3140 resultaten.
Echomeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
648 Op de rug van mijn hand
in blauwe inkt is deze tekst
herschreven, de graffiti van het
leven op roze gekleurd papier
wat ik in teksten beleef, ook
wat de prullenbak niet vrat en
een kortstondig streven had,
bleef nimmer een onbeschreven
blad daarmee worden boeken
volgeklad, er liggen opdrachten
klaar onverschillig voor de dood en
voor…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 de scherven liggen nog steeds op de grond
in elk van de duizend stukjes zie ik jou
je vroeg me je te vergeten
iedere dag neem ik een stukje weg
om daarin voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal…
Hondenweer
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
745 Maar: de hond gaat naar buiten,
en onze lieve heer is niet boos,
de takken zitten nog altijd aan de bomen,
en als ’t hagelt, tja, dat kan pijnlijk zijn,
maar pokkenweer,
ach, de zon schijnt morgen weer,
dan kunnen de honden weer naar buiten,
dan is de storm gaan liggen,
dan zwiepen de takken niet langer
staan ook de gezichten niet…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Op zondag ja en amen
de zonden om haar lijf
Het wad ligt nu verlaten
De zee is uitgewoed
Op het zand liggen vele gaten
reeds omspoeld door vloed…
Adieu
gedicht
3.0 met 42 stemmen
19.470 Weer liggen stad en wereld voor mij open;
maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk,
in elke winkelruit een vreemde lopen
op wie ik sinds je weggegaan bent lijk.
--------------------------
Uit: Woelig stof, 1989…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Vertrapt en achteloos laat zij hem liggen,
leeggezogen, in haar dode hoek.
Dit handelen voor haar, al zo'n gesneden koek.
Al wenend, weent zij, opnieuw, ik ben zo alleen
gewikkeld in een zwart voilen sluier om haar heen.
Al het gelovig licht wat toehapt
wordt vol verlangen, gevangen
en vervolgens in haar schaduw vertrapt.…
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 En wat mijn hand te strelen vond
zal liggen in de wintergrond
en wat mijn stem aan u bescheen
is weggedaan en vindt niet een.
Geen slapeling die 't wonder weet
dat uwe zachtheid aan mij deed,
de vlam die door de nachten sloeg
wordt morgenrood en 't is genoeg.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 En Mozes heeft de top des bergs betreden,
Hij ziet nu liggen het Beloofde Land
Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden,
Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand.
De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.…
PERFECT
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.215 Stil naast elkaar liggen, genieten in sereniteit
Lichaamswarmte straalt door prachtige genegenheid.
Een luisterend oor, een ernstig gesprek werkt helend
De machtige band groeit uit tot het mooiste ter wereld!
Elk pijnlijk afscheid, steeds weer een bittere pil
Lief, oneindig dank, het weerzien wordt een luide gil!…
The Buttery (Oxford)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
651 tafeltje tussen hen
‘Politics of Aristoteles’
‘De Profundis Oscar Wilde’
twee cappuccino ‘s
iPhone
rode roos
en zijn hand die tevergeefs
de hare zocht
buiten wachtten fietsen
rij aan rij
zwart gejaste jongeren
omarmden elkaar
wind speelde met hun capes
het was in Broadstreet
The Buttery
schreef hij later
de rode roos
liet ze liggen…
Ik probeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 naast me zat, me
omarmde in je studentenkeuken, me kuste
alsof ik de man van je leven was, dat en
alle illusies die ik later over jou heb
opgebouwd doen me nu, nu ik volliterair
meer dan gearrriveerd ben, mezelf voorbij
gesneld, geestelijke farao ben, tover ik
het liefste alle mooie woorden weg, Isis,
dat ik nog eenmaal in je armen mag liggen…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 ik had je gisteren willen geven
hoe mooi het was,
hier gisteren
bij mij
een hemel zwaar van
regen
niet bij mij
aan jou mijn vergezichten schrijven
waartussen stadjes liggen
ingepakt
met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten…
Ligtuin ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
619 Het lijkt een laatste zomerdag,
waarin ik het weinig zoek, het
niets uit een botanisch boek,
waaruit ik met beide handen
had willen plukken, lanterfantend
geurend in het Heem, in mijn
ligtuin waar ik in mijzelf
kan liggen in elke houding die ik
was, zoals je sprankelend water
schenkt in een horizontaal glas.…
De spaanse vlieg
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
558 Cementiri del Sud – Oest
Montjuïc
of
De spaanse vlieg
Toen ik in Spanje
aankwam
schrok ik me dood
liggen zij daar
reis zuid oost west
maar niet noord
lijken zij
wat zij lijken
als een nieuw soort
bergbewoners
hun flatgebouwen
langs draaiende straten
kaarsrecht en klaar
met hun naakte
beenderen
als naaktstranders…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw van vrijheid en geluk.…
Mini(n)atuurtalent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
733 D'r voorkeur gaat uit naar de knapen
die stil blijven zitten
of liggen te pitten:
ze zijn op hun stilst, als ze slapen.
Al zijn het maar piepkleine prentjes,
ze werkt met plezier voor d'r centjes,
maar zegt altijd tegen
't model: 'Niet bewegen!'
Ze tekent het liefst stilleventjes.…
Van de econoom
gedicht
2.9 met 23 stemmen
16.122 onverschrokken bij braindrain de schoonprater
springt van nest naar vogel en blijft opgetogen
in de spaghetti van glossolalie lepelen
bepaalde aspecten moeten worden meegenomen
als je niet bepaalde effecten voorkomt
maar kunnen ook blijven liggen als vorm van antwoord
zoals de schepping ook is bepaald die met mensen in de supermarkt
al te…
Is het goed zo?
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.378 Mag ik egoïstisch zijn,
mag ik aan mezelf denken, mag ik,
maar als ik je dan zie liggen,
met die mooie trek op je lieve gezicht,
dan weet ik, je koos ervoor,
je koos voor dit
en moet ik er vrede mee hebben.…
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 proeft genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
onder dwalende najaarswolken
bescherm jij jezelf
tegen stekeligheden
die in het leven
grauwe kleuren gaven
je pakt een kleurpotlood
en tekent de oude boom een gezicht
dood en verval liggen…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 Het landschap luistert
Hoort komen de wind
Ziet vallen de vlokken
Voelt zich ontsmet
Vriendelijk is de sneeuw
Geduldig blijft ze liggen
Wachtend op het moment
Van betreden, de ontluistering
Daar komt de donkere man
Met de lichte treden
En de zware gedachten
De mond strak gestreken
Hij betast met voeten
Het ongerepte landschap
Een…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God, die niet overwoog
droeg haar...in de dood
Heel lang geleden heb ik dit
meisje op strand zien liggen…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen…
Wijsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Het is al heel fijn
dat we tegen elkaar aan liggen
en elkaar verdragen,
dat we af en toe een beetje praten
en ons verdriet de vrije loop kunnen laten.
Laten we niet het onmogelijke vragen.
Als je nu je eigen vrijheid
nog als het belangrijkste ziet
dan denk je te veel
of dan deug je niet.…
Het is de weg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 als je even meeloopt
vertel ik over de weg
de meeste stenen zijn omgedoopt,
dat is wat ik zeg
nadat ik ze heb aangeraakt
zijn ze niet meer als voorheen
wat meer versleten, dieper naakt,
het karakter hebben ze nog wel gemeen
zo zal de kim, in de verte nabij,
geen echt wonder meer kennen
daarheen liggen ook aangetasten,
voorbij het moment…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Iedere adem, hun gedachten en ogen
die lonken naar het schone dat hen omrandt
in het bos waar gekleurde bladeren van
bomen verspreid liggen op het zachte mos.
Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.…
Rozemareintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 te klein
Een treintje, wat een mop
meisjes spelen met een pop
Dat is nu eenmaal niet altijd waar
en is die trein echt alleen van haar
Zelfs de auto’s en die boot met dat roer
ze heeft ook trouwens niet eens een broer
Ze heeft het zelf gevraagd aan de sint
die weigert dat echt niet van zo’n lief kind
In poppen heeft ze echt nooit zin
liggen…
kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.333 De winkels liggen barstensvol
met vele kerstgeschenken,
helaas weet bijna niemand meer
wat wij toch wel gedenken.
Nog hier en daar een stalletje,
zo pover en zo arm,
met os en ezel en een krib,
het lijkt animal farm.…
Naamgeefprobleem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Die de dochter
Gebaard had
Zo lang geleden
Al - kind
Dat al volwassen
Geworden was toen
Ze door een
Anonieme bus tegen
Het kille asfalt
Was gemaaid, en
Levenloos liggen
Bleef tegen het
Ongevoelige basalt
Van de stoep ter
Hoogte van het
Zoveelste zinloze
Stoplicht dat
Een poging deed
Het verkeer in
De hoofdstad…