5803 resultaten.
Reclame
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
923 TV beelden spelen op je in en blijven bestaan.
Soms wil je het niet zien of horen.
Je kan je kop niet omdraaien of het wordt alweer geboren.
Reclame borden in overvloed.
Maar de boodschap is bankroet
Internet was de uitkomst.
Met zoveel boodschap dat je er niet uitkomt
Gemak dient de mens.
Maar zoveel gemak was niet de wens.…
Je artistieke vingers
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
504 jij hebt
iets teers en breekbaars
in verschijnen
toch sta je
als een rots
in woeste zee
je oogopslag
laat alle weerstand
met een lach verdwijnen
jij voert
de hoogste golven
uit de stroming mee
je artistieke vingers
spelen schubert
in een eindeloos duet
zij bezweren
ook het water tot een
kabbelend sereen gebed…
illusie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 nacht bracht mij de schaduw
van je kus
in mijn verbeelding was het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van een nieuw lief
tenslotte weet ik nu
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terug bij het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat in het niets
dan, tegen beter weten in
speel…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Als God...
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
988 Als God en zijn heiligen zich ontpopten als atleten
en zich op sportief vlak zouden willen meten,
willen bowlingen of een balletje slaan
en dus spelen met de aarde en de planeten...
Hoelang zou het hier nog vlotten
als de heiligen een partijtje zouden sjotten.…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…
Prinsjesdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Henk Kamp is nu verkenner aan het spelen,
De Ridderzaal is voor hem spielerei.
Daarom vervult mij dit met nostalgie,
Hun Prinsjesdag was ooit mijn Jamboree.…
Weg met dichters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Er is een weg met dichters aangelegd
Ik zie blije kinderen spelen op de
Weg met dichters
Ik hoor boer en kinkel roepen
Weg met dichters!
Er is een weg met gedichten aangelegd
Achter mij dragen dichters gedichten voor
Ik hoor rat en vanger gillen
Weg met gedichten!
© Jan Bontje 2013…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Donkere decibellen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 het is een spel
van hand en geest
in dirigeren
wordt muziek een feest
hoge tonen
is de weg gewezen
met een korte rust
in blijven zweven
een forse slag
maakt jacht
op donkere decibellen
om wat te versnellen
pauken roffelen
zwepend de finale
de dirigent slaat af om
in stilte zijn ziel terug te halen…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
In licht en wind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik droom
je gedachten
en lieve lach
zij wiegen
speels als een kind
in licht en wind
als een handvol
ballonnen kleuren
zij liefde en passie
zonder
opgelaten te zijn
vieren zij vrijheid
nemen de ruimte
die wij hen geven
in samen leven
ik volg hun vlucht
zucht verliefd als ik
zie dat jij naast mij rust…
Hitte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
517 Temperatuur daalt
als wolken met de zon spelen
en wind, een koude douche
of een duik in zee even verkoeling geeft
wat een verademing is voor velen
maar dan, als wolken verdwijnen
gaat de zon weer uitbundig schijnen
en slaat de hitte genadeloos toe
ik zeg dit niet om te klagen
maar hitte maakt loom en moe...…
Kijk maar naar mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
799 Kijk maar naar mij
speel maar zachtjes mee
sluit je ogen
zing maar zachtjes naar de toon van de vogels.
Kijk maar naar mij
je bent hier veilig
kijk naar buiten
tot het morgenrood je angsten wegschroeit.
Kijk maar naar mij
vergeet de muziek
slaap rustig
ik zal er nog zijn als je wakker wordt.…
Handen (3)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
824 Mijn handen zijn het
Die kiekeboe spelen
Met de dochter van je broer.
Dol als ze is op dat gekoekeloer.
Schaterlach in de box.
Mijn handen zijn het
Die haar de lucht in gooien,
Keer op keer, telkens weer.
Verlangend naar steeds meer.
Paardenstaart in haar nek.…
Bijdehandje ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik zag ze
spelen met zand
in overvloed op strand
een licht
misverstand over
emmertje en schepje
water en gieter
gaven al snel
het eerste piepen
ook de kleurkeuze
hield niet zo
heel lang stand
toen ik even niet keek
had bijdehandje ik
alle spullen ingepikt
heb het opgeruimd
wat bleef was zand
zij speelden hand in hand…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Cutie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 Zij houdt van mij, maar kan
het niet zeggen
Zij houdt van mij en haar
ogen spreken
terwijl wij de liefde bedrijven
voel ik aangenaam die vier woorden
Zij houdt van mij, zonder
beding breken
Haar naam, aangenaam, be-
tekent 'kennis'
Voor mij is zij meer, veel
meer dan schattig
voor mij is zij meer dan een vriendin
samen gelukkig tijdens ons spel
Onz…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
Koperen ploert
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
648 Wolken wit in blauwe lucht
laatste dag in nieuwe tijd
vreemde sfeer in dit gehucht
weekje zonder haat en nijd
krekels klinken in het riet
vrouwen hangen aan de was
heerlijk is dit zomerlied
kinderen spelen in het gras
gedachten zaaien nieuwe dromen
de zon is weer zo groots gekomen.…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
Marginaal?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Naarmate ik grijzer word,
blijft wat mij drijft in
scheppende bewoordingen
begaan uit liefde en nood,
hoe gekker hoe fraaier, wat
geen afstand tot de inhoud
bood tot het oordeel valt in
de carrousel van spiegels
waarin je ongevraagd ouder
wordt, in vliedende teksten
tot aan het marginale tijdstip
van de dood, wederkerend spel
zo…
Seizoenswerk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
545 Roze wolk
Kringelende lucht
opstijgende rookdraden
wat een heerlijk spel.
Nachtgedachte
Ik denk aan een ster
die in jouw ogen vonkelt
als een hemelslag.…
Nog gesloten deuren
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
366 ik hoorde
hoe haar aria
brak en in een
waterval muziek
naar beneden stortte
nog was
haar lied niet
teneinde omdat
tonen meanderden
tussen oevers van kunst
juist die weidsheid
en rust bleek het
juiste antwoord te zijn
op de apotheose die
opgebouwd was boven
daar in het ijle
waar nevels in
speelse composities
kierden uit nog…
De kleine wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 Als mijn vriend komt
hoef ik helemaal niets
te doen om iets te laten
gebeuren, schaamteloos
zijn we wie we willen
we laten warme adem
in ons bloed spelen
met geluk en ruilen
woorden voor hapjes
vrede in onze buik
- de kleine wereld
...van tevredenheid
...in de grote wereld
...van het streven -
tot we verzadigd en
uitgelachen zijn…
De finale
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen
van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld
worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te vroeg voor een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd…
roddel achterklap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 mijn koosnaam is roddel
ik heb dus geen respect
niet voor gewone mensen
noch voor de celebraties
ik minacht alle reputaties
die ik liever ook vermink
met mijn ongerechtigheid
mijn bijnaam is achterklap
ik breek harten vol liefde
verpest gelukkige levens
met mijn altijd sluwe laster
die ik zo graag citeren laat
om zo van jan en alleman…