3479 resultaten.
afscheid
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.309 maar je blijft nog even
geeft mij de kans te zeggen
wat niet verzwegen kan zijn
in de verte het gemis en de
trots die jou en mij gebood
te volharden in het zwijgen
niet te overbruggen levens
liggen aan scherven voor mij
je zou trots op me zijn want
mijn hart draagt jouw stempel
zoveel wil ik nu wel bekennen
vaker dan je zou denken spreek…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
Joris
gedicht
3.6 met 105 stemmen
26.567 Ik heb vanavond, met de poes op schoot,
de onrust uit het beestje weggestreken,
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot,
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.…
Wuthering Heights
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
806 Ze kloppen weer niet maar
komen steeds nog ongevraagd
naar binnen,
zwijgend in hun eigen taal
en spreken dan
in een wachten en zwijgen
hun vreemd
maar liefelijk verhaal.…
Verwarring
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.313 Als ik jou een dag niet spreek,
Voel ik een leegte.
Ik kan je vertrouwen,
We zeggen alles tegen elkaar.
Je zei, als je dichterbij zou wonen,
Dan hadden wij wat gehad.
Maar jij hebt een vriendin,
Je bent gelukkig met haar.
Op de cam wil je steeds meer,
Niet van haar, maar van mij.
Wie wil je,
Wil je haar of mij?…
Wachten op een trein
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
890 wanneer komt een trein voorbij,
hij mag ook wel even stoppen
als ik spreek over een gedachte
die passeert
en aanzet tot enige beweging
in mijn vingertoppen
of een beeld dat zich
neervlijt bij mij
waaruit ik zicht heb
op voldoende letters
die woorden kunnen bouwen
uit een scheppende brij
en regels trekt
over wit papier
die konddoen…
Poëet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 al degenen die in eigen zwijgen
niets kunnen verstaan
maar hij ademt verwondering
wanneer een lelie - badend in de maan -
liefdevol het water kust
of het nijgend zware graan
vergoten tranen draagt
van een gebroken wolk
bij het zwaluwscheren
door ontstoken zonnelicht
over schaduwbomen bij de vliet
die verrast geoogste woorden
spreken…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
Machteloos
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.764 voel me nu zo machteloos
lichaam gescheiden van de geest
ze werken niet meer samen
zoals het vroeger is geweest
positief zijn slaapt nog
het denken op een pitje laag
ongecontroleerde bewegingen
hier en daar een open vraag
't kan in één dag niet genezen
maar 'k wil zo graag weer vrolijk zijn
niet al die starende blikken zien
waar ogen spreken…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.535 Lelieblank is haar huid
Verfijnd en o zo zacht
Zacht roze haar lippen
Ietwat vochtig als ze lacht
Blond haar lang gelokt
Glanzend als zonnelicht
Benen eindeloos benen
Prachtig lijf mooi gezicht
Zij ademt geurige rozen
Is lief sensueel en slank
Ze fluistert mooie zinnen
Vervuld van zwoele klank
Ogen die verleiding spreken
Stralen licht…
de dichter bekeken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
722 zie hier de dichter
neem hem de woorden
uit de welbespraakte mond
en laaf je aan de beelden
die hem altoos omringen
gebruik wat van dat elan
dat een ander kan beroeren
om je wereld aan te kruiden
een letteren specerij erbij
waar het soms droog toeven was
maar vermink hem niet, hij
die de kracht had gevonden
op te staan en uit te spreken…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare oenen
ja ik doe kond van een schepping
die niet groeit aan een boom
maar welig tiert, kent nimmer enig verzuim
ik spreek…
Fantasie
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.275 Laat je fantasie maar spreken
met een stem van zuiver goud
Woorden vliegen door de lucht,
woorden wijs en woorden oud
In gedachten mooie dromen,
dromen zacht en dromen zoet
Langzaam drijf je weg
van alles wat er niet toe doet
Al die anderen op de wereld
zijn belangrijk maar bedenk
Het feit dat jij op aarde bent
is jouw geluk is jouw geschenk…
alles moet anders
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.071 Ik let nu veel op anderen, heb weinig commentaar,
ik luister als zij spreken, heb oog voor hem of haar.
Alles werd anders, dat is al zolang,
sinds ik anders ging kijken,
voor niemand meer bang.
Je leert zoveel van anderen, ook dat ze zijn als jij,
dat afstand hen verwijdert en vriendschap maakt hen blij.…
Over vriendschap wordt gelezen
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
3.545 Vriendschap die je hebt, krijgt of bent verloren
schijnt heel velen aan te spreken, omdat iedereen
bij iemand wil horen, anders ben je nog niet echt geboren.
Anders ben je nog niet echt geboren
als je alleen bent, maar tegelijkertijd wil je vrij zijn,
wil je eigen gangen gaan, niemand toebehoren.…
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Missend verdriet,
om hem, nog na vele lange jaren,
spreken kun je niet,
je zit uren voor je uit te staren.
Eenzame jaren,
zijn er nu al voorbij gegaan,
niks te verklaren,
je zult alleen blijven staan...…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 wat zoek je in mijn woorden
de lach die jou bekoorde
ogen die je spreken
een tedere kus en handen
die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken
ik ijlde pijlsnel naar het vege lijf
nog net op tijd kon ik mijn lichaam kraken
Zijn handen spreken…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte…
Een stil verlangen.......
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.602 Wij maken nog een afspraak
om elkaar voor het eerst te zien
om elkaar te spreken en te horen,
ruiken en voelen ook misschien.
Dan zal pas echt gaan blijken
of alles waar is wat is gezegd
en of we samen verder zullen gaan
of het wel klikt in het echt....…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
Wat-voor-een-eikel-ben-jij.nl
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.147 De campagne watvooreeneikelbenjij.nl scoort
eigenlijk is het idee natuurlijk een hard gelag
om ze via Internet aan te spreken op hun gedrag
we durven blijkbaar niet meer te praten als iets ons stoort
De internetsite is door ruim 1 miljoen mensen bezocht
achteraf bleek dat er alleen maar ministers waren ingelogd
(DEN HAAG - De overheidscampagne…
koelheid in je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 anders dan gewoon
ik pak je hand
de warme kant
tegen mijn wang
koelheid in je ogen
het mij gedogen
is al aan de gang
ik hunker nog
naar jou
je lichaam draait
haar eigen wil
toch volgend
in een lief contact
mijn hand ligt doelloos
op je schouder
heupen kaatsen
hun souplesse weg
ik wacht nog op
het juiste woord
hoor je ogen spreken…
Oma
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.517 ze is er maar ze is er niet
haar hart klopt maar ze leeft niet
haar niet meer kunnen spreken
te lang niet echt iets gezegd
haar niet meer kunnen voelen
wat ik nu voel is niet echt
in gedachten in haar armen
in gedachten bij haar zijn
in gedachten haar verwarmen
maar gedachten doen soms pijn
pijn die niet lijkt te verzachten
door…
onmachtig
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
954 ik lig te ver van bomen af
om het roerloze spreken te bezitten
het heeft ook geen zin
om eerder dan woorden de wind
te bevelen
of de blauwe plekken in de lucht
die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde
lichtjes
wat uit kruinen valt
zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt
met schedels en afgestorven bloesems…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.
Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Stemmen
gedicht
4.0 met 33 stemmen
16.656 'We spreken jou helemaal niet tegen!'
Ik wandel.
'Je wandelt helemaal niet! Je staat zoals gewoonlijk stil.'
Ik denk aan iemand.
'Je denkt helemaal niet aan iemand! Je denkt nooit aan iemand.'
Ik sta stil.
'Nu wandel je. Nu heb je blijkbaar opeens haast!'
En heel even houden ze hun mond.…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…