Alle inzendingen over bewustzijn

510 resultaten.

Sorteren op:

Twee werelden

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 447
ik weet dat als zij lacht iemand aan de rand van haar bewustzijn op haar wacht een vage zwaai waar donker even lichter kleurt lucht bewegelijk naar het pril van lente geurt ambivalentie maakt haar blik onzekerder in de keuze van de stap vooruit of een zwaai terug ze is blijven staan op het randje van twee werelden met lichte…

Bedroefde Droom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
We herkennen stil bewustzijn, dat onze hemel van liefde is. Voelen hetzelfde heimwee. Een wonderlijke droom, zie ik zo vaak dromen. Bedroefd weer gaan.…

Zandpendel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 164
Op dragende tonen trekt de stoffelijke wereld uit een fles die scheef aan zijn navelstreng hangt en leegloopt over de blauwe mat van het bewustzijn van iedereen die erbij is in sierlijke lussen een spoor - een pendelende gedachte Er schijnt steeds meer licht door de fles en de wind in onze zintuigen wist de patronen uit die we herhaald…
Zywa20 augustus 2025Lees meer >

Le petit mal

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.412
gebrandschilderd glas dat dagelijks licht en suiker kleuren filtert in mijn donker zicht wentelt stof en glinstert schuin omlaag naar de stenen vloer sintert zwart naast wit waar mijn bewustzijn daalt door het flapperen van lange gewaden met hun wervel en rokken ruisen mijn tijd vervliegt in het stofspel dat volgt de stilte heerst tot…
Verdano20 augustus 2003Lees meer >

OP ZOEK

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.944
Ik ben nog steeds op zoek naar iets waarin ik vrede vind op zoek naar innerlijke bewustzijn wat mij aan het leven bindt. Ik heb nog niet gevonden de rust waarnaar ik zoek misschien staat het te lezen in het nog ongeschreven boek.…
Moeke6 november 2004Lees meer >

Zin van het leven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.659
Einde aan onzekerheid Over het enige zekere Begin van een heldere nacht Of eeuwige afwezigheid De nazorg van ‘n geboren begin Zijnde Het pad naar De waarborg van ‘n dovend einde Bij het laatste bewustzijn ’n Late overpeinzing ’n Finale retorische vraag: Met hoeveel Tederheid Liefde En levenszin Besteedden we De kostbaar opgebaarde…

Vogeltje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Zonder iets te zeggen komt hij binnen, kleedt zich uit en wijst vanuit zijn gouden lokken naar mij met de kracht van zijn heerschap het natuurlijke wapen van mannen onbeschaamd en zelfzuchtig maar een overweldigend genot als het in mij komt, ritmisch me in vervoering brengt en weg laat drijven voorbij het bewustzijn van lichamelijke…
Zywa23 oktober 2019Lees meer >

Het is maar dat je het weet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
vallen, barsten als een oude kruik Ik heb teveel meegemaakt teveel geleden, voorlopig gaat het langzaam maar toch steeds sneller Ik houd mezelf niet meer bij elkaar, het zij zo ik laat het je weten dan kun je het ook gaan accepteren Ik zal binnenkort ongeveer 630 miljoen onpersoonlijke deeltjes zijn, stof natuurlijk zonder bewustzijn…
Zywa25 november 2023Lees meer >

Vroegere dromen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 352
als kind wist ik al wat ik miste toen ik voor het eerst iemand echt in de ogen keek een moment dat ik nooit vergeet omdat wij die blik samen deelden in deze uithoek van het universum jij die mij voor het eerst iets van mezelf gaf het diepste besef dat wij deel zijn van dit geheel dit bewustzijn delen de volheid van dit gevoel…
wil melker6 augustus 2023Lees meer >

Wat de aarde blijft dragen

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7
Het gras houdt sporen de wind draagt stille resten groen wacht op herstel Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam, plastic en glas dat niet meer bij de takken past. Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen, een lichte druk die rimpelt door de open ruimte. Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden, alleen…
CB26 oktober 2026Lees meer >

Bewust leven

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 250
Vanuit deze ruimte groeit het verlangen om bewust te leven. In de vroegte van een dag die nog niet gekozen heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan, waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen. Daar beweegt de toekomst als een dunne lichtlijn, niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg om een richting te suggereren…
CB17 augustus 2026Lees meer >

Zien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Ontstonden ogen toevalig? Als resultaat van evolutie, zoals Darwin dat beschreef? Werden dieren daarna bewust, van kunnen zien? Als ongeluk? Ontstonden ogen als bedoeling? Als behoefte in ons universum, van iets dat bewust wil zien? Kennen wij mensen de antwoorden? Dat geloof ik helemaal zeker, voor zover ik dat als wonder, met één oog…

Roemloos afgaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Wie ben je, wanneer niemand danst, naar jouw pijpen? Wat blijft er van je over, wanneer je verloren hebt, en er niemand overblijft, die naar je luisteren wil? Weinig meer, geloven de verliezers. Gelukkig alles nog, beseffen ware kiezers. Winnaars en verliezers. kiezen samen spelen. Wie altijd moeten winnen, spelen het spel niet meer…

Illusies

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Illusies bestaan werkelijk. We kunnen ze beschrijven. We kunnen er mee leven. Illusies zijn mogelijkheden. Zo werd het mogelijk, dat mensen evalueren, die zich illusies maken. Zo is het zelfs mogelijk geworden, na oneindig vallen en weer opstaan, om ons daarvan zelfs bewust te zijn. Daarom kiezen we zelfbewuste politici, die de illusies…

Ons heelal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Laten we ons eens levendig voorstellen, dat we samen met al wat leeft, mysterieuze antennes zijn. Van onze cosmos. Dat we samen open ogen zijn. Van onze wereld. Dat we hier op aarde werden geboren, om door het toeval uitverkoren, waar te moeten nemen. Om alleen maar bewust te zijn. Om mogelijkheden te zien. Om samen bij te dragen. Aan…

Opstaan en slapen gaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoe ouder de dichter worden mag, hoe meer hij zich verwondert, over wat bewustzijn is. Hoe meer hij zich verbazen kan, over slapen, ontwaken en nu. Over tijd en over eeuwigheid. Over wat de verschillen zijn. Totdat het weer hoog tijd wordt, om zometeen weer op te staan. Om de dood een kans te geven, om rustgevend dood te gaan.…

Honden, katten en mensen zijn groot

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Wat mensen verloren hebben, hebben honden en katten behouden. Het is één van de redenen waarom. Het is de oorzaak van het feit, waarom mensen van dieren houden. Wat mensen verloren hebben, geven katten en honden ons terug. Tenminste, wanneer we voor hen open staan. Ze leren ons aandachtig kijken. Wat mensen zinloos verloren hebben, leren…

Gekrompen laagland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Alleen mijn krap bewustzijn werd verruimd. Denkend aan Eemland zie ik een trage Eem, anders dan voorheen, door gekrompen laagland gaan.…

Levensvragen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Als wolken zijn wij, die komen en weer gaan. Wij zijn als wilde vlammen, die weer moeten doven. Mensen lijken op wilde golven, die op het strand te pletter slaan. Zijn we als smetteloos witte rook? Zijn we als vlammend zonnevuur? Zijn we als oceanisch water, dat we hoogstpersoonlijk dwingen, om te druppelen uit een kraan? Zijn levensfilms…

Dan vandaag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
De zon is opgegaan. Vandaag de dag is aangebroken. Ik rek me uit. Voldaan stel ik vast dat ik leef. Vandaag kan ik opnieuw gaan doen, of laten gaan. Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren. Waar ik nu ben is eindeloos. Na vandaag zal onze zon, dat is een onvoldongen feit, nooit meer ondergaan. Ook wanneer ons sterretje, ooit eens uit zal…

Openen en sluiten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Wanneer de hemel opengaat, in het midden van de nacht. Wanneer dromen zijn uitgedroomd, gedachten uitgedacht. Geluiden worden weer stil. Grenzen worden horizon. Vol stroomt leeg. Onmogelijkheden worden mogelijk. Wat stierf kan weer gaan leven. Wat leeg werd stroomt vol. Wanneer een nieuwe dag begint. Met een nooit eerder verteld verhaal…

Zoals zonnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Schepsels die verschijnen, uit stof en energie, kunnen mensen zichtbaar zien. Zij leven. Schepsels die verdwijnen, als energie en als stof, worden onzichtbaar. Zij zijn niet dood. Gestorven schepsels blijven, in gedachten en in ideeën, die onsterfelijk voortbestaan. De dood dient het tijdloos spel, dat toeval en bedoeling, ondeelbaar…

Toeval en tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
In spontanitijd werken tijd en toeval samen, in een tijdloos moment. In creativitijd verwerkt tijd ons dagend inzicht, tot een tijdloos leven. Méér kan leeftijd niet doen.…

Heel en al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Wanneer mijn helikopter stijgt en mensen almaar kleiner worden, worden vragen antwoorden. Problemen zie ik vanzelf verdampen, in almaar wijder wordend zicht. En ik dan? Ik ben aanwezig. Er is alleen maar dit. Er is alleen maar dit gedicht. Wanneer alledaagse problemen groeien, boven mijn overvolle hoofd, hoef ik alleen maar in te stappen…

Ondenkbaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ons lichaam vergeet niet, wat mensen vergeten zijn. Onze onvermoeibare harten, die moedig kloppen blijven. Hersenen beschermen ons. Kunnen voor ons denken. Ons korte leven lang. Denken we dat wij dat beheersen? Kunnen onze gedachten denken, dat we elkaar besturen kunnen? Dat het ons ego is? Eigenmachtig zijn. Mensen. Ik? Wij? Leven…

Zeepaardjes

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer ons zeepaardje luistert, naar de stilte in onze hersenpan, kalmeren onze amygdala's. Angstige mensen worden moedig. Zo kan onze hele mensheid, vredig voortbestaan. Wantrouw elk ondoordacht plan. Verbied alle illusies toegang, tot uw verstilde hersenpan.…

Word wakker

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Leef! Niet zieltogend zoals al de mensen met droevige ogen maar zoals de hond die in het raam danst Word wakker en kijk Er is zon, er zijn sterren er zijn madeliefjes en het wervelt in je geslacht Laat je wekken door een gedicht Je bloed stroomt Het wordt lente en er ligt brood in de oven Ik zeg niets nieuws Mijn woorden zijn helder…
Zywa16 juni 2023Lees meer >

[ Fragmenten, flitsen ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 308
Fragmenten, flitsen, het zijn herinneringen -- terwijl we ze zien.…
Zywa20 februari 2025Lees meer >

[ Ritselt achter mij ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 341
Ritselt achter mij de slang die lag te slapen -- op de pijnappels?…
Zywa24 april 2025Lees meer >

Verdichtte zijn karma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 384
jij trippelde vederlicht de trap af de atmosfeer verdichtte zijn karma rolde zijn warme kanten alle richtingen uit ter aanraking en jij straalde een en al in de liefkoosmode jij aaide streelde de aarde met handen en hart woordloos naar een intens warme nabijheid van liefde het is die eenheid die in samen gaan meerwaarde…