4377 resultaten.
Avond met haar
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.544 als elke avond met haar
Dat ik het niet voelde
Net als overdag met hen
Observerend
Sportend; werkelijk geen
Centje pijn
Het was als elke avond met haar
Nadat het was gebeurd
Net als overdag met hen
Denigrerend
Spottend; leven was niet
Altíjd fijn
'k Verlang, als elke avond naar jou
Naar toen jij hier nog was
Net als overdag naar werk…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
wanneer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.499 Plots stond jij daar
Mijn hart maakte een sprongetje
Je kwam onmiddellijk naar me toe
Ik kuste je zachtjes op je wang
Onze blikken kruisten elkaar
En we wisten weer
Dat de passie er nog is
We zagen elkaar veel te lang niet
Het verlangen was zo groot
De vlinders nog niet dood
Maar jij moet weer weg
Het werk slorpt je op
Wanneer zie ik je…
Elke dag een nieuwe wereld
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
761 onze tuinmerel fluit in dialect
laat dames horen geen passant te zijn
die uit is op 'n wip, maar een
serieuze partner die de buurt kent
de merel fluit met zuivere luide toon
veel groter dan zijn verenlijf
de zon over de rand van de horizon
ziet het dagen in het oosten
hij denkt dat het zijn werk is
viert wedergeboorte van de wereld
met…
Winterkoning
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Op deze wintermorgen voelde ik me sterk,
stapte uit bed en kleedde me aan,
ging naar buiten, niet voor een of ander werk.
Zomaar in de sneeuw een beetje gaan en staan.
Zonder jas en zonder das alleen tegen de kou.
Dapper en trots: ik tegen de elementen.
Iedereen sliep nog, en ik was een rots onder de hemel grauw.…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen, ik heb er veel moeite voor
gedaan dus lach me alstublieft niet
uit, dat zou ik wel zeer op prijs stel-
len, het heet onbegonnen werk…
Een vlo
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.177 Oy wat zijn die mensen groot en vreselijk sterk
maar toch bijt en kriebel ik hen het is mijn werk
spring van hun schouder op de nek en weer terug
vervolgens speel ik glijbaan over de gehele rug
ik ben maar klein maar toch heel erg snel
willen ze mij slaan dan grijp ik hen in hun vel
en slaan ze me dood, dat lijkt mij wel heel stug
dan krijg…
HARTENKREET!
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
893 gemoed niet
blijer; de zon straalt, restjes
sneeuw blinken nog na, het ziet
er zo schoongewassen uit;
is het omdat toch al weer blijkt
dat er mensen zijn die het voor
de ander willen verpesten en geen
benul willen hebben van wat ze
aanrichten - en degenen die ook hen
van dienst zijn als het er op aan komt,
belagen, hinderen in hun goede
werk…
Alfabetstr.
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.799 geef mij de tijd
van a naar b te gaan,
laat mij weten hoe de letters werken,
laat mij merken
dat de a voor aandacht staat,
hoe behoedzaam lettertekens
ons behandelen zolang wij de l
- wederkerende letter van liefde -
niet vergeten aan te spreken bij het
wandelen door een 2-persoonsalfabet,
met als uitzicht op het eindpunt
een zeer voldane…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
COLLEGA-CONDOLEANCE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.704 Collega,
Bij een overlijden van een ander
word je toch wat stil
en zeker voor de nabestaanden
als ze bekender zijn dan zo maar
Jij bent voor ons zeer bekend
en vanuit die betrokkenheid
het samen werken, ons werkleven
condoleren wij je met het verlies
van je dierbare....…
Grensgeval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
720 Er tatert een monstertje op los
de parkiet tjiept treurig tjiep
zijn vederen vallen langzaam uit
de poes luilekkert in de zetel
Wachten of de pilletjes gaan werken
een Nieuwjaarsdag om tegenop te zien
handen schudden, kussen geven
uitspreken van onbegrijpelijke wensen
Denken aan iemand van vroeger, die meer
en meer uit louter herinnering…
Weeekend in Metropolis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
5.707 nu heb ik je niet langer
weet je het je bent dood
ik heb je gevonden hijgend
over de daken van Metropolis.
17 maart 1949
-------------------------
uit: Nagelaten werk…
Kastanjeverlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 ik lik een hangende
druppel weg onderaan
een jong kastanjeblad
trots op zijn vijf vingers
toont hij mij de bloeiende
kaarsen zwaar geurend
overhangend van
sijpelend hemelwater
een natte hommel
doet zoemend zijn werk
ik lik mijn lippen
probeer de geur te vangen
die verlangen
in mij wakker roept
ruik ik dat achter jouw oren
dan raak…
Wankel evenwicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot groot kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in bewondering
hoe jij…
De slimme stad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
496 Zij hebben er voor
Doorgeleerd, diploma's
Behaald op het allerhoogste
Plan - zij weten als geen ander
Hoe een stad groeien moet,
Zich op moet werken in de
Vaart der volkeren -
Big cities, en vooral:
Smart cities - een voorbeeld
Voor alles en allen,
Maar waar blijft de mens
Die erin wonen moet, zijn
Plek moet kunnen vinden…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 De man met wie ze woont staat nietsvermoedend
te werken in haar tuin. Ze haalt de sleutels
van zijn bos.
Bedenkt hoe ze vrienden familie het nieuws
zal brengen. De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar.…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 hij laat ons
de stilte verwonderd
leegte met werken gevuld
raakbaar eigenwijs
ongenaakbaar in
scherp formuleren
altijd jong
erudiet en belezen
zijn jeugd zat wat tegen
flamboyant in optreden
het lichte narcisme was deel
van zijn flirt met ons heden
in de wereld van mensen
gaf hij zich bloot in geschenken
waarvan hijzelf het meest…
In het grijze circuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 vandaag alle rouge
en schmink van
de wereld verwijderd
kostuums en
decors weggedaan
naturel aan het werk gegaan
maar ontmoette
slechts vreemden
in een onverstaanbare taal
gaf kussen op
gevoelloze wangen schudde
handen in weggooi gebaar
geen kleur te ontdekken
in het grijze circuit
dat uniek zijn ontkende
er is geen toneel
in…
In een wankel evenwicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
653 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in een wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot nu vijftienjarig kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in verwondering…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Kerst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
915 om te stralen als de lampjes in de boom
doet een stapje meer voor goede sfeer
nadat hij zijn dorst heeft gelest
mensen zijn iedere keer weer
net even vrolijker en kijken tevreden
terug naar hun verleden
geen fout, geen kreuk in het papier
alleen plezier
vinden allen hun weg naar kerk
of zomaar een samenzijn
en denken even niet aan werk…
Cowboy
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 In de auto, op mijn werk
of thuis op de bank
voor de buis.
Een gematigd bestaan,
netjes uitgelijnd
op nummer zeven.
(nummer 21
rijmde niet)
De wijdse vlakten
roepen mij,
en tot die tijd
zit ik op mijn
veranda met mijn
ogen dicht,
te bedenken
dat ik niet weet
hoe je paard rijdt.…
Walg & Gaap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 Dat cryptisch werk is niet te pruimen, man
surrealistisch ongerijmd gedoe
met metaforen, wat een rataplan
ik vind het niks en gaap en word zo moe.
Die vrije verzen, ’t zijn net raadsels, echt
ik vind dat prulwerk onbeschrijflijk slecht.…
Binders en separatisten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
441 Wat is er mooier dan reikende
handen die tasten om met anderen
verbonden te zijn om samen iets
positiefs te scheppen waarin de
bedoeling van het menszijn ligt
verborgen; samen te werken, omdat
wij daartoe geschapen zijn.…
Jij bent mijn lente
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
897 je acrylde
vlot en voortvarend
maar droogde te snel
onder mijn handen
gedoogde in kleuren
rechttoe en rechtaan
nu penseel ik
met olie op grond
die vooraf is gedaan
begrens het profiel
van je sterke lijf en balans
voor het eerst in mijn werk
natuurlijk licht
ik je op accentueer
jouw bijzondere kanten
jij bent mijn lente
samen…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
Bewuste spijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Wie samen willen werken.
Wie gelukkig willen zijn.
Het kwaad kent iedereen.
Tegenstrijdigheid ook.
En haat en nijd.
Groot ongeluk.
En spijt.…
Raamprostitutie, man van lichte zeden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ik heb mezelf verhuurd aan het raam
als een prostitue op de Amsterdamse wallen
laat al het buitenlicht op mij vallen
ik hou van de oogverblindende zon
als het licht me teveel wordt draag ik
een donkere zonnebril op sterkte
want ik wil vooral werken, doorwerken
en lekker naar buiten kijken, staren en
doorleven in het levenslicht mij gegund…