3717 resultaten.
doodmoe
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.299 ik vroeg het vriendelijk
sorry, zei de dood
ik werk niet ‘on demand’
gewend mijn zin te krijgen
vroeg ik het boos en eisend
mezelf niet meer in de hand
ik wil, zei ik, ik heb het recht
om nu te gaan, ik zag je gisteren nog staan
hier om de hoek, ben jij zo wreed dat ik
moet bidden en smeken of je mij
niet wil vergeten?…
In mineur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 In het bos groeien de vraagtekens
gevoed door de geur van dode stenen
waarop levende herinneringen staan gekrast
de kleuren worden weggevoerd
heersers van heden treden binnen
- eens was deze stroom vloeibare liefde
onderweg naar het raadsel van de taal
waar alle dialecten samenvloeiden
waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour
elkaar…
VOOR JOU
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
665 Het bos
zingt jouw naam
vandaag
en ik vertraag
om het lied
en de akkoorden
te verwoorden
ondanks misverstanden
en scherpe randen
wil toch enkel maar
de zon zien in je ogen
de wind door je haar
bevlogen
dat gevoel van enkel maar
nu zijn
zonder schaduw
de ster die je bent
verwarmen
en omarmen
voor elk moment
blij dat…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 ik wil dwalen
door het bos
op zoek gaan
naar een kantje mos
het streepje gele maan
alleen in
vrijheid van beleven
mezelf weer overgeven
aan omgeving en natuur
de stilte van het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder…
ZO GROEN ALS GRAS...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 We waren
jong,onervaren
moesten
wereld en elkaar
-aan den lijve- ontdekken
Gelukkig
waren er
-voor het oog-
verborgen plaatsjes
en plekken
De wereld
kon ons gestolen
worden
kon ons
verrekken
De natuur
in
hand in hand
dolen
door bos en veld
Langs dijken
met hoog opgeschoten
gras,waarvan
halmen en aren
kietelen konden…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 ik speelde met schaduw
om de zon te ontlopen
het rechtstreeks contact
was mij voor even verboden
zag licht in vele
stralen traag neerdalen
in het schimmig koel bos
ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Het is onhoudbaar
de schijn te vertalen
in een spiegelbeeld
Op beide afstanden
iets wijder dan schouderbreedte
net boven schofthoogte
trek ik een lijn
Rechts van mij het bos
een decoratief monoliet afstekend
tegen het glazuur, mijn plafond
daaronder was ik het groen in gedachten
met hier en daar
een weider van koeien
voor de authenticiteit…
tijger Tim maakt vriendjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 tijger Tim is vaak alleen
niemand om te spelen
gelukkig heeft hij een step te leen
zal hij zich niet vervelen
Truus en Co, meestal samen
rennen vrolijk door het bos
plukken zomers blauwe bramen
en zien weleens een rode vos
aan het einde van het pad
vlak bij de kastanjeboom
zit tijger Tim stil op zijn gat
hij voelt zich treurig, voelt…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 En zo vertrouwd is haar dit schuwe dat haar
uit het bos toestroomt dat zij ze niet meer ziet,
eekhoorns en bomen.…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 verschroeide bladeren
gekeerd maar het leven
bleek al door de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte
die de kruinen altijd
hebben kunnen geven
is door droogte verdwenen
knisperend is al veel
blad gevallen en knoppen
bomen in een noodscenario
geteisterd kaalt het bos…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Houwingaham
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 Houwingaham
middeleeuws dorp
dat onder water kwam
toen de Dollard
haar armen uitstrekte
tot een langgerekte
binnenzee
het viel niet mee
later
op het water
teruggepolderd land
Houwingaham is voorbij
onder 1 1/2 meter klei
resten van huizen, kerk
teruggevonden
sterk
dat vandaag
borden precies zeggen
waar ze stonden
het Bos op
Houwingaham…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 We beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij…
WREDE SCHOONHEID
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
503 dit alles denk ik, terwijl ik kijk,
hoe je speelt met ons kind
op het gras van het bos, van de stad van het land,
van het werelddeel van de aarde die draait om de zon
in zijn stelsel van een oneindig heelal
de wrede schoonheid van het leven…
Warmte en magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 ik vond
jouw boek
op de open
plek in het bos
waar de maan
en het mos
elkaar raakten
feeën rustten
nadat zij hun
dansjes maakten
sloeg het boek
open en voelde
hoe warmte
en magie tussen
de pagina’s lagen
als bladwijzer
om verder te gaan
op het pad dat jij
volgde want ik weet
me anders zo alleen
ze zijn allen bij
ons gekomen…
Krik krak krik krak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het hondje mist een oogje
verloren in het bos
Het hondje mist een oogje
er zat een steekje los
't is naar de knoppen
draaien helpt nie meer
't is naar de knoppen
't is kapot meneer
Krik krak, krik krak
deurke gaat op slot
Krik krak, krik krak
alles is kapot
't kachelke is uit
de kaarskes opgebrand
alles is gekuist
't huiske is aan…
DE ALTUS DAVID VAN LAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 vervoerde mijn zijn
Wie zou het zijn
Die mooie alt
Het bleek een jonge man
De altus David van Laar
Wat een mooie, warme, expressieve stem
Bijna een te mooie alt
Ook een mooie man
Net zo als wijlen Prins Claus
Die hartverwarmende, innemende persoonlijkheid
Met hoogstwaarschijnlijk ook de alt als favoriet
Jan Jacob Krediet Van den Bos…
Aorta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
616 Aanbidders van de zomerzonneschijn
Het hitteweeralarm, maakt dat u boos
Maakt u zich druk om wat er waarlijk loos
Is tussen Mainz en Koblenz
op de Rijn?…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Jan Jacob Krediet Van den Bos
RijksDichter van Ons Koninkrijk der Nederlanden (z.b.2022)…
EXCUSES SLAVERIJVERLEDEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
706 voor is, geloof ik niet
Wacht gewoon op zomer 2023
160 jaar na de afschaffing
En stuur zeker niet Minister Weerwind
Het is dan tijd voor onze Koning
Met hem de Koningin en Kroonprinses
Die horen op die plaats te staan
Neem Suriname en de Antillen serieus
En met name de bevolking
De nazaten van de slaven
Jan Jacob Krediet Van den Bos…
Hoofdreizen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
590 Als je naar schaduw snakt
drakenbloed wilt oogsten
vaar dan naar Socotra
Zie hoe de oceaanmist over
de Socotraanse toppen jaagt
hoe lange puntige bladeren
zich aan neveldruppels laven
Staar vastgenageld in het
drakenbloed-bomen-bos
naar de ontzagwekkende
reuzen getooid met brede
dichte kronen terwijl de klei
zompig aan je schoenen…
Willy en Wally
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
545 Samen in het bos
verzinnen zij de bomen
bij elkaar.
Wally loopt op
puntschoenen alsof
hij maar één teen heeft.
Willy gooit een stuk zeep
in de zee, zodat de vissen
zich kunnen wassen.
Misschien zijn ze gek
maar hebben hun hart
op de juiste plek.…
Tijdloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 bij een opgeklaarde lucht
zweeft hij door de tijd
als een adelaar op z’n vlucht
genietend van het leven
soms als zij alleen maar
donkere wolken ziet
en overmand wordt
door zorgen en verdriet
verteert zij hem met een diepe zucht
en wil de trage tijd maar wat
graag even vergeten
echter het maakt de tijd niet uit
of je blij bent of boos…
Met jou wil ik zijn tot aan de dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 De zon schijnt op jouw haren,
terwijl jij mij indringend aan blijft staren
Ik mijn wangen rood voel blozen,
dan wegkijk, naar de bos met prachtig rode rozen
Die ik net van jou mocht ontvangen
Mij nog meer naar jou laat verlangen
De vlinders nog heviger voel fladderen in mijn buik
Terwijl ik nog even aan de rode rozen ruik
Jouw warme hand voel…