Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Regen van as

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
we verloren onze verwondering en onschuld Morpheus - ook hij - omarmt ons niet langer de poëzie in onze ogen verdween als een dief in de nacht gelaten staren we naar het lege huis een regen van as verandert ons in onherkenbare vreemden voor elkaar…

Nooit meer alleen

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 807
Wat of ik echt van je borsten vond waarop ik antwoordde met groot en zacht Zo indrukwekkend dat een student uit Leuven van verwondering en vanwege wat tussen zijn oren van zijn fiets afrolde Maar dat het ook van de drank kon zijn of een kuil in de weg en dat ik je nooit doormidden zou zagen en nog een keer om niet meer alleen te zijn…

bij de wisseling

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
de schaduwen van die ik liefhad schuw ik lang niet meer ze komen ieder jaar om deze tijd verschijnen als het vuurwerk in mijn stille straat geen schrik meer of verwondering ze zorgen er tenslotte voor het goed of slecht gebeurde nog op tijd in tijd te plaatsen door even om te zien nog voor de drempel…
annabel30 december 2009Lees meer >

KUNST....

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Het is een kunst het oog te verrassen De mens te doen verwonderen Deze keer: eenvoudigweg een tafelblad Daarop een bloem noem het kunst Het zonlicht doet haar bloeien Valt daarop 'n silhouet mijn schaduw Kunst.... blijft me boeien telkens weer.…

Zonsondergang....

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
is het 'n wonder waarbij de dichter ....stil wil staan Maar ook zonder dichter zonder gedicht komt de zon op en gaat ie onder staat de dichter stil in verwondering Zing....... zanger, zing.…

Overvloedige schaarste

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 52
er is een teveel aan tekorten er is schaarste in overvloed er is nood aan mededogen en inlevingsvermogen er is een gebrek aan hoop een hoop gemis aan perspectief het beste hopen is goedkoop zonder klaar alternatief er is een tekort aan verwondering van stilstand naar vervoering om het dichtslibben van ons bestaan deugddoend…

alsof een oog

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.755
alsof een oog in een kijkdoos kijkt schoonheid ontbloot in kleine ogenblikken van verwonderd zijn appelkleuren en de dansende geur van het meisje dat kijkt mij nooit ziet als buitenstaander zoals ik haar alsof ik haar in dezelfde oogwenk ontmoet en verlies…

Neon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Als je het raam opent doe je dat wervelend en kleurrijk. Je trekt je daarbij niets aan van de regen diep in het bos, de geur van mos en dat frisse, in de lucht. Je groet neon. Het nachtdier lag op de loer en glimlacht nu vriendelijk, weet zich betrapt, sluit de kijkdoos en zet je terug in de kast waarin een sprookjesbos waarin een huis.…

Grens

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 807
Op de grens naar nacht -tijd om te slapen- ontstaat de stilte mijn oren vrijaf mijn ogen vol beweging zien vogels geruisloos overvliegen de lucht zonder haast zwart kleuren ik zit en luister en kijk langzaam aan naar niets…

Grote ogen

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.918
het vogeltje in de kerstboom klaagt over zere poten zonet op een groene sparrentak gezet kent het enige beginnerschroom het engelenhaar waait in de ogen van de kabouter die al jarenlang op dezelfde plek hangt totdat de doos met kerstspullen weer op de zolder wordt geschoven boven in de boom heerst de piek schreeuwlelijk van formaat en…

Met potentie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
sprookjes zijn gedaan voor jou zoetigheden opgeborgen alleen het klein evenredig dat plots groot kan worden geef jij nog een touw nieuwsgierig als jij bent naar uitkomst en afloop interesseert jou ook de gang van zaken gewoon door er iets aparts van te gaan maken iets met potentie binnenhalen gaat altijd zonder dralen jij trekt…

Super kattebelletje

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Een boodschappenbriefje achtergelaten, verloren je vouwt het uit, strijkt glad leest hardop woorden vervuld Aan de hand van het lijstje loop je de supermarkt rond geboeid in het handschrift van een onbekende vrouw…

Yeti's voetstap

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
omdat je ergens moet beginnen volg ik de grote voetafdrukken in de sneeuw die wellicht nergens toe leiden... het spoor gaat zowel links als naar rechts en daarmee dwingt deze situatie mij een keuze te maken ik kies er uiteindelijk voor om rechtsaf te slaan dan sta ik weldra voor een blinde muur alwaar de voetstappen tot mijn verbazing…

Het ultieme moment

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
in verbazen voel ik de wereld vertragen tot een zielloos decor waar geluid overheerst passeert doodse stilte is de tijd stop gezet tot in detail uitgelicht zie ik vragen waarvan de antwoorden niet dagen is dat het ultieme moment waarop je in bewondering een moment uit de schepping herkent…
wil melker6 oktober 2011Lees meer >

er groeien rozen op je graf

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.228
en het tuinhek kraakt het kraakt tevreden alsof hij wist dat ik jou onder kersenbloesems of over pasgewassen kleren niet meer liefhad ik schrijf hennacirkels op je perkamenten huid blaas de zandkorrels van jouw wimpers toen zuchtte je diep en schoof de gele vlinderring om mijn vinger…

ik vaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
het licht speelt met je grijze haren verwonderd schudde je ze alsof dan pas dan het stenenlied van langs elkaar schrapende kinderkopjes zou ophouden kijk, de maan zei je ik vaar in een papieren bootje…

midden in de nacht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
ik was nog jong althans zo is mij verteld dat ik reeds zong in stille gedachten dat ik al vroeg werd gekweld door wijsgerig smachten nog steeds kijk ik midden in de nacht diep in het heelal en stel mijzelf de vraag wie heeft dit zo bedacht het houdt mij bescheiden omdat welk antwoord ook mij nooit bevredigen zal…

volle maan

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
maan en sterren spiegelen op de golven heimelijk dein ik met ze mee in wiegend licht verzonken ben ik vol maan en zee…

kruipend ben ik sneller

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.368
je komt zuchtend omhoog uit de keel van de nacht er is geen hemel meer ik wacht op het gillen en vloeken en slaan van boven waar jij ook heen was gegaan ijle gezichten dicht tegen de wand ik verbrand vast mijn kleren gooi jou aan de kant gegraai dan het zwijgen onze grotten op slot we houden ons vast aan de rug van het lot…
channanja14 oktober 2020Lees meer >

Adam's afstammelingen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
Hij heeft ons niet belogen, die droeve kwelgeest toen hij sprak: "Er bestaat helemaal geen verbod, zij niet voor de hemelse wraak toch zo bevreesd, eet van de mooiste vruchten en wees als een god." Vandaag breken jongeren alle wegen open, ouderen doen wat hen jarenlang was ontzegd. Jonge meisjes laten witte paarden lopen over paden die hún…

Huwelijk

netgedicht
3.9 met 57 stemmen aantal keer bekeken 6.874
Het leven zelf applaudiseert omdat er steeds weer kinderen zijn die kijken hoe grote mensen hen willen imiteren in hun verwondering en vrolijkheid. Goed zo, laat het blijven duren en geef de goede krachten overschot van gelijk.…
Adeleyd16 november 2006Lees meer >

Hoe komt het toch?

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Hoe komt het toch dat heel dit machtig leven zo broos en breekbaar is en dat de zon toch telkens weer de moeite doet om over iedereen te schijnen? Geen plaats wordt overgeslagen, geen donkere hoek voorbijgegaan, geen droevige mens die toch niet heel even kan glimlachen. En dat er steeds weer nieuw leven is: kinderen, bloemen, knoppen in…
Adeleyd29 november 2006Lees meer >

Poesie im Bahnhof

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Irgendwie bist du süss staat er met viltstift geschreven op een bank van het tweede perron te Bad-Bentheim blijken Duitsers irgendwo toch poëtischer dan ik ooit heb durven dromen…

Dichtersvondeling

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
de dichter vaak als een te bespuwen standbeeld gehouwen uit woorden die met naakte letters bekleed zijn ziel te vondeling leggen waarbij het gesproken woord hem onbemind doch wel bekend geen aantrekking op hem uitoefent vanwege voorbij zodra geschapen zoekt hij liever de eeuwigheid waar geen ontkenning mogelijk hem ooit terug doet keren…

ge bent er niet

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.627
ze eet haar middagbrood pindakaas en confituur samen rookt haar laatste sigaret wacht tot haar rookpluim om de hoek verschijnt verborgen tekens doet zij is de laatste indiaan met haar deken, de zon en het land ik ben haar publiek…

Venus en Aurora

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Vanmorgen gezien dat de morgenster er opnieuw even eerder was dan de zon met zijn rozeringerige dageraad Jij was daarbij verbaasd dat een ster ook een planeet kan zijn en dat de maan even ervoor zo groots en prachtig scheen…

Zonnegroot de maan

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Het aanraken, het strelen begint in de ogen zoals eten met ruiken de eerste stappen aarzelend gezet de reis begint, het lichaam wordt bemind, verkend, betast en opgesnoven geproefd, beproefd op buigzaamheid totdat het als water, de ene stroom in de andere vloeit, opgenomen door de zee, tot regenwolken verdampt Op de rug wordt het plafond…

Strandgast

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Ze ligt in het zand in de verte blinkt de blauwe zee achter haar zonnebrilleglazen zijn de ogen gesloten Ik denk aan Freud en Jung hoe de menselijke geest alles van buiten naar binnen neemt en zich verwonderen blijft Ze is verdwenen, haar handdoek verlaten op het zand en ik hoor haar stem vanachter mij wat heb je nu weer geschreven…

Brasil

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Hete lucht en heel veel mensen, tranen langs het strand. Wind en schaduw, even stilte waar het lied geen woorden vindt. Moeizaam zoeken naar echt leven, veel te ernstig voor een kind; toch nog lachen om het leven dat weer ergens doortocht zoekt. Groeten, wenen, liefde leren, altijd onderweg naar licht, zoveel mensen, zoveel zinnen, geur…

hartverwarmend vergezicht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.561
spoorwegemplacement Hengelo 28-08-'07 het warme morgenrood bij het ochtendgloren aan gindse horizon verrast mij totaal... ik vang dit vergezicht in een enkele 'click' als inspiratie voor een kille avond ergens achter in november om straks tóch nog even de warmte te ervaren in mijn dan zo tochtig hart…