4571 resultaten.
Gaven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
657 levenswater van de rivier
vind ik bomen en bloemen stromend
in zachte tint verwijld het in woorden
langs de waterkant
daar, in vele talen gehuld
beelden, bloemen, gaven
en stilte omhullend
laat de wind me dragen naar mijn huis
een grijze flard waait over
lost op in een uitgestrekte hand
van overgave
en brengt het levenswater
naar de mond…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Het is moeilijk het begrip tijd
niet in de mond te nemen,
want het is er – hier, in
deze bomen, dit landschap, dit
uitzicht. Als ik er naast zit –
leg mij het uit.
Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.
Ik draag je nu
voor het laatst.
Raak ik je aan
de wereld kwijt.
Verse aarde
de eeuwigheid.…
Zelfportret
gedicht
2.2 met 9 stemmen
4.157 Ik die de nasmaak van loslippigheid
geproefd heb, en zij is te jong
en praat mijn mond voorbij en bijt
als peper op mijn tong;
ik die de vreemde kriebel van het woord
gevoeld heb als het witte blad
en zit te schrijven als vermoord
ik het, al dat wit zat;
ik die de ren van kippen zonder kop
gezien heb, en hoe oud was ik
die de…
Vamp.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 mijn hart gaat sneller kloppen
in het ritme van jouw spel
je vingervlugge tong
danst over heel mijn vel
een rilling ,een trilling
ik houd van je spel
mijn hart wil niets anders
die begrijpt het wel
de lust van schone zinnen
die jou willen beminnen
verdampen in mijn mond
het woordenspel verstomt
ik sluit mijn gelukkige ogen
en voel…
Woordzoeker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Van een luisteroor dat doof is
voor de klanken losgevallen
uit een mond die niet kan zeggen
van het woordbeeld dat hij zag
Nu een taal slechts vol gebaren
driftig graven in geheugen
waar de zin niet komt tot snede
maar in wanhoop overgaat
Afa ziet,
maar kan niet zeggen van het beeld
dat heeft bewogen
maar met taal niet werd gevangen…
BOOTVLUCHTELING (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Hij stopt wat voorgekauwde rijst
Voorzichtig in haar kleine mond
De oude man is zwaargewond
Zijn ziel heeft alles ingelijst
Hij voelt zich moe, vies en verreisd
In zijn valies een zakje grond
Een vaag portret van een verbond
Dat zich naïef gelukkig prijst
Geschrokken zet hij voet aan wal
De havenkade heeft geen geur
Het kleinkind dat hij…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Alles probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Lief zusje,
Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
handjes samen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
671 het middenschip brak uit in luid applaus
binnenin een glimlach bloeide lof
om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten
want we raakten niet alleen
onszelf
ik zag ontroering in een oog
uit een mond zong de beleving van
een warmgezongen lied
een wit-met-roze groet vertelde liefde
zij vergat de zomer niet
en alle mensen zweefden…
Ambachtelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
648 Een ambachtelijk
bakkerijtje
een terrasje
twee tafeltjes
zes stoelen
een houten bank
een regenton
geraniums alom
een zondagmiddag
de laatste van september
nog volop zon
een koppeltje
een jonge hond
hij een twintiger
groot en blond
zij kust hem
zij kust hem
op zijn mond
de liefde te groot
de wereld te klein
de kus verheft hen
de…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 De handdoek onder de kin is opgerold
zodat zijn mond niet openvalt.…
Hier
gedicht
1.0 met 1 stemmen
10.449 naar godenzonen
Voor mij de bakermat van voetbaliconen
Mijn herinneringen gaan terug naar De Meer
Ook daar heerste een bijzondere sfeer
Nu ga ik mijn gevoelens weer achterna
En treed technisch toe in de Arena
In mijn levensfase is dit een nieuwe kans
En mijn jeugdliefde krijgt een extra stimulans
En daarom klinkt het vol overgave uit mijn mond…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 ik vraag het de allerhoogste
maar er blijft mij een antwoord
schuldig
of moet ik over een huwelijk
logischer denken
zo ook over een klein nageslacht
dolend in eigen oog en mond
schommelend in een speeltuin
zonder enige stem
tranen zijn er niet voor niets…
Chauffeuren, aan de slag.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.030 zijn mond ademt slaap.
zijn oor lichtjes tegen
haar aan besloten.
beiden onderuit te saam
met een kind op schoot.
de gezinswarmte vergroten.
man en dochtertje zijn heel ver.
moeder volgt deugdzaam.
hun liefde is in hen geslopen.
de kleine spruit lacht stil;
hij is de man die waakt.
hij heeft intens genoten.…
Miserere
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 zet geen punt in een zin
maar een punt achter oorlog
een nieuw begin
nu nog
persoonlijk zie je liever
mensen feesten
dan elkaar afslachten
als beesten
a en o e
loop vooruit
wij lopen mee
wat bier en paardenworst
nog even en in de ochtend
vorst
en natte lippen aan je mond
morgen weer vroeg op
o was 't maar vrede
maar het geduld…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik, nu dit vers:
dauwende neerslag, zich
te licht bevond,
nog evenwicht?
------------------------------------------------
uit: 'Loslippige liederen en ander jeugdwerk',
opgenomen in Tirade, 1985.…
zeker weten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.007 je had geen vrouw geen kind bijna geen cent
maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg:
de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg
wie je kende vond jou een vervelende vent
en naamloos begraven in een simpel stukje grond
heeft men helemaal niks meer aan een grote mond
raas .. tier .. vloek jij .. ontvang nu ieders zegen
geen…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 reik me je handen,
je lentehanden
de bloesem van je vingertoppen
reik me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier…
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Wat in sluwe vroomheid
laag verraden,
zonder monden uiteengescheurd,
genadeloos verhangen wordt
aangetroffen
zal hij
met voorlopige handen,
naïever dan een verdrietig dier,
tot de felste herinnering doen ontbranden!
Ondanks gezapige generaties,
weldoorvoede rechters en
hemeltergende kortzichtigheid
door gebrek aan zelfkritiek.…
hongerloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 hij had een brood gepakt
en telde afgebakend zacht de sneden:
één, twee, drie, vier
tot vijf maal vier het volle pond
plus twee bereikte; het geijkte aantal
sprak voor zich:
“een heel brood voor ik doodlig,” dacht hij
tienmaal twee voor elke mond
wanneer de avond valt
in het begin
slaap wel mijn lief, morgen weer gezond
de wereld in…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 hoe de regen gaat liggen
opklaart in windstil, voldaan is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn
haar opvoeding nooit cru, er brak
een waas van tranen rond
haar mond…
weet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 omdat
ik blind en doof
politici vertrouwde
die geschiedenis herkauwden
tot een ondoorzichtige brij
terwijl zij mijn "ik" verbouwden
tot een onherkenbaar "wij"
weet
mijn stem werd verspild
door ego's
die onbezwaard en kil
en blijkbaar
zonder eigen wil
als elkaar napratende gnomen
klaar lijken te komen
op macht en nietszeggende monden…