1006 resultaten.
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Zij vroegen of ze tevreden was,
In de stad tevreden en daar.
Het jonge meisje knikte ja,
Zij waren zo goed voor haar!
Zij knikte ja, zij zweeg en ging
In de kelderkeuken staan,
En zag omhoog door 't vensterraam,
Op straat de voeten gaan.
Toen dacht zij aan het groene veld,
En aan haar ouders hut:
Daarover waait hoog de populier,
En de…
Op Amstelredam
poëzie
4.0 met 9 stemmen
5.908 Het IJ en d'Amstel voeren de hoofdstad van Europe,
Gekroond tot Keizerin, des nabuurs steun en hope,
Amstelredam, die 't hoofd verheft aan 's hemels as,
En schiet, op Pluto's borst, haar wortels door 't moeras.
Wat waatren worden niet beschaduwd van haar zeilen?
Op welke markten gaat zij niet haar waren weilen?
Wat volken ziet ze niet beschijnen…
ruimtelijke ordening
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
869 er staat geen boom voor het raam
er heeft er nooit een gestaan
er zal er nooit een staan
dit is een stad
stad zonder boom
er zingt geen merel op het dak
er heeft er nooit een gezongen
er zal nooit een merel zingen
dit is een stad
stad zonder merel
er is geen plein in het centrum
er is er nooit een geweest
er zal er nooit een zijn
dit…
burengerucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 ook goeiemiddag meneer sudderwruck
we dachten we wagen d'r een belletje aan
ja met de heer en mevrouw trj vos-lem
ha ha drie hoog u weet wel pal naast u
van nog steeds samen onder één paraplu
heb-u nou de dierendocumantair opstaan
we dachten de oliphant te aanhoren
ook zowaar de neushoorn jij schat de krokodil
met frisse vogeltjes er gewoon…
de uitgeputte stad
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
1.008 de uitgeputte stad sterft
in de vluchtigheid van haar gedaante
haar gestalte in een verwaaierde wind
haar hart in een laatste trillende beving
als een trage reiger zwevend
over de versteende oneindigheid
draaien wijzers onzichtbaar
waarin de koekoek zingend
het einde van de wereld verkondigt…
Saya anak Indonesia
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.027 Mijn dromen zijn al oud, sayang
de beelden barsten en vervagen
van het verlangen dat zij dragen
als een constante sterke drang.
slechts één ervan blijft ongemoeid
en staat steeds helder voor de geest
maar is toch voor de tijd bevreesd
waarin mijn laatste adem vloeit
och sayang, mijn wens verdwaalt
in nevelsluiers van de nacht
zoekend…
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Het kleine groengrut
druipt van takken
twijgt de spindraden
van moeder olm.
Zij staat in een kring
als een oude heks
weet van jaren her
toen april nog kil was.
Ik wandel haar sferen
door bloemen gedekt
grind van voetpaden
knarsetandt en raspt.
Een groep jongeren hangt
maar zegt braaf gedag.
Het zijn de kabouters
van lentepaddestoelen…
Fluitekruid
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
732 Het fluitekruid is uit
langs wallekant en sloten
is uit het groen ontsproten
wit, duidelijk en luid
april tooit zich in zomer
voor waker en voor dromer
geen die zij buitensluit
het fluitekruid is uit
de zon schijnt op het water
de avond valt pas later
de dag mag uitgebuit '…
huis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.108 dit huis verdraagt geen felle lichten
en ook niets wat het trillen doet
alleen het reciteren van gedichten
en zachte zuchten doen het goed
het geruisloos verschijnen en verdwijnen
van zonnevlekken op de plankenvloer
het kalme waaien van gordijnen en
ver verwijderd duivengekoer
en de weerspiegeling
van kaarsen in de ruit
wanneer de nacht…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.544 De hemel groots en grauw.
daaronder het geweldig laagland met de plassen;
bomen en molens, kerktorens en kassen,
verkaveld door de sloten, zilvergrauw.
dit is mijn land, mijn volk;
dit is de ruimte waarin ik wil klinken.
laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 Zeven uur vroeg op de zongagmorgen
open de deur, stap de buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt…
Vanmiddag rond drie uur
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.188 'k Zat rustig in de zon te genieten
een boek op schoot, maar las geen woord
ik luisterde naar allerlei geluiden
en stemmen die ik nog nooit had gehoord
De buren links zijn weer opa en oma geworden
en hebben de oudste bij hen te logeren
het ventje mag opa helpen in de schuur
want van opa's kun je heel veel leren
De buurtjes rechts van ons…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 de zonnevlegel dorst de velden
onder een juk van stilte en rust
het koele water van de Schelde
trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 Wij waren met z’n vieren opgedeeld
in natgedropen stukken. Blauw gewaaide
uren met honderden leren voeten
opgeschoven naar teerbeminde schuren.
De tweede zomeravond roept om zinnen
wij drentelen om de hoek en krentenkoek
wapperen met gele stola’s, verwijlen kort
bij Kurt voordat de volgende wolk drupt
in de nek van roggebrood en het grauw…
Van het leven genoten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.142 Trotse eik in Lembeke werd kaal
Hij kreeg het zo koud en vroeg een sjaal
Treurig werd hij bruin
Tot diep in zijn kruin
Het was echt waar, een droevig verhaal…
Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.810 Sonnet
Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen,
Dat zij in treflijkheid zal overwinnen Rome:
In deftigheid van raad, in mannelijk geweld,
In orelogsbeleid, en machtigheid van geld.
Dat haar geblazen faam zal snorren door de wolken,
En dreigen met ontzag de wijd gelegen volken,
De geel' en zwarte Moor, de Turk en Perziaan,…
KOMPAS
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 Ik liep averij op
terwijl
ik dacht
in veilige haven te zijn
Woorden met
orkaankracht
dringen door mijn
wanden
Als woeste wind
komt de haat
binnen
De utopie verloren
Het zuigt mij
de kolkende massa
van verbetenheid in
Geen rust
of
hogerwal
Ik koers
door onbekende werveling
Zoekend naar
een
thuishaven…
Gent!
poëzie
4.2 met 12 stemmen
2.965 Gent!
Vol klinkt uw naam,
Kort als een daad, vast als 't cement
Van Vlaandrens wezen en zijn faam.
Vechtstad, in heel de wereld staat,
Voor goed en kwaad,
Geen burcht van koppigheid opeen
Als in uw oud stout steen.
Eeuwen zijn meegeperst
Door elke muur, door elk gewelf.
Als ooit dit harde harte berst,
Sterft vrijheid zelf.
In Gent…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 paartjes blauwzwarte kauwen,
bijeengegroept, verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
Hindervlinder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
613 mij tilt geen hinder
ik vlinder erover
hef mijn hoofd
veruit daarboven
eigen rust
maakt stilte vrij
geen zachtheid gaat teloor
ik hoor het luide wel
maar afgesteld
het bonken sluit ik
benoemend buiten
in dit vrij verbeelde veld
dringt kabaal
geenszins tot mijn denken door…
klinkt raar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
778 de provincie is nog niet klaar
neem de braassemerplas
met tijdens de braassemerloop
zicht op velerlei braassemer verwachtingen
tot over de finish te roelofarendsveen
zoals die omtrent lagunes met hoogbouw
en voor meer braassemermeer
op nog af te graven veen
volgens bordjes onderweg
was iedereen volledig tegen
dat masterplan braassemerland…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aan de Leeuw van Holland.
Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te keel uit, in de golf.
Wat baat het met uw klauw heel…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Het waaide hard en om de struiken en bomen kolkte de wind.
Zo al loeiend en gierend blaast ze alles omver.
De mensen stoeiden om verder te komen wat niet zo gemakkelijk ging met dit gegier.
Dit is het weer waar de zee van geniet.
De wind buldert, de golven rollen vol schuim op het strand.
De Noordzee, o, Nederland met al je natuurgeweld, je bent…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 Ik schud de dromen uit de kussens
het onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de…
Part-ager
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
664 zondagmorgen
oesters en de krant
de auto en ik
het licht op het land
koolzaadgeel en klaproosrood
ondeelbaar? nee, kijk
met mij, zoveel groenen
onder strakblauw
en vogels, vogels
hier een huis en daar
een meer, een herdershut
nu eens een doorgaande
middenstreep, dan pijlen
stop met inhalen, waarom
ook zou je je zo haasten
wanneer…
Licht
gedicht
3.1 met 30 stemmen
22.929 We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit
eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar…
l'Homme de Dimanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Ma voiture et moi
c'est Dimanche,
la route vers Monflanquin
ses bas-côtés rouges
de coquelicots, direction Quercy
bonheur, mon Sud-Ouest,
Tout Réussir et tabac-
mais pas la Dimanche sans
les huîtres d'Arcachon
ni sans l'homme qui courronne
ma douzaine de treize no 2,
avec les meilleurs trois no 1
(Mijn auto en ik
het is zondag
de weg…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 waar een verzonken woord op straat
nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier…
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Een loflied klinkt op Amsterdam,
En op de tulpenvelden,
Een loflied op het mooie “Wien”,
Op kleine plaatsen zelden!
Tòch ligt er in ons land zo’n oord,
En wel in het land der Zeeuwen,
Dààr voelt men nog, als men er loopt,
De sfeer van vroeger eeuwen!
Ach, mocht ik toch `n dichter zijn,
Ik zou in bloem’rijke tale,
De schoonheid van-, m`…