7765 resultaten.
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden in de zee…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 De laatste winterkoude stormen
bliezen de golven met brute kracht
tegen de Friese waddendijken
het stormde gevaarlijk in die nacht
Het was maandag zes maart 1883
Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk…
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach omschreven
mijn lichaam is de duivenpostzegel
van een open brief op zoek naar zee…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 De koers die ik voer, de koers van wie ik was.
Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden.
Het heden in het verleden.
Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld .
Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing.
Met een loods…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Zomerkind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 jij bent het zomerkind
geboren uit een warme wind
stralend door de zon gedoopt
met het eerste ochtendrood
nog beroer jij
zachtjes flarden mist
die snel vluchtig zijn geworden
nadat zij van jou hoorden
speelt met zee
en kleine schaapjeswolken
laat de stranden snel bevolken
met vroege gasten van plezier
vult lucht met geur
laat vlinders…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren,
staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.
En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Haar herkomstland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
389 het is
het zachte ritme
van de regen
dat ik hoor
als de golven
overslaan
in het ruisen
klinkt het verhaal
waar kom ik vandaan
uitvloeiend op
het strand spiegelt zij
haar herkomstland
de witte wolk
in het hemelsblauw
de zon verwarmt jou al…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 , ja dat daar is de zee'
------------------------------------
uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
De windstilte.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 zeggen dat je blijft
en nooit van mij heen zult gaan
Ik brul door de stillte van de wind
dat ik jouw liefde niet kan plaatsen
in mijn hart
en dat ik toch liever
een ander vind
Door de stilte
van de wind
namen wij afscheid
in het rulle zand
Jij wilde mij kussen
maar ik..ik pakte alleen
jouw hand
In de stilte van de duinen
door de zee…
adembenemend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 het smalle ochtendlicht
deinend de duinen
de zee met mijn ogen dicht
leven in puin en
schelpen gestrand in
bloedrode golven…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zal hij die foto
maar niet maken.
Weer zo’n
boot.
Een doos van ijzer
met een vermoeden
vol
dat auto’s
nu naar Schotland gaan.
En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.
De kont van het schip
al in de verte
snuift…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 gruist, glimmend brokaat
Zeewater dat hij op haar navel morst
Zijn afdruk bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een fles crémant van lippen zondig
Zeven sprongen in de zee…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Vanaf het duin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Golven breken stuk
geliefden vinden elkaar
zandkorrels breken los
in oneindige tijd ronddolend
Wolken gaan en komen
geliefden kussen elkaar
gebroken hout schuurt
splitsers blijven achter
Duinen keren het water
geliefden trotseren stormen
eb en vloed markeren de tijd
sporen van de dood achter latend…
Kadunk!
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
726 Mijn woonplaats ligt niet bijster ver van zee
Dus hebben we hier nogal last van meeuwen
Ze laven zich aan afval en ze schreeuwen
En droppen witte flatsen naar benee
Geen pretje als dat op je valt. Ofschoon;
Het is nog altijd beter dan een drone…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…