3400 resultaten.
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Rustig is het in huis en op straat.
De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden…
Van wind en rag
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.252 Als ik maar licht genoeg ben, mag ik
over je lopen, mag ik, mijn bloesje open,
over je zitten gaan, als ik maar licht
genoeg ben, niet te zwaar.
Ik zal een droomelixer voor je kopen,
ik zal mijn haren dragen op z'n Frans;
Japanse zijde doe ik aan, mijn handen
laat ik ijle dansen dansen.
Men pen zal ik Oostindisch dopen, ik zal…
Maïs
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.309 Soms richt ik mijn ontgoochelingen af als logge,
dolle honden. In hoge maïsvelden liefst,
zoveel geritsel dat je desillusies er wel uit je hoofd
lijken te lopen, voor je uit. Ik roep ze op in al hun pijnlijke
details (Breng terug! Rechtop!) en laat ze daarna
Los! Af! Liggen!, waarna ik me uitstrek tussen stengels,
afgebroken kolven, me…
Winterdag, begroet mijn ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Winterdag, begroet mijn ziel
neem even mijn gedachten weg
langs landelijke kronkelwegen
onzichtbaar in gedachten
als een clown in droef besef
waar de mensen om mij lachten
en negeerden mijn humeur
slenter ik eenzaam langs de grachten
nergens ooit een open deur
er slaapt een schim in mijn geweten
daar waar de dood de vijand huwt
heb…
Mijn Eigen Geheel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zoveel gedachten
Maar is dat het wachten waard
Want wat is mijn aard
Want wat is mijn beleving
Is dat een ingeving
Of is dat structureel
Of is dat juist mijn eigen geheel…
met zuinigheid en vlijt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
576 het teveel aan dromen
in mijn rugzak gestopt
omdat ik niet kon kiezen
wellicht kan ik er morgen
iets mee dacht ik nog
en verdomd de volgende
dag kwam er één van
mijn dromen tot leven
tóch maar goed dat ik
er zo zuinig op ben geweest…
mens versus kameleon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 De mens is te vergelijken met een kameleon:
hij past z'n kleuren aan in iedere situatie…
JEUGD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.075 De wakker-waakse haan.
De dichtervlucht der zwaan,
De zwerfse jager: reiger.
De strijdbaar-sterke tijger.
En het deemoedig schaap,
Hen samen leidt de knaap
Eendrachtig aan één band
Door 't rein en eigen land
Vol jonge bloesemsneeuw,
Als in de gouden eeuw.
Hij mijmert, zingt en speelt.
Weidend zijn zinnebeeld;
Zij kennen aan die toon…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 De avond komt over de kleine binnenplas.
Ik peddel niet meer, licht zuchtend loopt
de kano vast in de plompeblaren. Nog een
kleine opmerking van de wind
achter mij in het riet. De watermunt
geurt me met kracht achterna van het
licht aanvaren.
Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer…
De geur
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.895 De herinnering van geluiden,
van geuren, van bezinning
op het betoverde bestel en
het bestaan van rode bloemen.
De geur van mos,
van denkende moerassen.
Allicht de kleuren van het geschut,
naar hartelust de geur en
geuren van het verlaten plein.
De klaagzang van de takken
omarmd door de gebeurtenis,
die zelfs een geur verspreidt.…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 ik herinner me wel de sneeuw,
de Karelsbrug in Praag, hoe jij -
hoe jij tot op vandaag lacht om
iets dat ik niet zag, wat vlokken
van mijn schouder slaat.
Hoe ieder zinloos ingewikkeld
sneeuwkristal op kinderkoppen
achterblijft en erger:
dat het ons niet daarom gaat.
Maar of er een moment zal zijn
waarop wij wezenlijker samen
- ik weet…
Kranen open
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.548 Voor het eerst sinds hij hier zit
neemt hij zijn handen voor zijn ogen weg
neemt hij met de rand van zijn rechtermouw
het vocht van zijn gladde voorhoofd af
er trekt een rimpeling over en in
het water buiten het licht binnen
een muntje in zijn herinnering
in zijn kamer met uitzicht voor
het eerst sinds hij hier zit zoeken losse vormen…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 De stilte trekt, op donzen voeten,
een stomme schildwacht, gans alleen,
door lege straten... Treurig groeten
de sterren door de nevels heen.
Lang was de dag en zwaar van zorgen...
Mijn hart is lam; mijn hersens moe...,
en dubbele zorgen brengt de morgen
misschien...; mijn ogen vallen toe...
En toch, - toch vindt mijn ziel geen ruste…
Normaal autisme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Er bestaan mysterieuze werelden
die 'normale' mensen niet kennen.
Artiesten en prettig gestoorden,
waanzinnig verliefden en narren.
Uitvinders en dromers.
Zij allen weten wat ik bedoel.
Abnormale mensen zijn zij,
zo oordelen de normalen,
levend in een normale wereld.
Waar horen autisten thuis?
Ook zij zijn 'abnormaal'!
Toch zijn autisten…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 Hoeveel boeken moest ik lezen, hoeveel harten
moest ik breken om het licht te zien
dat vrolijk en pervers mijn ziel bevrijdt?
Ik zag met eigen ogen wat mijn handen deden
en hoe ik ook mijn spijt met inkt beklaag:
geen hond die twee keer om een klaaglied vraagt.
Ik hang vijf zomermaanden voor mijn raam.
Ik verf mijn haar en leef zoveel ik…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Op het moment dat ik
de deur sluit 's avonds,
heb ik altijd wel
iemand naast me staan die
daar niet hoort.
Iemand die mij zijn diensten aanbiedt
zonder een woord,
die doet alsof zijn neus bloedt,
of die gehurkt zijn veters strikt,
of iemand die langs mij heenglipt,
met een hoed op,
die niets met mij te maken heeft,
of die met een emmer…
LEVENSMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Ik heb geleerd om te vertrouwen
Gevoeld wat wantrouw met je doet
Geduld betracht om op te bouwen
Ontdekt wat nooit eerder werd vermoed
Gevonden wat lang was verborgen
Gezien wat mij ooit heeft verblind
Los gelaten, al mijn zorgen
Ontdekt hoe belangrijk ik dit vind
Ik heb geleerd te kunnen geven
Zonder verwachting voor iets terug
Leven…
Ik zoek dus ik besta
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 Je weet niet precies wat je zoekt
maar weet dat je iets kwijt bent
en dat je daarom nu verstrikt zit
in dit doolhof van gedachten
met de brede stekelige heggen
waar je soms overheen kunt kijken
maar niet over heen kunt stappen
zonder voortdurende pijn
heel hard roept hij –stop-
maar je kunt een rijdende trein
niet zo maar stilzetten
tenzij…
Echo van onze jeugd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
505 Een leven lang horen we de echo
van het refrein van onze jeugd…
grip op het hier en nu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 het meisje met de zonnebloempitten
kreeg zojuist een zaadlozing
gelukkig had ze nog potgrond
wat een aardse liefkozing
wachtend op de zonnebloemen
en de volgende lading zaad
groeide het meisje belopend mee
ze spinde in haar spinneweb nog een draad
al de herinneringen in vakjes
zie de foto's ingelijst aan de wand
van al wat is en wat was…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.338 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Ben ik ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Wie is dat,
die dat ik word?
Ik ken haar niet
Ik herken mij niet
Waar ben ik?
Wat doe ik?
Wat heb ik gedaan?…
Leeg..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Leeg..
Of is het gewoon vol
Volheid die leegheid met zich mee brengt
Leeg..
Of zou ik willen dat het leeg was
Die leegheid die vernieling met zich brengt
Leeg..
Of maakt het ruimte
Je sleept het mee naar waar jij het brengt
Of is het alleen maar een vertedering
Voor dat
wat de tijd brengt
Waarom lijkt het altijd dan zo verdomd…
Intramuraal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 schaduwminnend gesteente, koud van huid
ontworteld van gebeente, kalm van gebladerte
gebroken door steenbreek en klimop
er keren dwalingen, ingegraven, ontluisterd
mijn flonker is loom van windstilte
ik ontbreek en keer mijn lawaai binnenstebuiten…
Resoluut.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Dit is het.
Daar sta ik voor.
Mijn woorden zijn direct,
Zinnen kort.
Niets meer te zeggen.
Ik ga verder, ga door!…
Je bent allang oud genoeg
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.903 Je bent allang oud genoeg
voor een geschiedenis
dat is je geschiedenis
die van je kinderen
van anderen
je ziet ze groter worden
dan de bedenkt dat ze er zijn
ze waren
langzaam hurkt er
een figuurtje aan de startlijn
stilte is het signaal
wat telt is het uithoudingsvermogen
wie aankomt helpt alleen de wind
--------------------…
Verboden te voederen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 mijn oom had een hele dikke boom
twee schommels
een erf vol kuilen en kakelende kippen
witte en bruine
maar ’t mooist waren zijn varkens
pasgewassen zeugen, biggetjes roze
die knorrend een stuk zeep verslonden
oom had niet alleen een hele dikke boom
maar ook hele grote handen…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
Over alhoewel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 Natuurlijk ging het goed
Het had niet anders kunnen lopen
Want door oorzaak en gevolg
Kon het niet meer mis gaan lopen.
Toch blijft het ongewoon
Als je zo een punt ziet maken
Alhoewel, als het niet was gelukt
Had hij de bal niet goed kunnen raken.
Dat zie je vaak
Bij extremiteiten
Maar als het een keer niet lukt
Hoef jij je niets te…