3148 resultaten.
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur
stromen…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Dansen
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.140 Maar de tranen zijn verdroogd,
voordat ze kunnen stromen.
Ik zou willen praten,
over zoveel schuld, en zoveel pijn.
Maar de woorden sterven in mijn mond.
Ik zou willen wegkruipen,
maar ik heb geen schuilplaats
Wanneer zal ik weer gaan dansen, gaan praten,
weer gaan lachen,weer gaan huilen?…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 De ballast, de harde beklemming
stinkt als een gezwollen lijk
in de brede stroom, ver van de zerken.…
Als klare klanken klinken
netgedicht
3.4 met 247 stemmen
32.911 klinken
in een helder kristallen glas
kun je jezelf verdrinken
Aanzwellingen van gevoel volmaakt
Uitstromingen van wondere klank
in de diepste ziel geraakt
Dromend op muziekwolken drijven
Klankenrijkdom in volle kleur
momenten van eeuwig blijven
In vergetelheid verlangen
waaiend in lichte geluiden
door golfjes klank gevangen
Tonen stromen…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Weet je nog (Herman van Veen)
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
14.658 Dat wij samen,
de regen kletterde bij stromen,
schuilden en jij zo schrok.
Toen ik je zei, dat dit het eind was
en voorgoed onze wegen zouden scheiden,
m'n arme kind 't is droevig maar het moet,
beter is het heen te gaan.…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Intussen valt de regen hier in stromen neer
en kilte omsluit mijn angstig lijf
de heimwee omvat mijn hart steeds weer.
Een gladiator kan geen vrijheid derven
ik weet me met mezelf geen blijf,
er rest mij slechts 'Rome zien en sterven...'…
Onbekende ...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.159 terwijl dat
Eigenlijk niet kon of mocht
Maar wie houdt dat soort dingen tegen
-ze zijn immers van mij-
Hoe het zou zijn om je heel
Dichtbij me te hebben
Hoe ik je overal zou strelen
Hoe ik je zou kunnen begeren
En jij mij
Maar dat is iets wat nooit zal zijn
Het hoeft ook niet te komen
De gedachte eraan is genoeg
- er even snel in mee stromen…
Behouden vaart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.672 Vraag me niets
als je me naar de nacht ziet staren
mijn armen om mezelf geslagen
wiegend in een zee van pijn
wiens golven niet te breken zijn
maar telkens nieuwe vloed aandragen
Vraag me niets
als ik worstel met woeste baren
stuurloos zoek naar kalme stromen
blind navigerend op het vertrouwen
dat ik de haven zal aanschouwen
wanneer de zon…
doolhof
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.109 Zorg nu beter voor mezelf
De verandering komt eraan
Roei nu met de stroom mee
Ik weet nu hoe ik verder moet gaan.…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 Toen schudde een lentestorm mijn levensboom:
Een wolk van bloesem en van blaadren stoof
in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...
en wenend zeeg ik neder aan de zoom.
En dáárom golft mijn donkre levensstroom
zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen
van pijnboom en cypres en doornstruweel.…
Gestriemd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.936 bovenlip vertedert
Alhoewel ik al te jongensachtig
Weiger te verweken
Ze veegt een ontsnapte traan van mijn mondhoek
Als een klopgeest jaagt ze door het bloed
In schijngestalten opgesplitst
Haar tomeloze vloed verandert
Tekent nieuwe lijnen
En haar gelaat glundert weer
De hand vat moed
Om te graaien zonder blos
Naar de ontluikende stroom…
Weggaan
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
7.066 En dan is het moment van gaan gekomen,
een korte burengroet, wat tranen stromen
en onze laatste wortels scheuren los.
Op weg naar nieuwe grond voor onze dromen,
hoe zullen wij, daar eenmaal aangekomen,
weer wortel schieten in het sociobos.…
Straalbezopen
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
2.696 Een elektrische kachel gaf hij
en beweerde, omdat ze ging balen:
'De stroom komt toch van de centrale:
centrale verwarming heb jij.'
Voor de vrouw was het lang niet genoeg,
want het kacheltje vond ze te klein.
Ja, een spanningshaard bleek het te zijn
en de man nam de wijk naar de kroeg.…
Opsporingsbericht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.277 Zij is de bedeesde wees
De kleuter die zonder kaakslag
Of opstoot van verwijten
Bezweek aan maagzweren en venijn
En de verraderlijk zwenkende stroom
Van zijn en worden
Tussen angstdroom en fantoompijn
Op een korrelige krantenfoto
Staat zij in een verkrampte pose
Nu is zij vermist
En voedt ze de kindse geruchten
Dat ze door een dorpsgek…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen…
De eerste man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.889 Tederheid gaat vrij stromen
in haar onderbewustzijn
voor eeuwig meegenomen
zij aanbad hem en was nog klein.
We gaan trouwen lieve papa
onder de kleurrijke regenboog
ik dansend als prima ballerina
jij schrijdend als een koningszoon.…
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 Verscholen in jouw hoofd
wandel ik je leven mee
Zie benauwde kronkelpaden
voel je voeten in het zand
Ik drijf op je gedachten
woeste stromen af
Hoor elk woord in stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde…
Slag der tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Vleselijke lusten,
bedreigend, der emotie,
Verterend op het gebrek van devotie
Genageld en getergd,
Zwaklevend voortborduren,
Op het borrelend beekje, dat de tijd laat stromen.
Gewichtig in het begin,
Eisend in het midden
Bezinnend aan het einde.
Voorgestuwd,
Maar tegen de stroming in,
vragend over een leven leiden.…
Wekken in dromen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.788 vallen door haar toon
bezwijken onder het geluid
Haar blik kijkt naar binnen
en met sprekende ogen veegt
ze de negatieve gedachten weg
waarna ze haar hart
op de open wond leegt
Ze vindt het antwoord in mijn ogen
waarin ik mijn gevoel bundel
en laat haar lippen dichterbij komen
Haar zoen laat het vertrouwen
in de liefde door me heen stromen…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 Als één brok liefde
Ik geloof mijn ogen niet
maar zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 Het is bal in het dal
en de fonteinen op de pleinen van Sevilla
spuiten borrelende stromen van plezier.…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
teveel woorden
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.195 niets is zo mooi als iets verwoorden
iets verwoorden met gevoel
gevoelens een plekje geven
want dat is het uiteindelijke doel
maar dan moeten woorden wel willen stromen
teveel woorden zitten er in mijn hoofd
teveel wat naar buiten wil komen
teveel wat niet is gedoofd
teveel wat niet in woorden is te vatten
maalt er allemaal door mij…
stiltecoupé
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.043 het is onwennig stil in de coupé
een knappe vrouw heeft naast me plaatsgenomen
ik zwijg, dat spreekt voor zich, m’n bloed gaat stromen
de trein vertrekt bedaard uit Enschede
hoe maak ik nou contact met deze fee
zo weggelopen uit mijn stoutste dromen
mijn tong kan ik met moeite slechts betomen
dan moet zij niezen en ik roep: SANTÉ !…
De Beek
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
719 Springspelend water over oude steen
Zilverspattend tussen groene moskussens
Vloeit de stroom, zoekend naar de snelste weg
Ergens en nergens, kabbelend gaat het heen
Het water is de baas, alles wijkt, berustend
De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht
Zijn blauwe verenpak een flitsende droom
Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…