Alle inzendingen over overlijden

voor de vorm zou ik je willen kussen in de nabijheid van een warmtebron ik zou je willen pellen je huid je schaven en de krullen tellen en stoetsgewijze plaatsen naar grootte en hoeveelheid pigment een compositie van leedvermaak en van verleden heden op de uitvaart is er niemand zelfs de kist is leeg alleen is er de lucht van afgesloten…

In haar te zien wie zij is, in plaats van hoe zij lijkt. Niet zoals zij er uitziet, maar de vrouw die mij baarde is de echte waarheid. Etterende kankerwonden vervormen haar gezicht dat ooit het mooiste was van alle gezichten op aarde. Wanneer heelt de tijd? Geloof, hoop en liefde, maar liefde is de meeste. Ergens diep van binnen…

Dit is een groet die een verre reis moet maken en waarvan ik hoop dat die aankomt bij jou Ver weg door licht en donker, regen, wolken en luchten zo blauw Ver daar voorbij waar wij niet bekend zijn, maar jij nu de rust vindt daar wens ik jou vrede zonder verdriet, zorgen of strijd daar wens ik jou rust in eeuwigheid…

Praat nog een laatste keer met mij jouw woorden, jouw ogen jouw vaderlijke onvermogen je gaat dood. Laat me bij je zijn zoals nimmer is geweest Voor één keer, laat mij je kind zijn en laten we samen samenzijn het verleden vergeten voor even want je gaat dood, de tijd sterft mee laat mij me één keer veilig bij je voelen Laat mij je strelen…

Mijn moeder is dood. Precies zoals ik het zeg, niet overleden, niet heengegaan maar gewoon dood. Ze ligt daarginds in de kist. Sinds haar dood is ze niet meer mijn moeder. Ze lijkt er niet eens op. Het is haar omhulsel wat daar ligt. Mijn moeder zit in mijn hart. Ze heeft zich vast verankerd in mij En in de harten van mijn zussen en mijn…

Terwijl de stellingen werden ingenomen in een jarenlange aangegane slag eindigden velen in hun laatste dromen op een intrieste koude winterdag Terwijl de politiek rustig toekeek hoe ze deze discussie konden winnen waren er weer ouders van streek weer iemand, zijn leven moest nog beginnen Terwijl dit steekspel jaren duurde in dit godvergeten…

Nog een paar minuten slechts Zijn stem klonk hees Zij kon niet meer dan knikken Hun houding schuw en angstig Hoe kon zoiets hun leven vullen Dagen geteld en wisselend van kleur Dankzij doorschijnende schaduwen Gestalten werden kleiner Overlopend van welwillendheid Troebel vuil water In stinkende tonnen Daar werd hij woedend van Het werd…

Toen waren we je kwijt, Je liet ons plotseling alleen, Geen laatste woorden of een kus, Slechts verdriet en stilte om ons heen. Het afscheid viel me zwaar, Had ik toen maar geweten, Dat het verdriet nog erger werd, Ik kan en wil je niet vergeten! Mijn tranen vallen op je graf, Ik kan het nog steeds niet geloven, Hier vind jij…

waarom zou ik nu nog verder leven? Ik heb toch geen toekomst meer wat kan het leven mij nog geven? Het leven doet alleen maar zeer. Ik wil dood, ik wil niet meer. O God, help me dan, al dat gezeur hier steeds weer. ik word gek hiervan. Als het eindelijk weer iets beter lijkt te gaan. Val ik weer terug in intens verdriet en pijn. blijf…

Mijn eerste adem Van jou Mijn eerste hartslag Van jou Mijn eerste kus Van jou Mijn eerste omhelzing Van jou Mijn leven Van jou - Maar nu Na al die mooie jaren Mijn laatste omhelsing Voor jou Mijn laatste kus Voor jou Jouw adem stokte Jouw hartslag verstomde - Bedankt voor het leven Dat jij mij gaf Dat jij leefde voor mij Ons leven…

hallo, kun je me horen kun je me verstaan? word dan weer wakker en laat ons weer leven gaan!…

opgeschreven uitgemeten in de lengte ook de breedte witte veren glad gestreken woorden zal ze nimmer spreken kankerziekte overmacht levenstaak nu volbracht ©Lady Love ~* In memoriam Carla Furth † *~ ~* na 'n lange strijd herenigd met haar man en dochter *~ *…

Ik stuur je een berichtje via dit gedichtje het is 25 jaar geleden dat jij bent overleden die kerst vergeet ik nooit meer alles veranderde in één keer wat voelde ik een pijn nooit meer praten of even bij je zijn wij waren ons ervan bewust dat je toe was aan je rust en deze rust heb je verdiend ik weet dat je van boven op ons toeziet lieve…

Ik las dat Bettie Page is overleden Ze werd getroffen door een hartaanval. Omdat de dood echt niemand sparen zal Behoort ook zij voorgoed tot het verleden. Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde, Haar lichaam en haar boezem bovenal Was fraai – als pin-up hing ze overal En werd destijds door menig man aanbeden. Geen een van hen kon…

Horst "Derrick" Tappert De commissaris die een moordenaar binnen een uurtje TV-kijken weet te vinden Zie hoe de Haute Couture van München zich weer eens op zit te winden als Stefan Derrick met zijn schietijzer wappert Al als kind heb ik van zijn krimi's genoten, zijn slagzin "Harry, fahr schon mal den Wagen vor" Wij Krimi-kijkers missen…

Je bent Hier steeds Stil aanwezig Zo de lucht Die ik adem Steeds aanwezig is De zon straalt Jouw warmte De wind verzucht Jouw naam De regen fluistert Jouw lied Eenzaam Ben ik niet Hoe kan het dan Dat ik jou Soms desondanks Zo verschrikkelijk mis?…

Ik zou hier nog niet dood gevonden willen worden, welterusten.....…

Hoe kan je….. Je sluit de toegang Toch komt hij terug Belt je om te zeggen Ik kom er aan…… Je keert je rug Laat hem gaan Hoort niets meer Wat er gebeurt Gaat jou niets aan De spijt komt achteraf Maar veel te laat De sporen worden gewist Het lichaam wordt versleept Alsof er niets is geweest Je ontsnapt hier niet aan Eerlijkheid…

Altijd denken, nooit vergeten, Niemand zou het weten. Verzwolgen door zelfmedelijden Niet denkend aan degene aan je zijde Altijd aan de tijd samen, het verleden Angst om het los te laten, terug naar het heden Liever een zonderling, een onbekende, niemand Want nu is alles beter dan iemand Angst om voort te leven zonder, Nog steeds hopend op…

troosteloos zinloos eindeloos dit verdriet niet echt zonder schijn moedeloos mateloos spoorloos bij zoveel leed blijft zelfs de dichter woordeloos…

mocht de dag de nacht het uur ooit komen hoe zal ik weten of je nog leeft ergens buiten mij laat bladeren ritselen wees een klank op de wind zweef om me heen als mist zink neer in mij en rijs in mijn gedichten…

Zomaar vier dagen die mij nog resten van het afscheid. De aarde zal je dragen terwijl mijn grond nu is weg geslagen. Zomaar drie dagen kaarten verstuurd. Nu staat op papier jouw leven, jouw lijden niet lang geduurd. Blijf toch maar hier! Zomaar twee dagen. Ik mag je nog zien. Straks ben je er weer. Of wil ik misschien uitstellen…

wanneer de einder dichterbij kruipt vanuit 'n verre luchtballon draait het leven achterstevoren gaan we terug naar waar 't ooit begon het moment dat hij mij komt halen kijkt hij me recht in mijn ogen aan ontsnappen blijkt een illusie er is maar één weg om nu te gaan als dan de einder langzaam nadert word ik door schaduw overmand rest er…

Moederziel waar ben je? Een boom verscheurt het licht als linnen De zon breekt door het zwaar verdriet Licht lacht tranen toe, ze glimmen De eerste keer daar aan haar graf “Doorbreek oude gewoonten”, - zei ze - “Roest toch nergens aan iets vast.” Bij langverlaten ondertussen gras Breekt abrupt een tak De winter komt weer dichterbij…

Geplukte rozen sterven uiteindelijk een zekere dood, kansen reeds overleden,voordat ze aan de kim verschenen, aan het geleende leven verbonden worden geen lidtekens gesloten, werd een onzin uitgevonden, dat pijn en tijd heelt alle wonden, waarvoor het juiste medicijn nog niet is uitgevonden,wat je niet hebt kun je niet verliezen, om alleen…

Ik mis hem, Ik word elke dag weer wakker, Ik ga elke dag weer slapen, Maar ik leef geen enkele dag. Ik mis hem, Ik maak mij zo'n zorgen, Over papa, over mama, Maar het meest over onze zusjes. Ik mis hem, Hij die mij pestte, Hij die mij irriteerde, Hij die van mij hield. Ik mis hem, Mijn grote voorbeeld, Mijn grote…

Wat nou als een hele goede vriend overlijdt, Wat nou als iemand heel dicht bij je het leven verlaat, Wat nou je raakt je allerbeste naaste kwijt, De persoon is dood. Men zegt dan dat het over is, Dat diegene verdwenen is, Dat het individu ergens anders is, Maar dat is niet waar. Want als je naam nog steeds genoemd wordt, Dan leef je onder…

Lacht hij om de vraag hoe het gaat Als de zee wiegend en zingend zijn ogen kust Voelt hij de boom versteend in zijn buik Als de zee wiegend en zingend tot kalmte sust Zegt hij niet wat hij niet zegt Als de zee wiegend en zingend haar armen spreidt Drinkt hij het water aan zijn lippen Als de zee wiegend…

Nu de bomen met wit zijn betogen tracht ik hun stilte wederom te horen. Een oude droom wordt in mij herboren en dieper zinken sneeuwen in mijn ogen. In den einders ligt mijn blik verloren, alleen mijn schreden worden nog bewogen; van een heengaan staan de sporen vers, als van uw laatste toebehoren.…

Donkere dag, zwarte kraaien, een pijnlijk, droevig gevoel. Je bleef sterk en hield ons vast, we keken allen naar je op. Hij was weg, maar niet uit je hart, wat miste je hem, iedere dag. Donkere dag, zwarte kraaien, een zwaar geschrokken gevoel. Toch bleef je sterk en hield ons vast, je ging de waarheid niet ontkennen. Al wensten wij dat…