3445 resultaten.
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.
- ze prevelt een gebed -
De blinden rennen om de trein te halen.
De doven schreeuwen langs elkaar heen.
- de hemel zwijgt -…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 strakke weefsel
dat alleen het diepste hemelblauw bieden kan
over de perkamenten huid
kruipt het geluid van rondtrekkende stammen
door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen
is volop ruimte…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 (‘naar het zich laat aanzien’)
vraag niet hoe wij binnenkwamen
ergens tussen lengte en ledig
enkelen doch minder dan samen
onder voorbehoud, nergens daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 Daar gaan ze fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken…
Trage twijfel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Zelfs gisteren is dichterbij
dan de realiteit van heden
deze dag wil maar niet starten
wachtend op een teken van leven
Daar lijkt zacht een stem te klinken
tussen het tikken van de regen
tegen het beslagen zolderraam
Misschien wordt dan eindelijk
de cirkel weer open gebroken
die nu zo gesloten ronddraait
Open cirkels geven je ruimte…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.…
Aanname
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 pogingen tot vertalen
Ik luister aandachtig naar jouw vingers
wanneer ze hun warmte met mij delen
Ik herinner de smaak van jouw lippen
wanneer ze mijn schouders strelen
Ik vang de stem van jouw ogen in die van mij
met een zucht laat ik mijn vertaling vrij
Vrij totdat deze zuiver is
en schoon van mijn perspectief
vrij totdat er ruimte…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 ik zie je profiel
waarin de lijnen
zacht tekenen
een stralende lach
nog volop warmte
en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde nieuwe
perspectieven in
plaats ruimte…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 we moeten het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam…
Vogelmelk
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.286 Van de boom zal ik leren
om je ruimte te bezetten
met wat boven mij verrijst.
De laatste graankorrel is voor de vleugels.
Het is mijn vliegen in mij
als ik zeg:
‘Ik bemin je.’
------------------------------------------------
uit: 'Liever niet, antwoordt de liefde', 2013.…
afwachten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 ginds gaat een fietser mank
op wielen zonder schoen
hoe krijg je een oude Teflonpan
schoon zonder schuren
een zondag gevuld met
onbewandelbaar weer
dan gaat weggooien van rommel
moeilijk door dode handen
kijk, een bouwvakker die
leegte met voegwerk vult
treinen met vertraging als
voorschot op eindeloze ruimte
sterren die je nooit…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Een menselijke
idylle door de ruimte omvangen.
Vliegen naar iedere bestemming daar
waar een mens nog gelukkig kan zijn.
Nog niet geringd door wat wij monde
nog altijd een vrije duif kan zijn.…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil in de open ruimte…
Danst de glimlach
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 jij maakt
zachte muziek
alleen anderen
horen dat vaak niet
in je ritmisch
bewegen zit de
basis van je melodie
je stem zingt het lied
ik zie hoe jij de
ruimte aangenaam vult
met speelse stromen in
de kleuren uit je dromen
jij wervelt soms
vibreert dan traag
alsof ook je adem zich
over jouw geluid verbaast
jij danst de glimlach…
Het juweeltje beneden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
529 ik raak zacht
de skyline aan
hoogbouw en
de meer bedeelden
die zich met auto en
tuin nog altijd vervelen
hoge lichtjes
knipperen frequent
omdat je in kleine kamertjes
de ruimte uitgetekend hebt
in samen delen ben je
al heel snel met velen
laagbouw flitst en filmt
in schrik en afwering
waar sensoren je bezoek
te vlot registreren als…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Harmonie / Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 laat me gaan
in de stroom, met de stroom
de bedding, de oevers tast ik af
mijn vingertoppen strijken langs
de rotsen en de krokodillen
voelen waar ze verpletteren
in welke hoeken ze snijden
ik ken de spanning
van hun spieren, poten, kaken
en laat hen gaan
in mijn stroom, met mijn stroom
mijn bedding en wijkende oevers
geven hen de ruimte…
Ons grote hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Misschien vanwege mijn grote hart
dat evenzogoed bang is voor alles
wat er verkeerd zou kunnen gaan
en vaak geen plaats biedt
aan wat ik nodig heb, geen ruimte
maakt voor wat ik wens
Of om de afstand te overbruggen
van mijn hoge poten en lange nek
tot jou, en niet op je neer te kijken
met gewapende liefde
om een onvervulde behoefte…
Doene Esweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 als je het zo laat
is de Doene Esweg
alleen een lus
die aftakt van
en weer uitkomt op
de Weenderstraat
een karrespoor
loopt tussen de
golvende akkers door
het is mooi, stil
alleen vogels in koor
de boerderijhond
blaft omdat hij
het vreemd vond
dat ik daar loop
binnenkort, ik hoop
kun je rechtdoor
er komt ruimte voor
een brug over…
Mij kwijt..
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
633 Ik ben zo moe
Altijd dacht ik aan die ander
Was ik bezig met wat wil hij zij
En nog vond ik van mezelf
Dat ik er niet genoeg was
Voor de ander
Dit was zo mij hardnekkige patroon
Dit koste zoveel energie
Zodat ik in dat verhaal verdween
IK..daar was geen ruimte meer voor
Nu al een poosje
Mijn eigen weg aan het
zoeken
Bepalen
Dit…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 een kunstenaar legt lange
lange wegen af geeft niet op
hij schept leegte in de ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als…
Het normale van het ongewone
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
414 Gezoutenheid smaakt soms heel zoet
als ruimte uitzicht biedt in de volle zee.…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ze weerspiegelen de ruimte
van de kapotte krater
van vroeger.
Pas veel later
slaat alles
wat kapot ging
in.
Wat het losse zand
had kunnen lijmen,
vormt een vaste substantie
onder de druk
van de inslag.
Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.
Soms is iets
dat kapot gaat
niet meer te lijmen.…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
Zeeuws-Vlaanderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Veilig achter de duinen
heersen rust en ruimte.
In het zuidelijkste Zeeuwse land.…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
539 Veroveren de ruimte...
vinden er geen einde aan.
Waarom zoveel vragen.
Het is een feit...
dat wij hier zijn.
Misschien moeten we eerst eens leren,
elkaar wat beter te verdragen.…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
606 Het besef dat met
het klimmen der jaren,
de ruimte om je heen,
steeds enger wordt.
Dat is een stil ervaren.
Mijn kinderen staan nu
in het volle leven.
Met hun eigen verwachtingen
hun eigen idealen,
zoals ze dat zelf willen bepalen.
Ik heb mijn eigen plekje
al is het ook maar klein.
Geniet van kleine dingen.…
Dreigt de strop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 steeds vaker
strakten wolken
hun rafelige randen
donkerden kleuren
humeuren van
de bezige mens
waar geleidelijkheid
de natuur ruimte
en tijd gaf joegen
veranderingen elkaar
in rap tempo op zonder
noodzakelijke rust
ook gebrek aan
bezinning ontwricht
in evolutionair opzicht
de synchronie en leidt
onherroepelijk naar
chaos en…