1541 resultaten.
Als er niets meer is
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.844 Ik zocht akkoorden
waarmee ik een melodie
kon componeren
klanken
vragend dragend klagend
vloeiend tot een waardig
afscheidslied
ik hoorde
maar verstond het niet
ik zocht naar zinnen
waarmee ik tekst
zou kunnen schrijven
woorden klinkers letters
die mijn onbegrip
konden weerleggen
maar ik zweeg
wist niets te zeggen
Ik zocht…
Roerloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
804 verstrengeld in scharlakenrood
betreedt ze huiverend
de hof van jouw geschreeuw
geen woorden meer
om weg te kijken
stil steeds herinnering
smeulende ogen zien
in bevroren nachten
alleen het levensteken
van de nauwe wintergeest
drijvend op het doodse water
verlieten dromen haar…
GEBROKEN WINNEND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De stad verwoest
door zware kanonnen
en gevallen bommen
toont slechts jonge bouwvallen
steenbrokken en poedergruis
raden aan zich neer te leggen
bij deze ellende
daarbij wezenloos afwachten
ontheemde mensen
liggen verslagen neer
of lopen wanhopig
zoekend heen en terug
kijken tussen het puin
hopen op troostrijke vondst…
Leven, hou mij bezig!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
985 Kom, lachend leven, kom mij strelen,
kom me halen, nee, met me spelen,
rollebollend, 't leven één feest.
Ik verdrink de beelden in mijn geest
en vind in het verlokkende glas
de vonk van wat toen ooit was.
Kom, geestrijk leven, kom rode wijn,
zoete drank die werkt als verwacht
en 't harde afscheid zo verzacht.
Kom, stralend leven, kom…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 De wereld staat te schreeuwen voor de ramen,
maar hoofdpijn wurgt mijn geest met zulke tangen
dat ik niet eens behoorlijk kan ontvangen
de indrukken die toch naar boven kwamen.
Die stomme koppijn! Ik blijf zó verlangen
dat het eens ophoudt, dat ik me moest schamen;
maar àls die aanvallen een einde namen,
zou ik het hoofd niet langer laten hangen…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
de storm
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
995 Het stormt in mijn ziel
De wind huilt
Mijn romp schuurt
Het zout maakt rauw de huid
Regen klettert in mijn hoofd
Striemende gedachten
En het hart klampt zich wanhopig vast
Voor de volgende golf
Mijn olielamp knarst en flikkert
Maar blijft zichtbaar
In de donkerste uren…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd…
Vreugdeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Keer op keer heb ik getracht,
het gene wat mij treurnis bracht,
uit dit leven weg te nemen,
en zo de vreugde weer te zien.
Keer op keer heb ik gedacht,
zolang ik doe wat hij verwacht,
het tij spoedig zou gaan keren
en het geluk van mij te zijn.
Keer op keer heb ik bedacht,
dat wanneer ik de pijn verzacht,
hij mijn gebeden zou verhoren…
hedenverleden tijd / stilte en tijd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
721 juni 2002
bevind ik mij
terug in het huis van oma
doof in haar stoel
ik wil de straat op
maar dat kan nog niet
en
terug in de huiskamer waar
mijn moeder rust onder een
berenjas
ik wil de deur uit
maar het mag niet
de dood lijkt aangetreden
vandaag hier in dit huis
morgen vlucht ik naar
mijn dochter om met haar
kinderen te spelen…
Wat uit de mond komt
gedicht
2.5 met 20 stemmen
5.743 wat uit de mond komt
zijn alleen maar woorden
vleermuizen botsend tegen het niets -
de gedachtengang van een grot
naakt zal ik uit het duister treden
en dan blind de zon omhelzen
de gedachtensprong een schot -
zo draait een mens de wond uit zicht
[Vert. Laurens Vancrevel]
-------------------------------------
Uit: 'Met andere woorden…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht
warmden elkaar
en wisten ons wanhopig…
Als een radeloos kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 ik heb gelopen
door weer en wind
gebaande paden vermeden
met wolken gebeden
als een radeloos kind
met kruis en bijbel
ben ik uitgejouwd
ja ik was fout
heb met een bloedend
hart voor jou gekozen
geen horizon blijft rond
in het rechtlijnig oordelen
van velen naar de letter
van de wet waar onze
liefde buiten spel is gezet
ik heb hun…
Alleen
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
723 In kille kerkers
van eenzaamheid gevangen;
een schreeuw in stilte.…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 De goede verstaander heeft mij niet nodig
maar jongleert met zijn eigen toverballen
in het kunstlicht van zijn kale stad.
In dezelfde krant
waar men deze gedichten zal bespreken,
zullen moordenaars toeslaan, koersen
schommelen, ettert een wereldzweer.
O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel…
Verdwaalde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
849 Onder de hoede van de nacht
biedt rust het hoofd geborgenheid
in evenwicht
Als de zeevogel schel de stilte scheurt
wanhopig in de leegte krast
klokslag drie
De eenzame wandelaar in de straat
lijkt niet zo ver van hier…
Klopt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
899 Hoe vaak moet dit nog gebeuren
kleine barstjes, grote scheuren
buiten gebroken, binnen verrot
maar het klopt
en het klopt
en het klopt
Zo houdt het me in leven
weet bewustzijn is beleven
Met mijn pijn drijft het de spot
want het pest
en het plaagt
en het klopt
In mijn keel voel ik het bonken
Die oude motor blijft maar ronken
Langzaam…
clown en trieste circusdirecteur
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.141 buiten de piste is de clown zichzelf
een clown, in de piste wil de clown een ander
clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag
zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat
zijn figuur bij het verlaten van de piste,
daar hij faalde
mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient
ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben
afgeschminkt…
Niets bijzonders
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Eenzaam cliché
Treurig cliché
Houd ik nog van mezelf?
Met bittere zelfspot en grimmige lach
verslijt ik walgend dag na dag
Manisch cliché
Krankzinnig cliché
Probeer me niet te stoppen
Als ik de verrader in mij vind
dood ik zijn vrienden, vrouw en kind
Aarzelend cliché
Hoopvol cliché
Ik ben nog niet verloren
Maar de vloed, sinds jij…
hoezo opgeven..............................
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.288 Als de avond is gevallen
En de zon is heengegaan
Denk ik na over de dingen
Die ik tóch weer heb gedaan
Steeds worden het er minder
En mijn hart doet langzaam pijn
Hoelang zal het nu nog duren
Dat ik hulpeloos zal zijn
Eerst mijn handen, werd wat lastig
Toen mijn benen alle twee
Kreeg een rolstoel en wat dingen
En ik deed weer even mee…
Inzicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Ik loop door een donkere tunnel
En weet niet wat ik moet
Mijn hersens zijn zo nevelig
Het is daar een dom gewroet
Kon ik maar helder denken
Straks doe ik iets verkeerd!
Je niet door emoties laten leiden
Dan heb je niets geleerd!
Maar aan het eind van de tunnel
Straalt toch een helder Licht!
Dat Licht is heel bijzonder
Want dat betekent…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 als de spiegel van mijn evenbeeld
in het hart van mijn blinde ogen
sta jij. Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt
met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen
maar jij zult alle éérste zetten kiezen
terwijl het ons, met géén keus dan te spelen
of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen
jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen
o wrede tegenspeler…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Het leven leek je aan te staren.
Het leek alsof je weer verder kon.
De zon probeerde je op te warmen.
De sterren brachten jou geluk.
Toch besloot je weg te kijken.
Te vermijden wat je tergde.
Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.
geen kracht, geen hoop…
SAMEN MET MIJ HUILEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
736 Als jij eens in mijn hart kon kijken
en zien wat jij daar hebt aangericht
Dan zou je niet meer van mij wijken
en huilde je samen met mij wellicht
Als jij eens in mijn hart kon toeven
en zien hoeveel pijn er tezamen ligt
Dan zag je ook, ik ben heel droef en
schreide je samen met mij, wellicht
Als jij eens in hart mijn kon wonen
en er…
In een zee van dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 ik hoorde
woorden verdrinken
in stemmen die zongen
over wanhoop en pijn
het lied van de zwemmers
met stilte als repeterend refrein
de barstende lippen
van droogte en kou
memoreerden hun vlucht
voor angst en barbaar
in een regen van kogels
als minachtend gebaar
zij hebben vrijheid
voor even gezien
het benedendek kraakte
maakte snel…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Waarom verleg je steeds je grenzen,
Lok je me steeds verder weg?
Is je onrust niet te begrenzen,
Is ’t niet genoeg wat ik je zeg?
Steeds tracht ik je te bereiken.
Nooit kom ik dichterbij.
Steeds zie ik je weer wijken,
Denk ik; “Je ontloopt mij!”.
Ik heb je in mijn brein gesloten.
Met mijn ogen volg ik jou.
En dikwijls heb ik mij gestoten…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Een vernietigende storm
en stukjes gebroken hoop
vervagen in de wind
Scherven gevoel
onzekerheid
de chaos verblindt
Maar de warmte van ontferming
lijmt de stukjes aan elkaar
uitzonderlijke inzet
maakt die storm
bestuurbaar…