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 soms groet ik
's nachts de
mensen die
in het niets
verdwenen
vermist noch
doodverklaard
wie zoekt de
verlorene de
naamloze mens
op bodems van
vele zeeën
bedolven onder
aarde koud
en zwart
mijn doorwaakte
ik denkt aan
de vergetenen
het kind de
vrouw de man
de ontelbaren
ze keren niet
weer hoezeer ik
groet denk…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Herder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 'nooit koude'
zoals in dezelfde droom.…