3044 resultaten.
Een constant heden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Een constant heden
En Alzheimer die
Hem stevig in
Zijn greep heeft
Dus is het voor
Hem altijd vandaag,
Is er geen morgen
Of middag, alleen
Vandaag. En is het
Voortaan altijd Nu.
Met soms een echo
Nog uit een ver verleden…
Bij de brievenbus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
971 de ontluistering ,door
zijn kapotte darmen,
laat hem schreeuwen
als vloeibare ontlasting
door zijn broekspijpen druipt
de verstarrende schaamte
lijkt onverdraaglijk als
hij de benodigde stappen zet
tot aan de voordeur
trillend draait hij de sleutel om…
Verdwaald verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
833 Wanneer het in
Het hoofd altijd
Vandaag is, en er
Geen gisteren meer bestaat
En morgen al lang uit
Het zicht is verdwenen -
De mist slechts
Bij tijd en wijle
Op wil trekken
En de mens, hoewel
Slechts even dan, een
Glimp opvangt van
Wie hij was of misschien
Nog steeds wel is -
Wanneer zelfs die ene
Naam die uitsluitend…
halalwoning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.158 Nu men de moslimwoning aan gaat passen,
een schuifdeurscheiding tussen vrouw en man,
met ook een extra kraan als `t effen kan,
om na gebruik van het toilet de kont wassen.
Dit is beslist verrijking van culturen,
met deze schoon gewassen halalburen.…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
829 Jij vijand als ook vriend
die mijn tijd helpt doden.
Het vullen van niets, ook
al is het met pijn -
beter dan niets zondermeer.
Jij vriend die ook
mijn vijand is; ik ken je
zo goed. Jij pijn, die me
vergezelt in mijn hoofd,
mijn hart, mijn hele zijn.
Je kent me door en door
en in de nacht zie ik je
- al is het in een glimp -
opdoemen…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Vroeger kende ik er elk plekje van,
liep ik achteloos door een lieflijk landschap,
besteeg ik met twee vingers in mijn neus
die ene trap, slechts vijftien treden,
was ik vaak in drie tellen boven
en als een steenbok nog sneller beneden.
Bij toverslag verandert mijn heupkopnecrose
nu mijn huis in een verraderlijke bergreus
met een ijzige wand…
Bezoekuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 ze blijven bij elkaar
door het huis
dat onverkoopbaar is
ze slapen in twee kamers
de kinderen hebben
nu toch zelf een eigen thuis
ze hopen allebei
op het einde van de crisis
dan zullen ze eindelijk vrij zijn
de schok van kanker
lost geschillen op
door de naderende dood…
Memorabel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.122 ze pakte mijn hand
en trok me mee haar wereld in
van kakelbonte bomen
op wit gespoten gras
haar ogen flonkerden
toen ze het verlichte huisje zag
ze wist van Jozef en Maria
en het kind dat in zijn kribbe lag
maar niet
dat ze mijn moeder was…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 ik zit met
een brok van
verdriet en onmacht
in mijn keel...
sinds die ene dag
viel alles in duigen
het leven werd
plotsklaps anders,
onvoorspelbaar...
toch geniet ik
bewuster van de
mooie momenten...
want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen…
Het complot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.127 Ze staan er
De mannen
Jasje dasje
voor mijn deur
De stemmen
Beamen het
Je bent een hond
Alles klopt
De zenders
Spionnen
Ik zie hen
Ik tel af
Mijn laatste peuk
En neem de sprong…
Afstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 Wanneer is het moment dat jij mij niet kent?
of bestaat die niet en is het al lang verloren
Wordt het tijd dat ik jou niet meer ken?
of waar heb ik dit nog onthouden
Is dit nu de echt de dag?
of te vroeg, en te laat
Wanneer afscheid?
als je er nog bent
Welke afstand?
geen herinnering
Ben ik op tijd?
of gepasseerd
Och ja, ik was…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
Al hetgeen in mij onstoffelijk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Al hetgeen in mij
Onstoffelijk is
Verzet zich tegen
De gang van zaken,
Kan niet meer tegen
Dat pijnlijke gemis
Waarmee ' k naar
Het verleden blijf haken
En schreeuw mijn verdriet
Van de daken dat voor
Niemand te horen is…
Van ' t leven losgeweekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 Kasplant zo liefdevol
Verzorgd, zo
Zorgvuldig opgekweekt,
Toch teer geworden
Met de tijd en geleidelijk
Aan van ' t leven losgeweekt
Met liefdevolle wensen opgedragen
aan Anton van der Giessen…
In het licht van de verwondering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
657 Voor J.
In het diepste duister
Van wat ooit mijn
Donkerste nacht was
Heeft de vroege morgen
Lichtjes aangedaan
En ben ik teruggebracht
Bij haar die ik liefheb
En bewonder - en leef ik
Samen met haar in het
Licht van de verwondering…
wacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
941 ik wacht,
de dagen
kruipen
langzaam voorbij
een uur
duurt
een eeuwigheid
ik wacht
gelaten
af
en hoop dat
de tijd me niet
opmerkt
ik wacht,
denk niet
te veel na
en leef
ik wacht,
op een nieuwe weg,
op een nieuwe dag,
op hoop
ik wacht…
Over heelkundig.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 Heelkunde is in wezen
Hoe je ziektes moet genezen.
Of je moet pillen of moet spuiten,
Of de patiënt op moet sluiten,
Als het einde valt te vrezen.
Ik vind het al fijn,
Als behandelaars heel kundig zijn.…
Waar het donker alleenheerser was
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Lucht en licht
Mag ik weer
Binnenlaten waar
Tot voor kort
Het donker nog
Alleenheerser was…
woordspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
931 ik kijk met
lede ogen toe
hoe mijn ledematen
verouderen,
veranderen...
mijn ledematen
net als mijn mede maten
- kameraden
staan ze heel mijn leven
aan mijn zijde
alleen... je mede maten
kan je zélf kiezen
maar
je ledematen dus niet...
desalniettemin moet je ze
blijven verzorgen,
aandacht schenken,
ernaar luisteren,
naar die…
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 even was ik daar
waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn…
Verstopt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 daar wegen hopeloos verstopt zijn
zoeken zij een andere uitweg
dan gebruikelijk
dit leidt wel tot meer irritatie
en gepiep, wat dan uitmondt
in een heel geblaf
ogen kijken waterig de wereld in
zakdoeken lijken niet aan te slepen
evenals de mandarijnen…
IK HEB STRAF
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.157 Ik verdien straf, fluisterde ze zacht
want ik andermaal niet lief geweest
Ik heb enkel maar aan mij gedacht;
aldus ben ik erg egoïstisch geweest
Ik moet mijzelf pijn doen sprak zij
mezelf pijn doen als een goede les
In mijn arm, mijn been of mijn dij
ik heb straf en verdien dus het mes
Ik moet mijzelf kastijden, vind ik
mijn cijfers waren…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 Verkleumd tot in 't diepst
Van mijn gedachten zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
Nu het rumoer verstomd is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Nu het lawaai is geweken,
Het rumoer is verstomd,
Ontwaar ik om mij heen
Wat echt leven zijn kan -
Een koerende en intevreden
Tortel die met mij het aanbreken
Van de nieuwe dag omarmt
En gouden stralen van de
Ochtendzon die op deze dag
Mijn koud geworden hart verwarmt…
Dementie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.139 Ik zie, ik voel, ik merk steeds meer
Hoe jij steeds meer, steeds minder weet
Ik zie, ik voel, ik merk steeds beter
Hoe jij steeds beter, steeds alles vergeet
Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds meer
Dat jij niet meer weet, niet wie ik ben
Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds beter
Dat jij niet meer onthoudt, dat ik je ken
Jij vecht, ik…
leegheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
914 er zijn zo van die dagen
die niets in zich hebben
ze zijn grijs en amorf
je kijkt ze liever niet in de ogen
want
hun leegheid
priemt door je heen
je hoopt gewoon
dat ze snel passeren
en misschien
in hun leegheid
toch een beetje zinvol zijn?
zodat de dag nadien
misschien
een beetje kleurvoller lijkt
al was het maar een illusie...…
Ziekenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.057 Buiten is het somber, grauw
Ik zie het door het ziekenhuisraam
Ik moet binnen blijven
Vier weken maar liefst
Dat valt niet mee
Weg vrijheid, tot ziens blijheid
Ik kom er uit
Uit de chemokuren
Uit de dipfase
Uit de twijfels
En uiteindelijk: ja dan eindelijk uit het ziekenhuis
Door de sluis van de afdeling
Door de gangen
Door de voordeur…
Als het hart alleen nog klopt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
674 Als het hart alleen nog klopt
En de rest al niet meer voelbaar is
Een dode geest in het bijna
Dode lichaam woont
Dan is de eenzaamheid
Huizenhoog zichtbaar
In de mens die zichzelf
Reeds verloren heeft
Net als veel van zijn beminden
En niet meer weet hoe
Hij het leven, en zichzelf,
Terug moet vinden…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…