660 resultaten.
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Zoveel hoger, zoveel dieper groener bos,
soorten bomen, sterk een ieder.
Groeien kris en kras, en dwars
door al de pijnbeleving heen.
Zuurstof die men afnam
uit het binnenste van het bomenhart
boomschors die men eerder schond.
Wortels diep verankerd in de bruine grond.
Je oude boomringen deden groei afdwingen.
Men dacht dat het oude bos…
energiebewust
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
981 ik
spaar
lampen
heb ik
voor later
ook nog watt…
Onbekommerd
gedicht
3.3 met 19 stemmen
9.328 Onbekommerd toont Amsterdam
haar rotte gebit, haar aan aardgas
stervende bomen, haar onrein water
waarin de zon zich weerkaatst.
Uit ontelbare vervuilde neusgaten
blaast ze kwaadsappige dampen
over haar daken vol televisie-antennes
en duiven, waarboven de hemel
licht wordt en weer donker, sterren
balanceren een paar minuten op de spits
van…
Weer het klimaat
snelsonnet
3.0 met 12 stemmen
1.221 De leiders praten over het klimaat
Iets waar veel wetenschappers over strijden
Soms dreigen met een snel einde der tijden
Of zeggen dat het wel weer over gaat
Maar zet nou eens een mooi verdrag op poten
Dat ménsen niet meer worden uitgestoten…
wereldverbeteraars
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
629 Ondanks de kennis die men had verworven
- men noemde zich zelfs homo sapiens –
ontstond de nogal dwingende tendens
de aarde te beschouwen als gestorven.
Of dood op sterven na, al naar gelang
hoe fundamentalistisch groen ze waren,
de mensenhaters en cultuurbarbaren
in éénstemmige bio-ecozang.
Ze moesten achter hun computers strijden
voor…
BROEIKASSUCCES
snelsonnet
4.4 met 19 stemmen
1.734 In Kopenhagen liegt men dag aan dag.
De inzet is de toekomst van de aarde,
maar alle rijken zien alleen de waarde
van geld. Alleen dát telt bij elk verdrag.
Van hen mag men de aarde flink verhitten
zodat men er zelf warmpjes bij kan zitten.…
Vis noch vlees
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
1.937 Er schijnt ons een milieuramp te bedreigen
Omdat de zee straks uitgestorven is
En wij de laatste daar gevangen vis
Als galgenmaal thuis op ons bordje krijgen.
Toch eten wij op voorstel van de bisschop
Niet enkel vlees, maar ook die laatste vis op.…
egoïsten als we zijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
785 de vergiftigde das
ligt in het gras
en denkt met heimwee
aan hoe het vroeger was
en dan wij
de mens
wij trekken geen grens
wij denken niet
aan die hulpeloze das
die ligt in het gras
en die met heimwee denkt
aan hoe het vroeger was
we zorgen ervoor
dat wijzelf aan onze trekken komen
maar denken niet aan die das
die lag in het gras…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
Nederlands
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
703 met het Nederlands
is er iets killing mis
maar ik ga niet zeggen
wat het is
fuck you...…
gezondheidszorg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 zoals bramen
spreken over mensen
zo prakkiseren
aardappelen over geiten
zoals brievenbussen
communiceren met pruimen
zo roddelen telefoonpalen
over beursfluctuaties
zoals balletdansers
anticiperen op onoverkomelijkheden
zo reageren boterbloemen
op een aardverschuiving
en
zoals gokverslaving
leidt tot milieuverwording
zo…
Zij draaide
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 uitgelaten jankt zij naar mijn bedoeling
het was echt schrikken dat zij mij begreep
mijn oog viel op haar achterste dat kneep
tijdsbestek leek voldoende op besnoeiing
op gras en niet op straat riep ik naar Hilde
het viel juist thuis op het karpet dat gilde…
uit de rail
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
534 dumpende afval
dendert menselijke trein
ontspoort door natuur…
om te janken
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
584 walvissen tranen
zeehondenbaby’s huilen
een zee vol verdriet…
slagaardelijke bloeding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
652 oliegolven die de zee bedekken
de zo zeewaardige en aardige
vissen en vogels nekken
land moeras en stranden vervuilen
als aanklagende gedenkzuilen
ondertussen blijft
moeder aarde lekken
in slagaardelijke bloeding
haar levenssappen
ter nagedachtenis hoe wij...…
Zomerdag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.346 Zomaar een zondag,
een zuchtje wind, een vleugje wolk
van ergens naar ergens.
Zomaar een middag,
waarop niets anders hoeft dan
wat wachten op de avond.…
visbewust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
494 een zee vol water
is nog geen garantie voor
een bron van voedsel…
verschoning
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
475 natuur spoelt aarde
bulderend vol met tranen
verdunnend ons zout…
mensdom
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
894 met tralies
voor de zon
gevangen
tussen
hemel en aarde
verkleuren we
in schaamte…
"Droog water" redt onze planeet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Komt droog water voort uit het brein
van onze professor Gobelijn ?
Naar men verklaarde
redt het de aarde.
Nederland kan wat geruster zijn ...…
Paradijs
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
627 Milieu werd groen van lover,
want mensen waren er niet veel.
Slechts dieren bleven over.…
RECYCLEND KUNST(Z)INNIG TAFELBLAD
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
611 Tentoonstelling van Sander Grooten, galary hoek Lauriersgracht en 1ste Lauriersdwarsstraat, Amsterdam-Jordaan.
Ik wandelde, keek spontaan opzij
en ik zag het goed: een batterij
een batterij aan lege batterijen
over de gemaakte tafel schrijden
kunstvormend 'n recyclend geheel
op een wijze, dat zie je niet veel
Mensen, ga dat zien, ga dat…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Groter groter, macht meer macht
stadsgewest of stadsprovincie
eeuwig groter, altijd meer
landkapertje is heden ten dage geen kinderspel meer
Eindeloze machtsstrijd
confiscatie, landjepik
is dat waar het om begon
steeds meer asfalt en beton?
Als ik in de stad wilde wonen,
was ik daar wel heen gegaan
Warnsveld, Colmschate, Diepenveen
rest…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Geel bruin
koren wuift
blaast de wind
stuifmeel stuift
zee in verte
duin en dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
Waar ken ik dit van?
snelsonnet
1.6 met 5 stemmen
844 Gesteggel over stop op statiegeld...
Een kwestie met veel maren en addenda
Inzake de verduurzamingsagenda
En wensen dat het wat wordt uitgesteld
Een krappe meerderheid houdt dit gegeven
Bij gratie van wat statie nèt in leven…
De wereld is te klein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 De wereld is te klein meneer,
u staat weer op mijn tenen.
Ik hoor uw hersens kraken.
U wilt trappen naar mijn schenen.
Als ik niet anders denken ga,
niet geloof in uw soort dingen,
zult u mij nog op den duur
een toontje lager laten zingen.
De wereld is te klein meneer,
uw wereld en de mijne.
En ook die van uw buurman.
Te krap voor elk ’…
Plassen in de douche
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.134 Met plassen in de douche kan ik besparen
Het scheelt een literrijke doortrekbeurt
Wat geeft het dat het tegelwerk verkleurt
En ach, het zijn daarbij mijn eigen haren
Toch wordt er vaak ook bozig boe geroepen
Als ik eens in mijn tuintje zit te poepen…
Groene auto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Zijn groene auto was een godsgeschenk,
Maar het verbruik dat eerst werd aangegeven
Bleek achteraf schandalig overdreven,
Zijn auto had een draaikolk in de tank.
Hij had die aanschaf nimmer moeten doen,
Nou ergert hij zich geel en – vooral – groen.…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Gij, domme mens, gij homo sapiens,
gij die al eeuwenlang met alle geweld
uzelf ongegeneerd boven alles stelt.
Gij, wier hoogmoed ik verwens.
Wie zijt gij mens, die oorlogen voert,
die onze planeet respectloos verpest
en natuur verwoest die ons nog rest.
Gij mens, nimmer door deemoed beroerd.
Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt…