7673 resultaten.
Priveleven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
691 Bescherming PRIVE is een wettelijk groot goed
Maar niet zoals TONINO dat doet
Je gegevens staan letterlijk op straat
Zie hoe het O.M. met het priveleven omgaat
Onder zijn loopbaan ligt inmiddels een bom
Wat zijn zelfs knappe mensen, toch ezelachtig dom…
winterland
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.000 onbewogen staan
de bomen
als skeletten
hun takken
een smeken
hemelhoog gericht
zonder schaduw
werpend op
in het naakte
verstilde land
waar de lucht
van dode wintersloten
ons beroert
als wij
de grijsheid
weerspiegeld zien
in een zwarte
omlijsting van
vergangkelijkheid.…
Nieuwjaar 2005
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.299 Daar de huizen, de bomen,
altijd hetzelfde, vermoeiend.
Aan de andere kant het park
en kinderen die joelen.
Op de stoep voor zijn deur
altijd al een mens, oud,
die toekijkt en niet lacht.
Welke vraag blijft nog open?
Ver, de horizon een oever
zonder overkant; en haastig,
een vleugelslag, wolken.…
ijl
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
610 doorschijnend
zweeft ze kalm
haast uitdagend
in haar eentje voort
passeert tuinen
ontwijkt
als door een wonder
talloze bomen
onkwetsbaar
waant zich
de laatst overlevende
uit vrolijk kinderspel
de hoge muur
komt angstig dichtbij
uit "Achtertuinen"…
De weemoed hangt tussen de huizen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
736 De weemoed hangt tussen de huizen
zoals de nevel over 't veld;
hoe dikwijls hebben wij elkaar
wat vreugde of droefheid gemeld,
maar nu de dagen zo korten
en de bomen haast niet meer praten
valt er in de harten ook kilte
en komen er tranen,
onaangekondigd.…
feest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
838 als de maan ons pad verlicht
bomen tot
zwartkanten knipsels tovert
en onze door tedere nevels
besluierde wereld
tot een feestzaal maakt
zien we naar elkaar
en naar omhoog
wij voelen ons eregasten
van een bovenzinnelijk feest
onder de oneindige hemelkoepel…
onontkoombaar in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
836 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is al dood
het gaat
over hopen
de lente
zal ooit
deze winter
gaan slopen…
De zon schijnt
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
647 Aan de overkant staat een glazen boom.
Eén voor één vallen takken af.
De man veegt
zijn scherven in het water.
Vissen zien enkel
kleine spiegels zonder beeld.
Maar de zon schijnt.
Het is nacht.…
Tikkende zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
781 Bomen zwaaien, zwiepen.
Een nieuwe wind, een nieuwe dag.
Ik knijp mijn ogen dicht
om de nacht te missen, maar zij
is overal aanwezig, op tijd
om ergens te zijn.…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
zomermorgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.318 Hoor je de wind die fluisterend in de bomen praat
en jou vertelt dat als de winterkilte komt
Ook dan ik aan je zijde sta…
storm
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
644 de zilveren weg
glijdt beheerst door grijze heidevelden
met vage bossen aan verre randen
onder de zwartdreigende nederbuigende
silhouetten van de eenzame bomen
ze worden geteisterd
door een grauwrazende stormhemel
die woedend het water in schuine flarden
over mijn kleine wereld striemt…
LES CERISES...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
839 alsjeblieft de kersen-
onder zwangere bomen zaten
wij behangen met kersen
als gretige kinderen
met vuurrode tongen
en een nog zeldzaam
gevoel van geluk…
Oog in oog
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.384 In vredige eeuwigheid
introvert afgezonderd
verborgen tussen bomen
oog in oog met een hert
begint leven te stromen.…
Begeerte 2
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
5.828 Als mist rond takken aan de bomen,
zijn de haren rond uw hoofd;
De geuren van uw lichaam, zo innig zoet,
dat het me haast verdoofd;
Ik druk mijn neus,
in de lichte glooiing en zachtheid van uw vlees;
En mogen dan wellicht,
mijn handen op u rusten, zo even zonder vrees.…
herfst
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.082 onbewogen staan
de bomen
als skeletten
hun takken
als een smeken
hemelhoog gericht
zonder schaduw
werpend op
het naakte
verstilde land
waar de lucht
van dode wintersloten
ons beroert
als wij
de grijsheid
weerspiegeld zien
in een
zwarte omlijsting
van vergankelijkheid.…
stilte droomde heel verlegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
800 de rug
tegen een boom
stilte droomde
heel verlegen
woorden
bleven steken
alleen handen
vonden wegen
aan onze voeten
lag een vergezicht
zich te verrijken
in de regen
we kusten langer
dan verwacht
die liefde is ons
altijd bijgebleven…
O trouwe vazal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
815 hij vertelde aan de bomen
zong het in de wind
geruis van stille dromen
alleen aan mij
zei hij het niet
rietstengels langs de zonnebeek
vertelden zijn verhaal
wiegend met hun kopjes
in elke nog gesproken taal
"koning Midas heeft een ezelsoor
dat is de waarheid eerlijk hoor"…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
dieren
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.576 de mens gedraagt zich als een edel paard
en zint zoals een vos op slimme streken
hij heeft de kater uit de boom gekeken
of pronkt zoals een pauw loopt met zijn staart
een enkeling komt van gegoede huizen
de meerdeheid gelijkt op grijze muizen…
Een aardje naar...
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
983 De appel van de boom der wijsheid kwam
ten val. Hij viel vlakbij de hersenstam.…
Volg de nacht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
954 kan je me het sterven geven
wanneer stilte draagt
in morgendauw
wolken geboren
in zomerregen
mijn nachten buiten
betovering
bloem wordt bloem
van kind naar boom
op het gelaat bestreden
zonne - wegen
kan je me het leven geven
een leven lichter dan
een droom…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Nachtfietser
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
605 krachtig trap
ik door de nacht
draai met mijn pedalen
een weg door duisternis
alsof ik tijd terug
kan halen
nog voor ik deze heb gemist
sneller dan met licht
raast langszij
het zicht op wat ik ken
als gras
en bomen
ik ben
de paden
kan ze dromen
draag er blind mijn last…
dromenkind
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.235 laat mijn woorden
dan bij maanlicht van sneeuw
zijn
een siddering, een beetje wonder
zoals zilverglans, mild
in bomen
het onbekende
dat zich over het leven buigt;
een vinden of ontwaken
in trillend teder
en in dromen
wij samen
in witte kruinen
de engelenvleugels tegemoet…
mobiel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
838 haar ogen zijn argwanend geworden
eens over haar stoep de straat op
is het gewichtloos zweven in een chaos
het lijf doet maar wat
meestromen of stilstaan
het maakt niet uit
wat gedaan is is gedaan
boodschappen vandaag
ze herinnert zich vaag
hoe het vroeger was
de voeten op de grond
nu vertrouwt ze enkel nog bomen…
Uit dood hout
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
652 tijd om de
struiken te snoeien
het lager gewas
opnieuw laten bloeien
bomen hun
uitzicht te geven
want uit dood hout zal
nooit meer iets groeien
het mes gaat er in
gekortwiekt en kalend
nog koud maar toch samen
de nieuwe lente weer halend…
Mont Ventoux
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Uitgedoofd
Wacht mij de kale berg
Door bomen verlaten
Brandt ginds de barre maan
Tachtig maal malen pedalen
Twee keer meer mijn hart
Omringd door tijdgenoten
Vlucht ik de toekomst in
Verwonderd dat met zovelen
Het eenzaamheid is die verbindt…
je donkere ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
862 Zo weet ik ook van treinen,
van regen en van een muggenbeet
en van de herfst in de bomen.
Het is wat het is.
Zo wist ik ook van je ogen
dat ze niets meer dan je ogen zijn.
Maar onverklaarbaar staren ze me aan
in het donker dat geen donker blijkt
ook al is al het licht nu uit.…
http:// twintig jaar
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
818 Ha tee tee pee, een wereldwijde band
van mensen die elkaar misschien niet kennen,
je kan ermee een ander prijzen,jennen
of wat er ook maar tussen ligt, verstand
maar ook gevoel moet hier tot leven komen,
al zie je soms het bos niet meer, slechts bomen.…