20185 resultaten.
Blijf er voor gaan
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.630 Blijf vechten en blijf knokken, mijn liefste nicht, blijf er voor gaan!…
Laat me gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
803 Ik adem je
Ik voel, ik lijd je
Jouw pijn, jouw hart bèn ik
Mij rest stof
Ik mis je zo
Jij doet mij verweken
Om het besef dat ik ga missen
Neem mijn adem
Met jouw lippen
Opdat ik mag verstikken…
laten gaan? of toch niet...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.808 Moet ik je laten gaan?
Jou niet meer tot last zijn?
Op mijn eigen benen leren staan?
Een einde maken aan deze pijn?
Of nog even doorgaan?
Even nog een laatste keer?
De strijd met mijn gevoelens nog één keer aangaan?
Of wordt de pijn dan alleen maar meer?
Zonder jou
kan ik nog niet.
Mijn gevoel, dat alles anders wou.…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…
Uit je dak gaan
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
903 De man die aan het kortste eind trok
bleek ook een kort lontje te hebben...…
Verder gaan.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Dan stap je uit de schaduw
om in de zon, verder te gaan.…
Zo slapen gaan?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
889 Waarom,
niet samen meer fluiten
je keek me ondeugend aan
moet ik zo, slapen gaan?…
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Nooit is de zon 't vermeêren moe geworden.
Een koning sterft, godslasterend, meinedig -
Nooit bleef een onbezette zetel ledig.
Volksplantingen geraken in versterf -
Reeds bloeien schonere uit hun bederf,
Weer ondergaand met zinkende getijen.…
KOMEN EN GAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 In alle tijden wordt de mensheid
getroffen door veranderingen
gewoontes geloof en levenswaarden
deinen steeds op twijfelzuchtig moeras
d' Almachtige en Zijn hemelgeesten
zien deze grillen aan met scherts
hun Eeuwigheid heeft er alle ruimte voor.…
VERLOREN GAAN
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.697 Zo lang we ons zelf niet overleefden in de dood
Van 's levens goed,
Vereerde ik weelde in arbeid, daaglijks brood,
En 't onbezwaard gemoed.
Ons daaglijks voedsel is sinds lang het brood der smart;
Mijn werk verging
Tot dor gepeins; en van de vrede in 't hart
Vergaat de erinnering.…
naar de walletjes gaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
575 je vindt geen draaiorgel in gewijde kloostergangen
daarvoor moet je beter naar de walletjes gaan.…
Tekeer gaan.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
500 Wanneer
Ging je eens lekker tekeer.
Ging je ook over de rooie,
Dat is juist het mooie,
Elke keer weer.
Maar ga altijd weer
Als een dame/heer tekeer!…
gaan in liefde
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 fotogedicht=gaan in liefde…
laat me maar gaan
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.029 Laat me maar gaan,
ik kom er niet meer uit,
Ik zie geen weg terug,
en ook geen weg vooruit.
Laat me maar gaan,
alles komt goed,
als ik er niet meer ben,
als ik verdwenen ben voorgoed.
Laat me maar gaan,
voor mij heeft het geen zin,
één ding wil ik nog zeggen,
je was mijn liefste vriendin.
Laat me gaan!…
verder gaan
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.902 dilemma's zogezegd
Ze hield van hem maar wilde meer
Was dit normaal of goed of slecht
Moest je dan maar blijven dromen
Terwijl het leven langs je gleed
Ze vreesde dat de dag zou komen
Dat ze slechts doen zou wat ze deed
Maar ze kon niet verder zonder hem
Had ze zichzelf al toegegeven
En daardoor kwam ze soms wat klem
Tussen -verder gaan…
Laat me gaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
794 Als ik de wind moet volgen
omdat binnen in me een
storm waait, wil jij me dan
even laten gaan?
Als ik huil om alles en niets
mezelf niet meer ken een
antwoord zoek op vragen
zeg jij dan niets.
De wind zachtjes tegen me
fluistert omdat hij kent
mijn onmacht, weet dat
niemand me helpen kan.…
gan eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ze proeft zijn stem
klanken liggen
ongeopend op haar hart
luidkeels smaakt het
naar bittere pijn
dat geschel besluipt haar
zonder argwaan
slangerig vindt hij zijn weg
draait zijn smekend lijf
om haar heen
tastende vingers ontvouwen
woord na woord
het groene monster
bijtend in haar enkels
het gif tot aan haar lippen…
Komen om te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het is niet warm
koel of koud
maar verschroeiend heet
zoals jij liefde geeft
in je ogen
smeult het vuur
van hartstocht als wij
brandend elkaar raken
hoger loeien vlammen
als wij langzaam
zonder te ontspannen
komen om te gaan
in het uitgeblust en nat zijn
lijkt de brand weer meester
maar je ogen vragen vochtig
om een nieuw refrein…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
waar te gaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 Waar te gaan als de weg gesloten is.
zoekend naar een zijweg oh kon ik maar vliegen
alsof ik alles maar constant mis
constant tegen mezelf loop te liegen
En dan? terug of gewoon stoppen?
En nu? verder met waar te gaan zonder resultaat?
ergens binnen gaan zonder kloppen?…
Gans {Hexaduade}
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
698 vlieg dier
van hier
naar veiliger oorden
laat je niet vermoorden
scheer hoger door de blauwe lucht
zorg dat je jachthonden ontvlucht
zij die schieten
bloed vergieten
blijven op jou jagen
en zichzelf behagen
met jenever
en jouw lever…
Van komen en gaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Nog hangt er de maan
de boomgaard verdwenen
nu staat er een huis
de avond aan 't vallen
nog bloeien er rozen
straks weer winterjasmijn…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
los gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 binnen bescherming
toch uit de hand gaan lopen
het geeft de voorkeur
luchtkastelen zijn intens
ze laten je ademen…
Uit de bol gaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
527 wilde pluisjes blazen
naar de toekomst vragen
maar ze bleven haken
waren nog niet
rijp genoeg om
uit de bol te gaan
laat nu mijn gedachten vrij
ze moeten vliegen maar
ik heb ze niet meer op een rij
alles uitgeplozen
gestopt in oude dozen
maar kan ze niet meer kwijt
laat het mij niet overkomen
dat onvolgroeid gedachtengoed
ik…
voor het slapen gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 sta ik nog even stil
bij deze dag
waarop ik
jou
en jij mij
weer zag
het bij elkaar
zijn
zoals
steeds weer
wonderfijn
woorden zijn eigenlijk
niet nodig, zelfs soms
overbodig
je aan kunnen
raken
je kunnen smaken
me tegen je aan
kunnen vleien
je voelen
ademen…
VANUIT DE GANS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 hebzucht
paren blijven hun leven bij elkaar
door eigen drang en plichtsgevoel
niet om uiterlijk zoals de mens
onze uit en ingewanden
worden door de mens misbruikt
daar willen wij niet bij stilstaan
wij zijn van goede wil
en geven geen tegengas
hoewel het slaan met de vleugels
doet vergaan
men heeft ons een naam opgeplakt
als domme gans…
Hoe ver wil ik gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 ik langs deze weg blijven gaan
Een tevreden leven met een teleurstellend eind
of een pijnlijke tocht naar een gouden toekomst...…
BLIJVEN OF GAAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Elk woord een zweepslag
Geseling met taal
Kolkend bloed, drift die
Een wig drijft
Grens zonder overgang,
Noodweer
Tussen gedachtestreepjes
-Jouw naam-
Traanfilm op hoornvlies
Oogleden die niet wissen
Kunnen
Dan - stilte na de storm
In donkere lucht vegen
Hemelsblauw alweer
Niets nieuws onder de zon…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…