548 resultaten.
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het pad
in klein bezig zijn
wordt lente zomer onder
handen van deze dromer…
Het mag, rust maar.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Leven was ook al een raadselachtige binnenkomer
die je visionair van vele zaken maakte als een dromer.
Dus weet als binnenkomer, leg je hoofd gerust neder
voor je het weet keer je weer anders weder.…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 Dromerig volgde jouw blik
Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 dromerig volgde jouw blik
twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
Haar toekomstland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
654 Haar toekomstland
Roerloos staat ze daar
Pas als de vioolsnaren
Trillend gestreeld worden
Stapt ze uit haar oude schulpje
En verhuist zachtjes
In haar kleedje van dromerige
Nieuwe lentebloesems
Ze danst in een zinderende belofte
Het nieuwe tegemoet
Met een warme lach
Die betovering parelt
Door alle nieuwe beloften
Van haar ontloken…
Tot zoet geluk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
664 ik zocht de liefde
steeds in het rose/zachte violet
verstrengeld dicht
vlak naast mij in stil verbond
zeer bemint
zoals een dromerig kind
blijft hartstocht groeien
tot zoet geluk
in hoopvol verlangen
wat zegent
zocht je troostende lippen
die liefde dragen blij begroetend
wat mijn hart verlangt
‘k heb je lief
liever dan mijzelf…
Lach over de grens
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.315 zo ver weg
maar toch ook niet
harten dragen mee
de merel zingt ook daar
ons vriendschapslied
een treffend deuntje
een verstaanbaar verhaal
over de grens
van onze moedertaal
o, stille dromer
speur, proef, ontwaak
in die illustere zomer
ik schrijf een blauwdruk
witte onveranderlijke lijnen
in vergeet-mij-nietjesblauw
en…
Ladies in Lavender
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
533 zie, de mooiheid
van een gouden zomer
bespeelt de violist
laat hem herrijzen
in een klein vissersdorp
ontwaakt een dromer
in de druppels
van de morgendauw
speelt hij zijn zoetste klanken
verkwikkend, ontluikend
flaneren lady’s
tussen lavendelblauw
ogen gaan fonkelen
als volmaakt kristal
schoentjes klikken
zetten minnepassen…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn ontwaak ik dromerig…
Oogstte zonder zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
964 je toonde zwart en wit
ik zag de eerste kleuren
in het zacht gebeuren
van ontluiken in de
eerste lente van je leven
ook jij hebt mij weer
de seizoenen teruggegeven
ik oogstte zonder zomer
was een stille dromer ieder
voorjaar ging aan mij voorbij
maar in confrontatie
maakte jij mij wakker
opende mijn ogen
naast zwart en wit kunnen…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
Oevergeluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 is het jouw stem die klinkt
als een wandkleed over zee
het klankbeeld van prelude
het dansen van de schimmen
gezapigheid van vee
hoor ik ze nu echt
die emotieloze stemmen
in de dwaalzee om te zwemmen
is het dat oevergeluid van overleven
ga je mij al jouw liefde geven
horizon en schaduw van de zomer
ik blijf mezelf, ik ben een dromer…
Herfstvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 De jonge aantrekkelijke filosoof
met kleren uit de kringloopwinkel
en een nonchalante kijk op het leven
staat in de tuin bij de rivier
om de liefde te overdenken
en hij ziet de herfstvogels
ze lijken niet lang na te denken
eten zich vliegensvlug vol
met zijn overheerlijke bessen
de rijpe vruchten van een dromer
daarna nemen ze kwetterend…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
De wegdromer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 Wanneer ze weg wil dromen,
vraag het haar, waarom
ze haar leven achterlaat,
en haar voetstappen kraken.
Ze vertelt hoe ze vergeten is,
waar ze naartoe moest, en
hoe de horizon is gekomen,
en zich weer heeft laten verdwijnen.
Ze vertelt toen ze dacht,
dat ze een engel was, en
waarheen ze ging vliegen
zich niet meer kon herinneren.…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
voor jou
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.593 Geef nooit het hele hart , want
liefde zal nauwelijks iets waard
zijn voor hartstochtelijke vrouwen,
als alles zeker lijkt ; zij houden
er niet van dat het van kus tot kus
verbleekt ; alles wat lieflijk is,
is maar een kort en dromerig genot.…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Als dromer stond ik er bij, keek ernaar
vanuit mijn bed daar bij het raam
Ik was te jong om mee te doen,
toch meegezogen in de trechter
van het spel, de straat.
Tegenover nummer 12
zoenden ze voortdurend
en ontstond de voortplanting
der stad op korte afstand.
Ik keek,
mijn moeder keek,
en was heel boos
en sloot gordijnen.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
hanse panse knoeiertje
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.402 hansje was een dromer
vooral als het winter was
dan dacht hij aan de zomer
met een ijsje op het terras
hij kon zo lekker likken
maar drupte op zijn shirt
dat moet je niet meer flikken
zei moeder op haar beurt
ach, zei kleine hans gedwee
jij wast toch met een machien
maar moeder was niet tevree
zij wilde geen vlekje meer…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Vlugge vogels vliegen vlot
door dromerige dalen
flitsen door verhalen
langs de liefde en het lot.
Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
als zij dit krijgen voorgezet
begint spontaan het gulzig schransen.…