6648 resultaten.
GEDULD
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
843 En wij maar hopen
op eeuwige zaligheid
en pure liefde.…
Overbruggen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
554 waar de hand van een mens
beider oevers met hout verbindt
ontwaart men ook sierlijke snaren
die tezamen als verheffend instrument
door waarneembare trillingen
hoge bomen aan de overzijde bemint
en iedereen in het stromend water
zelfs de eeuwige beweging herkent
(Waterdag 2011 Gedichtenroute…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
Ruisende peppels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
997 Tussen lammeren en ooien,
Omfluisterd door
Ruisende peppels die
Boodschappen van vrede,
Liefde en verdraagzaamheid
Nauw'lijks hoorbaar uiten,
Voltooi ik mijn beeldhouwwerk,
Mijn kunstwerk voor de eeuwigheid
Atelier GROND, Nuis, 24 mei 2012
Opgedragen door mij aan beeldend kunstenaar Klaasje Smit…
Het was Komrij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
901 in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast
*
een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe
met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld
*
zo iemand zal blijvend worden gedeeld…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven
Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad
Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
Denkbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 In beelden heb ik leren denken
Als woorden mij ontbraken
En Nederlands mij voorkwam
Als een vreemde taal
Is het beeld nooit uit mijn denken verdwenen
Zichtbaar als was het tekst op papier -
Woorden lossen op in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
Maar beelden blijven bestaan
Als waren ze uiting op schrift
En staan voor eeuwig
In mijn…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
zwijgplicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ongesproken blijven ze
vooruit gerold in namen, één voor één
en geen verlies
aan zeggingskracht
toch verdwijnend, naar een niemandsland
hun band voor eeuwig stil
geloken in de ogen van verraad
het kwaad was al geschied
nog voor dat men het noemde rond de uitbraak
van vandaag
ik had het zo graag anders gewild
maar weet nu dan mijn…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 altijd gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan…
Ode aan de voortlevende
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
939 Lou Reed, die ik ooit zeer geregeld draaide
Stond jaren half vergeten in mijn kast
Maar wie houdt èlk gevoel nou eeuwig vast?
Er is wel meer dat mettertijd verwaaide
Maar draai ik 'm, loopt hij te allen tijde
Weer even met me op aan gene zijde…
Ergens komen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 onderweg
Om ergens te komen
Een nader te
Bepalen doel
In de verte
Doel dat jullie
Nog hebben
Maar wij niet
Meer - jouw
Einde komt
Op een van die
Twee-en-zestig
Parkeerplaatsen
Langs de autobaan,
Dan zal jouw
Lichaam er mee
Stoppen, gesloopt
Van binnenuit
En ik die bij
Jou blijf,
En je trouw blijf
Tot in de eeuwigheid…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Dodelijke gedachten
Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze…
verliefd en verbaasd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
867 Je neemt me mee
in een wereld die ik al dacht te kennen
op een manier die ik nog nooit heb meegemaakt
Oh ik weet als geen ander
dat alles eindig is
en toch kijk ik uit naar iets
dat eeuwig mag gaan duren
Ik geloof echt niet dat ik me al eerder ooit zo heb verloren
in zò'n diepe vrije val van tederheid en liefde…
Taal is beeld geworden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Wanneer de taal uit het zicht
Verdwenen is, betekenisloze
Letters opgaan in woorden
Die vervliegen in de wind,
Die geen aandacht meer wekken,
Omdat ze amper koud zijn in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
En dan al onvindbaar zijn
Voor hen die ze koortsachtig zoeken -
Zijn het de beelden nog
Die voor eeuwig op ons netvlies staan…
Schouwen creëert afstand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 Eeuwig verdriet probeer
Ik onder ogen te zien,
Niet weg te duwen,
Maar een plaats te geven
Waar ik bij moet kunnen
Als ik het niet langer
Harden kan - zo wil ik
Jouw verlies, kind, beschouwen -
Aanschouw ik het beeld dat ik
Zo hartverscheurend lief had -
Ik merk dat het schouwen
Alleen al een afstand schept
Tot mijn diepste verdriet…
Ontrafeld geheim
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 We delen dezelfde glimlach,
Voelen dezelfde traan
Die maar niet komen wil,
Die zich onzichtbaar voor anderen
Verbergt achter het ooglid
Dat niet van wijken weten wil -
Door bloedbanden aan ons
Verbonden blijf je ten diepste
Ons kind, in alle vezels voelbare
Verbondenheid die met ons mee zal gaan
Tot in alle eeuwigheid…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Opname
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
476 Legio beelden worden
Door een vleesgeworden
Camera in mij opgenomen,
Net als de werkzame stoffen
Van wat medicatie heet,
Ontelbare gedachten worden
In dit brein geboren,
Er in genomen voor de eeuwigheid,
Om te voorkomen dat ze
Een voor een naar buiten komen,
Doch de opslagruimte is beperkt,
En als de hogedrukkraan open knalt…
Zuivere Dialogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
782 Wanneer we ons kunnen bevrijden
van dat eeuwig misverstand,
kan de dialoog beginnen.
Wil jij een dubbele espresso?
Nee, geef mij trappistenbier!…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
Afgeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Twaalf gedroogde rozen
Voor elke maand in het jaar
Voor alle verschillende kleuren
Voor die weinige woorden
Nu leg ik ze hier
Als eeuwige stille getuigen
Laat ze verbranden en vervliegen
Laat ze naar jou gaan
Om weer plezier te hebben
Hier op aard
Maar nooit om te vergeten
Die twaalf rode rozen…
Spirituele stilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 ik heb de bloemen
van de geest zien bloeien
in een buitenaards boeket
diepe schoonheid
lichtte op en gaf rede
aan een andere werkelijkheid
spirituele stilte
droeg woorden die
nog nooit gesproken waren
maar raakten
aan de fijnste snaren
van het menselijk hart
nooit meer alleen in het
eeuwig verbonden zijn zonder
de pijn van onvolkomenheid…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…
in aanzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 hij blikt uit haar ramen
neer op aanstaande zielen
aards in aanbod en aanbieding
verwaterd
stil
verdwenen
zweven van liefde en leven
gebogen staat toch van verlatenheid
ontdaan van kloten en vagina
eeuwig maagdelijk
en nooit vervagende geile gedachten
lost het beeld in duigen op…
liefde op zijn mooist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Dan kan je zelfs uitkomen
bij wat ik grote liefde
of eeuwige liefde noem.…
XXIV - bloem in de knop - 1916
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 heur haar opgestoken
haar schort altijd even schoon
liefde in de tuin
even eveline
in de kringen van kratten
haar jeugd gevangen
paralellen
schieten pijlen uit de oerknal
naar de eeuwigheid
weer een depressie
uit de lucht vallen zegening
en mobilisatie
na sterre maanden
de premature geboorte
van begeerte…
Toekomend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 de verloren
zoon tijdens
jouw leven
hoe zwaar
de geboorte
zo bijzonder
toch raar
kun je
dit allemaal
verwerken hoe
sterk ben
jij dan
wellicht moegestreden
dit komt
er toch
van
toch lees
ik in
jouw strijdvaardige
ogen enig
schitterend licht
hopelijk in
het paradijs
een eeuwig
samenzijn wellicht…