10326 resultaten.
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 In stilte verzonken zit hij daar met
de zon op zijn kruin.
Hij is geen prater, hij staart voor
zich uit met de wind langs zijn
bruin gelaat.
Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels
hoort en vogels fluiten naar hem.…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Volmaakt geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 zag stilte branden
warm licht wenkte
spiraalde traag omhoog
zacht zoog zij mij op
ik liet me gaan
van het geluid vandaan
ontvouwde
vertrouwde openheid
liet me drijven op kleuren
die elkaar niet weerspraken
maar met ogen en lach
een nieuw universum maakten
heb lichaamstaal ervaren
waarin woorden overbodig waren
in het voelen van…
Niets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Stilte!
Gewoon even helemaal niets.
Het bewaken van mijn balans.
Om één gegeven te overzien.
Er is niets zonder romans.…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 de eerste sneeuw
mooier stiller de wereld
nu wij nog…
Als de maan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Alsof ik in de nacht
de meeste uren van de dag
door mijn hoofd geslingerd krijg,
verlang ik naar de rust en dat mag.
Want overdag hoor ik geluiden
dagelijkse geluiden
getier, lawaai van kinderen.
En gelukkig, gelukkig
ook nog een lach.
Als de maan door de bomen schijnt
verlang ik naar rust.
Gesust
Gesust
Gesust...…
ensemble
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 (in de sneeuw van onlangs)
het bijna ingetogen
samengaan in stilte
met slechts het kraken
van vers gevallen sneeuw
onder twee paar voeten
als lang verzwegen taal
die zo veelzeggend kan zijn…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
haiku
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 in de stille tuin
klinkt op bruine stapstenen
geklos van klompen…
Zijn tankstation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 Maar daar,
in stilte op de pot gezeten,
is hij alleen met het geluid
van dagjesmensen tot nachtburgemeesters die hun
veelal onbenutte gezinsauto geconcentreerd het tankstation voorbij sturen.
Kak aan de muren.…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Het geluid van de paarden loste op in de stilte.
Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie.
Ze reden de onbekende wereld tegemoet.
Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag.
Een van de ruiters klopte het paard op de hals, een simpel veelbetekenend gebaar.…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 In het rumoer, ben Ik de stilte.
Richt je kompas op mij.
Vetrouw op mij, en je zal de zwaarste storm zaldoorstaan.
Ikzelf zal je over de golven heen dragen.
Ik laat je niet los.
Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
In het graf gelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.
We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot
waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zoals Gij, de Levende…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
Verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
702 Het boek in de kast
is stille getuige van een rustig verleden
een schril contrast met nu het leven
dat door computer en luide televisie wordt gedreven
misschien tegen beter weten in
ga je mee met de tijd
maar wat is geweest raak je nooit meer kwijt.…
Woorden zat .
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 IK HOOR DE STILTE UIT
EN ONDERVRAAG HET BLANCO BLAD
ER IS DAN GEEN GELUID
EN WOORDEN BEN IK ZAT !…
Onder de Notenboom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Onder dit knusse bladerkleed,
hangt een koele kilte
en vouwen we handen
in Zalige Stilte.…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Een wereld die was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 het sprookje
van voelbare stilte en rust…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 Doorbreek de stilte in deze woorden
deze façade die als een cascade de ruimte vult
verban de harde leemte in dit stil verdriet
De waarheid verdraagt de kilte niet
Ergens stolt het hart
de stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers…
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Redwoods
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 Redwoods zijn meer dan bomen.
Heilige getuigen zijn het.
Zo stond ik voor General Sherman,
in het Giant Forest in California.
Sherman leeft al 2500 jaren.
Beschavingen zag hij komen en gaan.
Vandaag sta ik bij een baby Sequoia,
in het Cantonspark in Baarn.
Ook hier voel je vitale energie.
Ook hier wordt een mens bescheiden.
Sequoiadendron…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Het spoorbiljet werd in de trein reeds afgegeven.
Hier ligt het laatste plein voorgoed,
breedvoerig om te laten gaan
ieder die schedelgevoelig langs de dakgoten
zich voortrept, het water haastig
bereiken wil, de Pieter Koertsz ziet
met de ketting aan de stadspoort,
de Bermuda, een Chileen.
Hier staat men eenzaam op de brug
in 't holst…
stille nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 kloppend hart
gekluisterd aan het nu
hoor de stilte van muziek
waarop we morgen dansen
we zijn de nacht voorbij
als alle kaarsen branden…
Laat de stilte je omgeven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Laat de stilte je omgeven
ook al maakt ze je soms bang;
proef haar zorg en tederheden
ook al duurt het soms heel lang
eer je in dat rijk kan wonen
en je blij wordt door haar kracht;
laat de vrede wortel schieten
nog verduisterd in de nacht.…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 De laatste zin heb je uitgesproken
al hoor ik nu nog de echo van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou…