Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Vervagend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Schaduwen tussen bomen fluisteren hun woorden in akkoorden van zachte bries groeien in mosstille geluiden door zonlicht gestrekt tot drempels over zanderige paden. Sluipend door en over elkaar geven elkander geen ruimte vormen zacht licht van de dag om tot nevelige schemer tussen verduisterend eikenhout tot nacht elk zicht ontneemt.…

Warm

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
En weer momenten verzamelt die ik niet kan vinden waar mijn gedachten kleuren vragen en ik je wil volgen als een golf die elke schaduw volgt tot waar jij wacht en de wachtende stilte warmer is dan onze laatste gedoofde herinnering.…
proficiens10 november 2009Lees meer >

Gezichten van water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
enkele meters van de kant aan de rand van zand en water drijft een schaduw over zee de geesten van het hoge woord ze blijven golven in mijn hoofd met spottende baren ik wil ze niet horen of zien die gezichten van water zout lost immers de kou niet op die zich nestelt rond mijn hart mijn gevecht tegen de onzee strandt in enkele tranende…
Nadine5 februari 2010Lees meer >

Nevel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Je ziel is net zo donker als de nacht de schaduw heeft je in zijn macht. In je binnenste mag niemand kijken je eenzaamheid zal niemand merken. Nu de wereld je alle hoop op liefde en geluk, voorgoed heeft ontnomen.…

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Westerzon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
ik denk aan gisteren of eerder nog hoe anders lazen wij het krieken in vers geplukte kersen en paarse dauw op het ochtendblad lieten wij de westerzon blootsvoets binnen schaduw spelend op naakt en gespannen linnen ik denk aan gisteren of eerder nog hoe anders en zet het diner naast twee benen op tafel voor de teevee…
Hanny19 juli 2010Lees meer >

De zon tovert

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
Je fietst door de schaduwen van de zijbeuken. Je schiet zigzaggend langs de pilaren. Je vliegt knielend, in kennelijke staat van gelovigheid, over het altaar. Je daalt. Je landt. Het asfalt brandt. (afscheid van de zomer 2010)…

Wilskracht ~ Duogedicht met robderonde

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
die stappen waren te groot voor de maat schoen die haar ten deel was gevallen zevenmijlslaarzen benen oneindig door over dor en leeg en kaal onverstoorbaar evenals de zon brandt het verlangen almaar dieper de uitweg uit het doolhof lijkt hopeloos verborgen troostend de schaduw totdat de zon zakt en de te kleine maat haar brengt…

Opnieuw

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.034
En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien en nieuwe dromen laat slapen waar de stilte elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin van woorden en ontmoetingen die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
proficiens31 december 2010Lees meer >

Je ligt er zo stil

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.228
je ligt er zo stil een glans op je gelaat lijntjes, fijntjes kunstig besnaard de handen rank en wit rustend op je tooi je oogt zo vredig verheven mooi en och, ik kan het niet beredeneren waarom een leven een fonkelend kristallen glas brak in talloze scherven de schaduw zijn best deed zich deze zonneplek op aarde te verwerven…

huilen naar de maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Het is weer zover, ik weet het zeker Ik moet weer gaan terwijl de andere blijven wegrennen voor mijzelf, mijn schaduw, mijn wil het is weer zover is weet het zeker ik ben altijd al zo geweest ik moet scheuren, bijten en kauwen mijn maag vullen en blijven vullen Ik ben anders, anders dan normaal verdoemd om te huilen naar de volle maan…

Hazenslaapje

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Het zachte mos nodigt uit tot liggen vogels te zien waar ze zingen een specht te horen waar hij driftig klopt Als de zon schijnt door het frisse groen beperken schaduwen zich tot donkere vlekken Door de bomen doorzichtige bomen is het bos nog te zien een eenzaam wolkje langzaam te volgen tot de ogen zich sluiten in het warme lentebos…

Werkelijkheid.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit zich zelf ontstaat de werkelijkheid neemt het over van de schaduw…

Zondag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Uw zon verrijkt de zomerdag uw Geest is zacht aanwezig, uw Woord klonk in de morgendienst nog nagenietend zont de zondag voort het lichtdoorlatend groen kleurt tegen hemelblauw schaduw fluistert uw luister waar zondag maandag wordt, het donker licht ontmoet ontwaakt in mensenogen opnieuw uw zondagsgroet.…

Respijt van de schemer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
In de ochtend van de mist ontwaakt de dag die schaduwen wist. Bij het vallen van de avond vervagen de contouren tot aan de morgenstond. De dag dat licht en duister wisselen in een flits beantwoordt zonder luister wat de eerlijkheid gebiedt. Het zeker te weten maar soms even niet. Geklop op de deur, geluiden zonder gezicht.…

splinters van tijd

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 594
ik schreeuw luidkeels in de stilte op een kale, verlaten plek neemt hij mijn stem over weet hij waarom ik huil waarom het vuur van de zomer mij ontvalt in ieder woord dat ik leerde en dat nu onverdraaglijk door schaduwen gevoed wordt door handen die mij tegen de nacht aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt aan begin en…

Het apocalyptisch bestaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik geef je handenvol zon jij koelt de wind verdroogt vruchten tot de hardheid van steen speel met wolken breng jou verfrissende schaduw jij verzamelt nacht groeit ziekelijk wit tot kracht in ontmoeten schemeren wij onze voortdurende strijd in het apocalyptisch bestaan van zon op en zon ondergaan…
wil melker3 augustus 2012Lees meer >

De zoveelste ronde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
vingers priegelen met een touwtje je hoofd zwaait heen en weer je sloft de zoveelste ronde wilt u een koekje meneer maar de trommel is leeg je ogen en lach zijn een schaduw van wat is geweest zacht dansen de stofjes in de reepjes middagzon je slaat naar een bromvlieg die je zelf verzon ik kus je tot een volgende keer hulpeloos…
wil melker6 oktober 2012Lees meer >

Kerstboom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Ik wring me in onmogelijke bochten, Het kerstfeest werpt zijn schaduw weer vooruit. Elk jaar als ik de buitenboom versier, Dan hoort de buurt mij kraaien van plezier.…
Wim Overweg15 december 2012Lees meer >

in het voorbijgaan

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
we hebben elkaar ontmoet aan de buitenkant je bracht de zee en tussen gesprekken door het blazen van de boten omdat er op dat moment geen woorden waren of te groot of te klein we draaiden naar de duinen het pad dat, ook in schaduw, oud had kunnen worden was ik, of jij al gestorven bleven we staan in alles wat er te weinig was…

jaargetijde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
nu nog schaduw in de tuin tien zonnebloemen blinken zwaar de kat strijkt en vogels zoeken naar een enkel evenwicht perzikkruid verzoekt een wilde bij om toch ook een vlinder toe te staan in haar gaan ging zomer mee ze stierf aan armoe en het vallen van de nacht ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden maar het heden biedt niets meer…
switi lobi29 augustus 2013Lees meer >

zonder geluid

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwijgen waarvoor ik zwicht jouw gezicht in 't lange licht het is waar het leven om vraagt vaak door schaduw vertraagd wollen weemoed heeft ons omhuld wij tweeën, rond hals en honger gekruld dat is wat het leven geeft bloesems, bomen, een strik jij, mijn liefste, en ik onmogelijk om niet te horen wat diep in ons werd geboren…

De haan kraaide twee keer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 743
de haan kraaide twee keer en nog eens de nacht ontsliep in de dag de zoekende zon achtervolgde verzengde de nacht strooit de wederkerende as in de wassende dageraad en de dag ontrolt zich langzaam krom als een oude atlaskaart tot het moment dat de aarde zich keerde tegen de dag en de titaan haar in liet slapen vredig in de schaduw…

Onderhuidse warmte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ik tast naar je raak heel bescheiden aan jouw zijn zie licht dat in het schijnen je schaduw laat verdwijnen en onderhuidse warmte doet gloeien van verbondenheid tot strelen langzaam verandert naar passionele intimiteit via roze naar het donker rood van alle remmingen ontbloot de kleuren zijn verschoten na een heftig samenzijn…
wil melker28 november 2014Lees meer >

Extravaganter uitgelicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
ik heb je gezocht in de stad van glas maar overal waar ik keek zag ik je gezicht verschijnen om daarna in schaduw te verdwijnen je werd steeds transparanter extravaganter uitgelicht tot in het diepst van je ziel het waren die karakteristieken waarvoor ik altijd viel ik zag ze breken in kleuren vlammen die ik nooit meer zal vergeten…
wil melker28 januari 2015Lees meer >

Glazen toontjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
jij spreekt met glazen toontjes die verwaaien in de wind waar ik vaagjes melodieën hoor uit jouw jeugd als spelend kind in je haren dartelt zon op zoek naar lichtend blond heldere ogen kaatsen lente als jij dansend naar mij komt wij schaduwen de boulevard spiegelen samen het verliefde paar…

Honingvlinders

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
De talmende rivier heeft vriendschap gesloten met onze familie op de oever hier in het bommelland honingvlinders fladderen vlijtig boven het boomgaard gras wolken werpen schaduw op de wuivende kruinen van de ooftbomen we eten uit eenvoudige handen want het is zomer in de boomgaard en bijen zoemen rond blije kinderen die buiten spelen…

Het almachtige ik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
helderheid uit kleur verdwijnen het voelde alsof zon niet meer uitbundig kon schijnen het vrolijke speelse flonkerde incidenteel grijs overheerste geheel ondanks de warmte werd het kouder en killer door donkerder licht in relaties domineerde niet samen maar alleen het almachtige ik nog opent wit maar zwart produceert enkel schaduw…

Mat gepolijst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
het steen lijkt de beitel te ontwijken als ik een stukje dwars voorzichtig wil splijten meegaand heb ik zijn structuren gepolst aders en lijnen gevolgd in subtiele verfijning mat gepolijst met de glans van bloed zweet en tranen ademt schoonheid je schaduw vol karakter sta je daar bevallig en profiel maar met je stukje dwars ben…
wil melker6 oktober 2015Lees meer >

op de rand van

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
ik blijf in de schaduw van het huis het maakt zich klaar om het gemis te verzamelen deuren openen en sluiten lopen mij omver terwijl ik op elke tekening stilte plak onder een verdonkerende hemel maak ik het bed op voor nachten waarin wijzers verfrommeld worden tot korsten van tijd ik wil nog even gaan zitten de dagen vastnemen…