5115 resultaten.
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het is mij een droom te ontwaken
door een hand op het haar en de slapen
en de streling van zaaien en rapen
meer dromen te voelen maken;
hoor in het omhullend geruis
van een adem de zee, de wind
op een lang, leeg strand, en een kind
ver van het ouderlijk huis -
Zij vroeg mij waar we nu waren.…
Voor Barbara,
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.180 Zondag 20 juli,
Barbara heeft haar ogen gesloten
niet voor nu
maar voor altijd
Alles wat je haar had willen zeggen
is gebeurd
of zeg het nu maar heb geen spijt
Want haar strijd is nu gestreden
veel te vroeg
is ze jullie ontnomen
Lieve Pieter, de kinderen
Ik wens jullie heel veel sterkte
in de toekomst die nu gaat komen
Altijd…
de betovering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 kasteel
waar ik verlegen naar je kijk
omdat je me hebt veroverd
je bent geen ridder of een prins
het witte paard zag ik niet staan
ik hoorde slechts de woorden
die je liefdevol en fluisterend
door mijn hoofd liet gaan
toen ik in alle stilte
mijn hoofd nog op je schoot
met tranen nat en zilt
zo.. van je genoot
totdat ik wakker werd
en vroeg…
over bloesem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
972 zoals op vroege japanse prenten
tederheid tot zijn recht komt
en mij telkens in vervoering brengt
zo zou ik willen dichten
in ogenschijnlijk fragiel woordgebruik
dat stand houdt door de eeuwen heen
maar degelijke hollandse dichters
maken dikwijls vierkante gedichten
in louter hoekige zinnen
waarmee ik niet wil zeggen
dat de verzen niet…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…
ridder blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.284 kwam op een avond
om tien uur, het was nog licht
verraste me, hing net mijn harnas
aan de haken in de muur
liet mijn handen gaan over de deuken
wreef met een olielap het ijzer
vette zorgvuldig de lederen delen
je vermijdde me aan te kijken
omdat je honger had
deelde ik het eten
soep met geroosterd brood
er was immers genoeg
je vroeg…
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wit op aarde van boven onttrokken
gekoelde witte vlokken
dwarrelend in spagaat
van morgens vroeg tot avonds laat
Een dek gespreid in vele dagen
geluidloos in vele lagen
dan treedt er in de dood
de dooi geeft zich bloot
Transformatie als melder
het wordt glashelder
het aardse wordt weer zichtbaar
wit verschijnsel is verdwenen
water neemt…
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 ik sta voor het raam en ben alleen
mijn adem wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
Geronnen licht
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
883 vurig likt de vroege morgen aan de nacht
dorstig en hunkerend naar geronnen gloed
violen klagen modder aan
die langs mouwen druipt
de duisterval laat sporen na
op blondgeverfde treden
valsspelende
klanken
glijden
langs
leuningen
omlaag
eindigen in een weerspannige schoot
wanen zijn bezeten
van achtervolging
tegenbeelden krijsen…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 De wolk van heimwee naar
het verwaaid geluk van toen
vol fluistering en lentegroen
wordt cru uiteengespleten
door de aanstormende trein
van tijd en kwaal en raakt mij
veel te vroeg, op de overweg
van wens en werkelijkheid.…
jij bent heen gegaan je hebt ons verlaten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.948 Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Te snel te vroeg
Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Terwijl ik zo graag
Nog met je wou praten
Je bent heen gegaan
je hebt ons verlaten
maar voor je ging
wist je mijn hart
nog goed te raken
Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Maar in mijn hart
Blijft jij tot het
Einde van mijn…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
Tinteling van extase
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.065 Er is er maar eentje zoals jij
maar ik zie jou overal staan
mijn hart maakt alle tijd vrij
en voelt het zo perfect aan
Voor altijd met jou is niet lang genoeg
over jou dromen geeft mij alle energie
voor een relatie is het nog iets te vroeg
maar alles klopt als ik jou weer zie
De tinteling van extase trilt nog na
want vandaag heb ik jou…
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 kleine witte kiezelstenen
zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
Hé Lekker ding
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.468 Hé hallo daar, lekker ding
ik wilde je even laten weten
Dat door alle drukte heen
ik je echt niet ben vergeten
Sinds ik jou ken lacht de dag
me telkens weer tegemoet
En voel ik weer alle dagen
kriebels in overvloed
Dus twijfel nooit, mijn lief
als je 's morgens opstaat
Weet dat ik aan je denk
van vroeg tot 's avonds laat…
Rijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.531 En vroegen gedachten: ‘Waar ben je dan?’
Ineens zie ik ‘hier ben je!’
Ineens is vorm verkregen
Ineens is er intens gekust
Ineens valt een kwartjesregen
Nu ben je in mijn leven
Nu ben je zó dichtbij
Nu is ongelofelijk
Nu jij er bent, nu ben ik er
Ik kan er bijna bij…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Ochtendzon zaait,
de lotus komt op
tussen vroege rozen.…
Letters op papier
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
610 haar boek geschreven
in een warme golf van liefde
hartstocht in elke letter
op papier
de vraag kwam
laat me in je armen slapen
zo vol vertrouwen
blonk de flonker
in haar ogen
het tedere in haar stem
de pen in haar hand
volgde haar hartenklop
wees mijn haven
vroeg ze
dat is de zin van mijn leven
de wind fluisterde
haar zinnen
blad…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
Kleine gezichten
gedicht
2.3 met 124 stemmen
36.489 Ze maken hun jongere broers vroeg wijs,
met hun kleine gezichten
waarop veel geschreven staat.
Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders.…
Oorzaak en gevolg
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
609 deze lente kaart met herinneringen
die de dood rijpt aan vluchtige
momenten spijt – witte kopjes
steken al boven de zwarte klei
bebaard en afgebakend
tussen zachte wallen vlees
met vroege stoppels waarvan het zwart
veranderd is in een loodgrijs warm vest
klampt emotie zich vast
aan het duister en ejaculeert
zijn angst met pijnlijke scheuten…
zoals stenen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
527 liet ik gedachten keilen over water, het was vuil
maar
de oppervlakte schoon
ze droeg er lelies die hun onschuld bloeiden, rijker
door de vroege zon; het klaarde op
en overal liep leven
kleine vogels zochten tussen blad en boom
ze zongen dat de dag er was
en ook
dat alle zomers nu nog geuren
in mijn slaap
slechts een enkele…
Er stond daar eens ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.216 Er stond daar eens een schone bloem
Helemaal verdoken
Ik vroeg ze toen "Gij schone bloem,
Waarom hebt g'u weggestoken?…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
Niet doorgebroken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Ik kwam haar tegen in de stad
ze liep een beetje mank, het hoofd gebogen
Ik vroeg: schrijf je nog wel eens wat?
Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen
Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt
voor mensen zoals wij: er is publiek.…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…