5060 resultaten.
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
Tinteling van extase
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.065 Er is er maar eentje zoals jij
maar ik zie jou overal staan
mijn hart maakt alle tijd vrij
en voelt het zo perfect aan
Voor altijd met jou is niet lang genoeg
over jou dromen geeft mij alle energie
voor een relatie is het nog iets te vroeg
maar alles klopt als ik jou weer zie
De tinteling van extase trilt nog na
want vandaag heb ik jou…
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 kleine witte kiezelstenen
zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
Hé Lekker ding
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.468 Hé hallo daar, lekker ding
ik wilde je even laten weten
Dat door alle drukte heen
ik je echt niet ben vergeten
Sinds ik jou ken lacht de dag
me telkens weer tegemoet
En voel ik weer alle dagen
kriebels in overvloed
Dus twijfel nooit, mijn lief
als je 's morgens opstaat
Weet dat ik aan je denk
van vroeg tot 's avonds laat…
Rijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.531 En vroegen gedachten: ‘Waar ben je dan?’
Ineens zie ik ‘hier ben je!’
Ineens is vorm verkregen
Ineens is er intens gekust
Ineens valt een kwartjesregen
Nu ben je in mijn leven
Nu ben je zó dichtbij
Nu is ongelofelijk
Nu jij er bent, nu ben ik er
Ik kan er bijna bij…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Ochtendzon zaait,
de lotus komt op
tussen vroege rozen.…
Letters op papier
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
610 haar boek geschreven
in een warme golf van liefde
hartstocht in elke letter
op papier
de vraag kwam
laat me in je armen slapen
zo vol vertrouwen
blonk de flonker
in haar ogen
het tedere in haar stem
de pen in haar hand
volgde haar hartenklop
wees mijn haven
vroeg ze
dat is de zin van mijn leven
de wind fluisterde
haar zinnen
blad…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
Kleine gezichten
gedicht
2.3 met 124 stemmen
36.489 Ze maken hun jongere broers vroeg wijs,
met hun kleine gezichten
waarop veel geschreven staat.
Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders.…
Oorzaak en gevolg
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
609 deze lente kaart met herinneringen
die de dood rijpt aan vluchtige
momenten spijt – witte kopjes
steken al boven de zwarte klei
bebaard en afgebakend
tussen zachte wallen vlees
met vroege stoppels waarvan het zwart
veranderd is in een loodgrijs warm vest
klampt emotie zich vast
aan het duister en ejaculeert
zijn angst met pijnlijke scheuten…
zoals stenen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
527 liet ik gedachten keilen over water, het was vuil
maar
de oppervlakte schoon
ze droeg er lelies die hun onschuld bloeiden, rijker
door de vroege zon; het klaarde op
en overal liep leven
kleine vogels zochten tussen blad en boom
ze zongen dat de dag er was
en ook
dat alle zomers nu nog geuren
in mijn slaap
slechts een enkele…
Er stond daar eens ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.216 Er stond daar eens een schone bloem
Helemaal verdoken
Ik vroeg ze toen "Gij schone bloem,
Waarom hebt g'u weggestoken?…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
Niet doorgebroken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Ik kwam haar tegen in de stad
ze liep een beetje mank, het hoofd gebogen
Ik vroeg: schrijf je nog wel eens wat?
Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen
Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt
voor mensen zoals wij: er is publiek.…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
Zowat Vincent
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
499 Rood op rood Theo
nagenoeg dronken wij ons bloed
uit broederliefde
zo wij dat deden van de Heer
dit is het allerlaatste avondmaal
bijkans een afscheidskus -na sterven
jouw echo
jouw gehele sterke rechtervoet
niet griefde
waarop alles steunde keer op keer
een verbintenis die ik je nu betaal
met mijn te vroeg ontzielde linker
het rijmt…
De stille
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
614 Ik ben deze ziel
die vroeg ging opstaan: ze wachtte niet
op wat komen ging
maar legde haar eigen weg uit.
Ik ben de schavuit
met groeiende toewijding.
Ik ben Petra, zij die bevestiging vond
in het eigen hoofd
zo zij haar roeping had beloofd.
Ik ben zij.…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat
zou ik verder dan ver kunnen zien
vroeg of laat……
twee vuilniszakken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 's Morgens vroeg staan ze daar
in de miezerige regen
op de rand van de stoep
twee grijze jassen
tegen elkaar aangeleund
stijf van de kou
vol afgedankt leven
maar ook zo breekbaar
zo weerloos als twee bloemen
die zonder verwijt
de tuinman aanzien
die ze plukt.…
Zullen we
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
876 Daar stonden we dan
beiden onwennig
alsof we ons nooit eerder
verloren hadden
ik ga dan maar, zei hij
heb je nou alles, vroeg ik
terwijl ik het vergeten
snel in zijn koffer stopte
zo treuzelden we
ons afscheid dichterbij
ga nou maar, ‘t is goed
zei ik quasi nonchalant
vluchtig keek hij langs mij heen
zullen we doen
alsof we…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 in m'n tuin
nestelt
....een meesje
Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt…
HOE H.H. DE WERELD REDDE
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.084 Toen hij daarmee klaar was deed hij het
en daarna vroeg hij zich af: heb ik nu tien diepe kniebuigingen gemaakt?
of heb ik er, omdat ik in gedachten onwillekeurig bezig was met datgene
wat ik na mijn ochtendgymnastiek moest doen,
misschien een paar overgeslagen?…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Sprookje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 En hoe we liepen
Over besneeuwde velden
En later wij twee
En samen
Ingekuild in een decemberhuis
Ons slechts verwarmend aan woorden
Waarmee we een verhaal verzonnen
Van een veel te vroege lente.
Jij kwam vanuit het noorden,
Brak de ijskristallen in mijn ogen.
Je bent slechts één winter lang
Gebleven.…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Hebzucht, het moet steeds meer,
genoeg is zelden nog genoeg,
voor matiging nog te vroeg,
dus nemen we van wat er nog resteer.
Al zijn de gletsjer aan ‘t ontdooien,
we moeten ons steeds meer ontplooien,
en zo een rentmeesterschap vergooien,
hebzucht is als het paard van Troje.…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…