Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Als er niets meer is

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.844
Ik zocht akkoorden waarmee ik een melodie kon componeren klanken vragend dragend klagend vloeiend tot een waardig afscheidslied ik hoorde maar verstond het niet ik zocht naar zinnen waarmee ik tekst zou kunnen schrijven woorden klinkers letters die mijn onbegrip konden weerleggen maar ik zweeg wist niets te zeggen Ik zocht…
sacrajewa25 januari 2006Lees meer >

Roerloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
verstrengeld in scharlakenrood betreedt ze huiverend de hof van jouw geschreeuw geen woorden meer om weg te kijken stil steeds herinnering smeulende ogen zien in bevroren nachten alleen het levensteken van de nauwe wintergeest drijvend op het doodse water verlieten dromen haar…
Channanja3 februari 2006Lees meer >

GEBROKEN WINNEND

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
De stad verwoest door zware kanonnen en gevallen bommen toont slechts jonge bouwvallen steenbrokken en poedergruis raden aan zich neer te leggen bij deze ellende daarbij wezenloos afwachten ontheemde mensen liggen verslagen neer of lopen wanhopig zoekend heen en terug kijken tussen het puin hopen op troostrijke vondst…

Leven, hou mij bezig!

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 985
Kom, lachend leven, kom mij strelen, kom me halen, nee, met me spelen, rollebollend, 't leven één feest. Ik verdrink de beelden in mijn geest en vind in het verlokkende glas de vonk van wat toen ooit was. Kom, geestrijk leven, kom rode wijn, zoete drank die werkt als verwacht en 't harde afscheid zo verzacht. Kom, stralend leven, kom…

Hoofdpijn

gedicht
2.5 met 375 stemmen aantal keer bekeken 77.706
De wereld staat te schreeuwen voor de ramen, maar hoofdpijn wurgt mijn geest met zulke tangen dat ik niet eens behoorlijk kan ontvangen de indrukken die toch naar boven kwamen. Die stomme koppijn! Ik blijf zó verlangen dat het eens ophoudt, dat ik me moest schamen; maar àls die aanvallen een einde namen, zou ik het hoofd niet langer laten hangen…
Jan Kal5 april 2019Lees meer >

Stilzwijgend grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je schemerde stilzwijgend grijs alleen je blik uit vochtige ogen kleurde zwart wit schouders licht gebogen je zachte stem sprak over hem met ondertonen van verdriet hij was er niet al maanden geen bericht en niemand die ook maar iets van zijn verblijfplaats wist na duizend handen en gezichten ben jij hier beland wachtend…
wil melker28 januari 2017Lees meer >

de storm

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Het stormt in mijn ziel De wind huilt Mijn romp schuurt Het zout maakt rauw de huid Regen klettert in mijn hoofd Striemende gedachten En het hart klampt zich wanhopig vast Voor de volgende golf Mijn olielamp knarst en flikkert Maar blijft zichtbaar In de donkerste uren…
pienepoen14 november 2006Lees meer >

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers uit een schimmenrijk, verloochend door de mens De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten We leven als dolende zielen geen herinnering geen dromen, geen verlangens, geen hoop De horizon van onze ogen is asgrauw geworden het grijs van een bewegingloos meer zoals ons stille voorhoofd…

Vreugdeloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Keer op keer heb ik getracht, het gene wat mij treurnis bracht, uit dit leven weg te nemen, en zo de vreugde weer te zien. Keer op keer heb ik gedacht, zolang ik doe wat hij verwacht, het tij spoedig zou gaan keren en het geluk van mij te zijn. Keer op keer heb ik bedacht, dat wanneer ik de pijn verzacht, hij mijn gebeden zou verhoren…

hedenverleden tijd / stilte en tijd

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 721
juni 2002 bevind ik mij terug in het huis van oma doof in haar stoel ik wil de straat op maar dat kan nog niet en terug in de huiskamer waar mijn moeder rust onder een berenjas ik wil de deur uit maar het mag niet de dood lijkt aangetreden vandaag hier in dit huis morgen vlucht ik naar mijn dochter om met haar kinderen te spelen…

Wat uit de mond komt

gedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.743
wat uit de mond komt zijn alleen maar woorden vleermuizen botsend tegen het niets - de gedachtengang van een grot naakt zal ik uit het duister treden en dan blind de zon omhelzen de gedachtensprong een schot - zo draait een mens de wond uit zicht [Vert. Laurens Vancrevel] ------------------------------------- Uit: 'Met andere woorden…

Vluchteling zonder gezicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
een vale zon scheen pal tegen wind waaide vol in ons gezicht de verte bracht regen met jou aan de hand als gidste je mij stapten we urenlang door over een pad dat zich na iedere bocht rechtte en geen eind leek te krijgen we rustten in het avondlijke zuchten van wind onder koud sterrenlicht warmden elkaar en wisten ons wanhopig…

Als een radeloos kind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
ik heb gelopen door weer en wind gebaande paden vermeden met wolken gebeden als een radeloos kind met kruis en bijbel ben ik uitgejouwd ja ik was fout heb met een bloedend hart voor jou gekozen geen horizon blijft rond in het rechtlijnig oordelen van velen naar de letter van de wet waar onze liefde buiten spel is gezet ik heb hun…
wil melker29 februari 2016Lees meer >

Alleen

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
In kille kerkers van eenzaamheid gevangen; een schreeuw in stilte.…
Anke Jansen16 december 2007Lees meer >

onder nul

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
met de frequentie van eb en vloed en een falende woordkeus worden woorden op een hoop geworpen ik grabbel op de tast naar iets van waarde doch 't chronisch tekort aan verbeelding speelt mij parten bij het zoeken naar een onderwerp voor een gedicht stuit ik pijnlijk op mijn onwillige pen en een inspiratie van ver onder nul de som van…

Vers 61

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.208
De goede verstaander heeft mij niet nodig maar jongleert met zijn eigen toverballen in het kunstlicht van zijn kale stad. In dezelfde krant waar men deze gedichten zal bespreken, zullen moordenaars toeslaan, koersen schommelen, ettert een wereldzweer. O moeder der wateren, natuurlijk, ik blijf het proberen, maar het Grote Gedicht, dat handel…

Verdwaalde vogel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 849
Onder de hoede van de nacht biedt rust het hoofd geborgenheid in evenwicht Als de zeevogel schel de stilte scheurt wanhopig in de leegte krast klokslag drie De eenzame wandelaar in de straat lijkt niet zo ver van hier…

Klopt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 899
Hoe vaak moet dit nog gebeuren kleine barstjes, grote scheuren buiten gebroken, binnen verrot maar het klopt en het klopt en het klopt Zo houdt het me in leven weet bewustzijn is beleven Met mijn pijn drijft het de spot want het pest en het plaagt en het klopt In mijn keel voel ik het bonken Die oude motor blijft maar ronken Langzaam…
Isis14 juli 2008Lees meer >

clown en trieste circusdirecteur

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.141
buiten de piste is de clown zichzelf een clown, in de piste wil de clown een ander clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat zijn figuur bij het verlaten van de piste, daar hij faalde mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben afgeschminkt…

Niets bijzonders

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Eenzaam cliché Treurig cliché Houd ik nog van mezelf? Met bittere zelfspot en grimmige lach verslijt ik walgend dag na dag Manisch cliché Krankzinnig cliché Probeer me niet te stoppen Als ik de verrader in mij vind dood ik zijn vrienden, vrouw en kind Aarzelend cliché Hoopvol cliché Ik ben nog niet verloren Maar de vloed, sinds jij…

hoezo opgeven..............................

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.288
Als de avond is gevallen En de zon is heengegaan Denk ik na over de dingen Die ik tóch weer heb gedaan Steeds worden het er minder En mijn hart doet langzaam pijn Hoelang zal het nu nog duren Dat ik hulpeloos zal zijn Eerst mijn handen, werd wat lastig Toen mijn benen alle twee Kreeg een rolstoel en wat dingen En ik deed weer even mee…
Cora18 oktober 2008Lees meer >

Inzicht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Ik loop door een donkere tunnel En weet niet wat ik moet Mijn hersens zijn zo nevelig Het is daar een dom gewroet Kon ik maar helder denken Straks doe ik iets verkeerd! Je niet door emoties laten leiden Dan heb je niets geleerd! Maar aan het eind van de tunnel Straalt toch een helder Licht! Dat Licht is heel bijzonder Want dat betekent…

Het water wast

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
zo voel ik mij verloren soms gelijk een schip in storm vechtend stoer de kop geheven kolken vrezend hoog tè hoog voor het begrip dat niet meer reiken wil naar niets ik wacht en zie… diep herrijst en explodeert tot nevel angst omhult met achting vult water wast mijn leven…
sacrajewa2 november 2008Lees meer >

Sonnet 1

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
als de spiegel van mijn evenbeeld in het hart van mijn blinde ogen sta jij. Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen maar jij zult alle éérste zetten kiezen terwijl het ons, met géén keus dan te spelen of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen o wrede tegenspeler…
Maanjuweel27 november 2008Lees meer >

het einde

hartenkreet
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.835
Het leven leek je aan te staren. Het leek alsof je weer verder kon. De zon probeerde je op te warmen. De sterren brachten jou geluk. Toch besloot je weg te kijken. Te vermijden wat je tergde. Donkere donderwolken verschenen in je hoofd. Het bliksemende, het knetterde, het brandde. De pijn was onaanvaardbaar. geen kracht, geen hoop…
Esther19 februari 2009Lees meer >

SAMEN MET MIJ HUILEN

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Als jij eens in mijn hart kon kijken en zien wat jij daar hebt aangericht Dan zou je niet meer van mij wijken en huilde je samen met mij wellicht Als jij eens in mijn hart kon toeven en zien hoeveel pijn er tezamen ligt Dan zag je ook, ik ben heel droef en schreide je samen met mij, wellicht Als jij eens in hart mijn kon wonen en er…
Ton Rijkers21 januari 2021Lees meer >

In een zee van dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik hoorde woorden verdrinken in stemmen die zongen over wanhoop en pijn het lied van de zwemmers met stilte als repeterend refrein de barstende lippen van droogte en kou memoreerden hun vlucht voor angst en barbaar in een regen van kogels als minachtend gebaar zij hebben vrijheid voor even gezien het benedendek kraakte maakte snel…

Weemoed

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Een vuur dat onverwacht was opgelaaid, je leven wegblies als een guirlande in de zwarte wind die wanhoop waait.…

Horizon

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Waarom verleg je steeds je grenzen, Lok je me steeds verder weg? Is je onrust niet te begrenzen, Is ’t niet genoeg wat ik je zeg? Steeds tracht ik je te bereiken. Nooit kom ik dichterbij. Steeds zie ik je weer wijken, Denk ik; “Je ontloopt mij!”. Ik heb je in mijn brein gesloten. Met mijn ogen volg ik jou. En dikwijls heb ik mij gestoten…

Storm

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Een vernietigende storm en stukjes gebroken hoop vervagen in de wind Scherven gevoel onzekerheid de chaos verblindt Maar de warmte van ontferming lijmt de stukjes aan elkaar uitzonderlijke inzet maakt die storm bestuurbaar…
Esther23 augustus 2009Lees meer >