28805 resultaten.
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 De zon zoent zacht haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
je ogen golfden zee
netgedicht
3.4 met 185 stemmen
59.452 ik zag je haar
in blonde duinen
je ogen golfden zee
in donkergroen
licht vlocht blauw
in zonnestralen
bruinde huid
uit wit van toen
we ontsluierden
geloken blikken
huiverden van
liefde in elkaar
we kusten rood
tot roze vochtig werd
en aten nacht tot
aan de morgenster…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
895 draagt de wind onze schepen
uiteen of tot elkaar
wat de zee zegt:
ík draag de schepen
maak de wind geen verwijten
want dát ben je zelf
kom, spiegel je in mij
ik zal je de diepte laten zien
de kleur van mijn hart
blauw
als de diepte van de hemel
waar het paradijs verborgen ligt…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte zand
nog is het een zomer aan zee…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen, samen
zullen we de golven sussen
neem me mee, laat me deinen
en naamloos weer verschijnen
als je blotevoetenman uit zee…
Zee-vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 Sterren wil ik schilderen
op het linnen van geluk
de maan geef ik een likje mee
al schijnt zij dromen stuk
De zon lacht alle zorgen warm
zij straalt zware sores licht
de regen vangt mijn tranen op
tekent lijnen in gezicht
Wind waait wilde woede weg
neemt somb’re gedachten mee
storm geeft ontroering lucht
vertroosting vind ik aan zee…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we de zee…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 er nog meer dagen
om de wereld om mij heen
in vrede te verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander leven
bulderend boven de wind
heb ik mijn stem gegeven
aan de zee…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Doorschijnend helder zoekend licht
breekt door een donkergrijze wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 schuim
dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem
de jaren mee
ik bloei er in mijn zomer, boven blauw geweven zee…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van zee…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
dromer
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.778 dromen draag ik naar de zee
wind fluistert door mijn haren
neemt jouw geur en woorden mee
de rest wil ik bewaren
tussen schelpen en glanzend steen
en het zout dat ik nog proef
zal het helpen als ik ween
of blijft de leegte diep en droef…
ontmoeting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.038 als wegen elkaar kruisen
voeten bibberend voortgaan
ogen seinen opvangen
en monden woordeloos
elkaar vinden
wordt liefde geboren
groeit genegenheid
uit tot een schip
waarop je je thuis voelt
waarmee je de zee
wil bevaren
levenslang…
Vuurtoren ...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.083 't Oog van de zee
schijnt haar licht
in de duisternis
draaiend om haar as
Herkenning
reikt ver
'n licht
dat alles ziet
Schepen
vertrouwen
varen blind
op haar signaal
Geboeid
volgen zij
haar stralen
elke nacht weer…
Vanochtend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Vanochtend
heb ik de zon
op een stokje gestoken
mijn arm steekt omhoog
uit de zee
ik houd het molentje
stevig vast
golfjes omspoelen
mijn slapend gezicht
de maan ligt op het strand
te baden in de zon
die op zijn houten been
aan de horizon staat…
Koudvuurwerk
snelsonnet
3.1 met 33 stemmen
3.225 De politiek was op het strand aanwezig
Bij de vaste januariduik in zee
Pikten zij een graantje van de drukte mee
De VVD schonk soep - heet, dik en vlezig
Mat Herben liep er rond als levend teken:
Wat niet ontbrandt, niet nog eens aan gaan steken!…
GLAD IJS
snelsonnet
3.2 met 35 stemmen
3.561 Hun eigen schuld, ze wisten dat het glad was,
hier heerst een zee-klimaat, volgens de atlas.
Waarom dan tóch naar buiten met z’n allen ?
Voor een gewonde valt daar niets te winnen.
Als je gewond bent, blijf dan veilig binnen !…
Boot gemist
snelsonnet
3.1 met 33 stemmen
2.221 Women on Waves, de Vrouwen op de Baren
zouden in zee met wie niet baren wou.
Dat was althans het plan. Toch bleek al gauw
dat men het hele plan moest laten varen.
Want nu Els Borst haar fiat niet wil geven
is deze boot voortijdig afgedreven.…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…